در زیر شعله جنگ، قلب کودکان چگونه میتپد؟
به گزارش برنا؛ قبل از هر چیز باید به یاد داشته باشید که با کودکان صادقانه صحبت کنید. نباید در مورد جنگ کذب کنید یا از آن بگویید که چیزی نیست. اما باید به آنها بگویید که اوضاع سخت است، اما شما و آنها در امان هستند. مثلاً بگویید: «میدانم صداها ناراحت کننده هستند، اما ما در خانه ایمن هستیم و بزرگسالان همه چیز را کنترل میکنند.»
گوش دادن، قدرتی است که احساس امنیت میسازد
باید زمان خاصی برای گفتوگو با کودکان در نظر بگیرید. وقتی کودکان احساس ترس میکنند، باید به آنها گوش دهید و بپرسید: «چه احساسی داری؟» این کار به آنها کمک میکند تا احساسات خود را بیان کنند. اگر کودک بگوید «من میترسم»، باید بگویید: «بله، احساس ترس داری، این طبیعی است. من هم احساس ترس دارم، اما ما با هم ایمن هستیم.»
بازی، شیشهای است که احساس امنیت را نشان میدهد
باید از بازیها و فعالیتهای معمول استفاده کنید. کودکان از بازیهای معمول و مهارتهای آنها احساس امنیت میکنند. مثلاً بگویید: «امروز میتوانیم با هم بازی کنیم و بگوییم که ما دوست داریم.» یا بگویید: «بیا با هم یک داستان بسازیم که در آن ما قهرمان هستیم.»
ترتیب، زمینه ایمنی است
باید زمانهای مشخصی برای خواب و شام در نظر بگیرید. کودکان از قوانین و ترتیب خوش میآیند. اگر کودکان بدانند که ساعت ۷ شام میخورند و ساعت ۸ خواب میکنند، احساس امنیت میکنند. این ترتیب به آنها کمک میکند تا احساس کنند زندگیشان هنوز طبیعی است.
موسیقی و فیلم، دروازه احساس امنیت
باید از موسیقی آرامشبخش و فیلمهای مهربان استفاده کنید. موسیقی آرامشبخش میتواند به کودکان کمک کند تا احساس آرامش کنند. فیلمهای مهربان و داستانهای خوب میتوانند به آنها کمک کنند تا احساس امنیت کنند.
پزشک و روانشناس، دوستانی که احساس امنیت میسازند
باید از نهادهای معتبر استفاده کنید. اگر کودکان احساس ترس شدید دارند، باید به پزشک یا روانشناس مراجعه کنید. این نهادها میتوانند به کودکان کمک کنند تا احساس امنیت کنند.
در زمان جنگ، کودکان بیشتر از بقیه تحت تأثیر قرار میگیرند. اما با رعایت این اصول، میتوان احساس امنیت را در قلب آنها بارگذاری کرد. این کار به کودکان کمک میکند تا احساس کنند که در امان هستند و بزرگسالان از آنها مراقبت میکنند.
انتهای پیام/