تدبیر در نیویورک، امید در اینچئون

دو هفته مهم در عرصه بین المللی برای ایران به پایان رسید و امروز جامعه ایرانی به خاطر این 15 روز جذاب، با انرژی و انگیزه ای مضاعف به زندگی مشغول هستند.

روز 28 شهریورماه، مشعل بازی های آسیایی در شهر اینچئون کره جنوبی روشن شد. این رقابت ها اگر چه برای مردم جذابیت های بیش از یک اتفاق ورزشی داشت و آنها منتظر بودند تا با هر بار اهتزاز پرچم سه رنگ کشورشان، غرور ملی را جشن بگیرند ولی عده ای از دلدادگان دولت قبل نیز بودند که در انتظار ناکامی ایران برای تخریب دولت، به نظاره بازی های آسیایی نشستند و هر روز بیش از روز قبل از ایجاد فضای تخریبی ناامید می شدند.

دولت زمانی وزارت ورزش و جوانان را تحویل گرفت که اولا 22 فدراسیون از داشتن رییس محروم بودند و ثانیا کمیته ملی المپیک درگیر برخی سهم خواهی های سیاسی شده بود.

وزارت ورزش و جوانان موظف بود اولا این مشکلات را حل کند و ثانیا در کنار حل و فصل این مشکلات باید تیم ها و ورزشکاران اعزامی به بازی های آسیایی را آماده سازی می کرد.

درایت وزارت ورزش و جوانان در حل معضل فدراسیون ها و رفع مشکلات تمرینی اگرچه خوب پیش می رفت اما عده ای در همه این ماه ها در پی ایجاد ضعف در وزارت ورزش و جوانان و در نهایت ناکامی ورزشکاران و یافتن راهی جدید برای تخریب دولت بودند. اما وزیر و مجموعه ورزش خود را اسیر این حاشیه سازی ها نکردند، در این میان دکتر گودرزی در همه ماه های گذشته به منظور جلوگیری از ورود حواشی به مجموعه وزارت ورزش و جوانان، خود پا پیش گذاشته بود تا سدی باشد بر حاشیه های ریز و درشتی که روانه وزارت ورزش و جوانان می شد.

نتیجه تدابیر اتخاذ شده، عملکرد فوق العاده کاروان ایران در اینچئون بود، کاروانی که با 80 نفر کم تر نسبت به دوره قبل راهی رقابت های آسیایی شد و رکورد کسب مدال طلا در این بازی ها، پس از پیروزی انقلاب اسلامی را شکست. جشن غرور ملی در پی این موفقیت ها یکبار دیگر امید را در دل مردم پررنگ کرد و ایرانیان برای داشتن آینده ای باشکوه، زندگی را امیدوارانه ادامه دادند.

روز 31 شهریور ماه نیز هواپیمای حامل ریاست جمهوری تهران را به مقصد نیویورک ترک کرد. این دومین سفر حجت الاسلام و المسلمین حسن روحانی به مقر سازمان ملل در دوران ریاست جمهوری اش بود.

از همان دیدار اول که نخست وزیر ژاپن به دیدار دکتر روحانی رفت تا دیدار فرانسوا اولاند فرانسوی، کامرون انگلیسی، اردوغان ترکیه ای و ... مشخص بود که نقش و جایگاه ایران در جامعه بین الملل یک بار دیگر به روزهای خوب خودش برگشته است. تدبیر دولت در این سفر، تعامل با همه کشورها بود و این تدبیر هم خیلی سریع جواب داد.

کسانی که با ادعاهای واهی به دیدار رئیس جمهوری و نخست وزیر انگلیس اعتراض می کردند، شاید حتی پیش بینی نمی کردند که دیوید کامرون حکم رفع برخی تحریم ها را سریع تر از آنچه که تصور می شد امضا کند و همچنین طرف های غربی مذاکرات هسته ای نسبت به توافق جامع هسته ای اظهار خوش بینی کنند.

دو رویداد بزرگ بین المللی که در اولی رییس جمهوری ایران در کنار روسای جمهور و نخست وزیران کشورهای قدرتمند قرار می گرفت و در دیگری فرزندان این سرزمین پرچم ایران را برافراشته می کردند بار دیگر نشان داد با تدبیر می توان به موفقیت های بزرگ رسید و با امید می توان راه را با انرژی و انگیزه پیمود.