کره نمره قبولی نگرفت

به گزارش خبرنگار برنا از اینچئون، زمانی که اعلام شد اینچئون میزبان هفدهمین دوره بازی های آسیایی است، شاید هیچ کس اسم این شهر را نشنیده بود اما وقتی متوجه شدیم سومین شهر مهم کره جنوبی است خیالمان از برگزاری کم عیب و نقص این مسابقات راحت شد اما با آغاز رقابت ها اوضاع آن طور که انتظار داشتیم پیش نرفت.

اینچئون شهریست در مرزی ترین نقطه کشور کره جنوبی و معنی آن رود آرام است، با شروع بازیها اوضاع آن چنان هم آرام نبود و همه متوجه شدند اینچئون مانند بوسان و سئول نمیتواند میزبان مناسبی برای بازی هایی با عظمت و اهمیت بازی های آسیایی باشد.

اولین مشکلی که کاملا توی ذوق مهمانان اینچئون می زد ترافیک شدید خیابان های منتهی به سالن های برگزاری مسابقات بود، در حالی که می شد با مهیا کردن خط ویژه برای کشورهای میهمان کار را به راحتی کنترل کرد.

دیگر مشکلی که به شدت همه را اذیت می کرد، مشکل حمل و نقل خبرنگاران بود. به صورتی که خبرنگاران باید مدت زیادی را در انتظار وسیله نقلیه می نشستند تا آن ها را به محل برگزاری مسابقات برسانند. مشکلی که باعث شد خبرنگاران ایرانی به همراه چند کشور دیگر به نشانه اعتراض ، اعتصاب کنند. اما کج سلیقگی های کره ای ها به همین جا ختم نشد، آنها بعضی از سالن های برگزاری مسابقات را خارج شهر بنا کرده بودند و همین مساله زحمت خبرنگاران و ورزشکاران را برای حمل و نقل دو برابر می کند. همچنین مسافت طولانی بین مرکز خبری تا سالن مسابقات حسابی خبرنگاران را اذیت می کند.

دیگر ایرادی که به میزبانی کره ای وارد است این مساله است که با حضور چند کشور مسلمان در مسابقات هیچ توجهی به این کشورها نشده بود، به طوری که رستوران هایی که غذای حلال سرو کنند اصلا در سطح شهر وجود ندشتند و تغذیه موجود هم اصلا مناسب نیست و همین موضوع همه کشورهای میهمان را عصبانی کرده بود.

اما دیگر مشکلی که خبرنگاران داخل کشور را هم اذیت کرده، مشکل اینترنت سایت مسابقات بود که مرتبا قطع و وصل می شد و اطلاعات دقیقی را هم ارائه نمی کرد و باعث شد کار خبرنگاران داخلی هم حسابی با دردسر روبرو شود.

عده ای معتقدند میزبانی فوق العاده چینی ها در بازی های گوانگژو مقداری همه را متوقع کرده است. این موضوع کاملا درست است. حتما وقتی کره یک دهم چین برای این مسابقات هزینه می کند مشکلاتی از این قبیل هم پیش می آید و همه را ناراضی میکند.

گافهای کره ای ها به این چند مورد ختم نمی شود، ناتوانی مسئولین برگزاری در صحبت کردن به زبان انگلیسی، قطعی برق سالن بدمینتون، خاموش شدن مشعل بازی ها، اهتزاز پرچم هند به جای سنگاپور و... گوشه ای از سوتی های کره ای ها در برگزاری این مسابقات بوده است.

در انتها صددرصد چیزی که کاملا مشخص است، رد شدن کره جنوبی و شهر اینچئون در برگزاری مسابقات آسیایی است و این که آن طورها هم که ما فکر می کنیم کره ای ها کارهایشان روی حساب و کتاب نیست و مشکلات زیادی داشته اند و حسابی همه را اذیت کردند.

علاوه بر این مسایل، ناداوری های مشهود که به نفع ورزشکاران کره ای و به ضرر ورزشکاران دیگر کشورها از جمله کشور خودمان اتفاق افتاد، باعث بدبینی کشورهای قاره کهن به کره شد. کره ای ها در جام جهانی 2002 فوتبال هم با ناداوری ایتالیا و اسپانیا را شکست دادند و این نشان می دهد چشم بادامی ها از انصاف و عدالت بویی نبرده اند.