متن كامل گزارش آژانس اتمی درباره برنامه هسته‌ای ایران

به گزارش سرویس سیاسی برنا، متن كامل گزارش مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به این شرح است:

A. مقدمه

1 ـ این گزارش مدیرکل به شورای حکام و هم‌زمان به شورای امنیت درباره اجرای موافقت‌نامه پادمان‌های NPT و مفاد مربوطه قطعنامه‌های شورای امنیت در جمهوری اسلامی ایران (ایران) است كه تحت فصل هفتم منشور سازمان ملل تصویب شد و طبق مفاد این قطعنامه‌ها اجرای آن اجباری است.

2 ـ آژانس طبق توافق‌نامه روابطش با سازمان ملل موظف است از طریق ارایه كمك و اطلاعات درخواستی كه ممكن است برای انجام وظایف شورا در زمینه حفظ و احیای صلح و امنیت لازم باشد، با شورای امنیت همكاری كند. علاوه بر آن همه اعضای سازمان ملل، از جمله ایران و دیگر اعضای آژانس، "با پذیرش و اجرای تصمیمات شورای امنیت موافقت می‌كنند" و بر همین اساس باید دست به اقداماتی بزنند كه با وظایف‌شان تحت منشور سازمان ملل مطابقت داشته باشد.

3 ـ شورای امنیت تایید كرده است كه گام‌هایی كه شورای حكام در قطعنامه‌هایش الزامی كرده است شامل ایران نیز می‌شود.

4 ـ این گزارش روی حوزه‌هایی متمركز می‌شود كه ایران در آن‌ها وظایف الزامی خود را اجرایی نكرده است، زیرا اجرایی كردن كامل این وظایف برای به دست آوردن اعتماد بین‌المللی نسبت به ماهیت منحصرا صلح‌آمیز برنامه‌ی هسته‌یی ایران الزامی است. این گزارش به تحولاتی كه بعد از گزارش قبلی اتفاق افتاده است و نیز مسائل قدیمی‌تر می‌پردازد و شامل زمینه‌ای است كه اجرایی شدن فعلی توافق‌نامه‌ی پادمان و مفاد مربوطه‌ی قطعنامه‌های شورای امنیت در ایران را بررسی می‌كند.

B. تاسیسات اعلام شده تحت توافق‌نامه‌ی پادمان‌

5 ـ ایران طبق توافق‌نامه پادمان، 16 تاسیسات هسته‌یی و 6 مكان در خارج از این تاسیسات را كه مواد هسته‌یی معمولا در آن استفاده می‌شود (LOFها)، به آژانس اعلام كرد. آژانس هم‌چنان به راستی‌آزمایی منحرف نشدن مواد هسته‌یی اعلام‌شده در این تاسیسات و LOFها ادامه می‌دهد. با این وجود برخی از فعالیت‌های اتخاذ شده توسط ایران با قطعنامه‌های مربوطه شورای حكام و شورای امنیت تضاد دارند كه در ادامه به آن‌ها اشاره می‌شود.

C. فعالیت‌های مربوط به غنی‌سازی

6 ـ ایران بر خلاف قطعنامه‌های مربوطه شورای حکام و شورای امنیت، فعالیت‌های مربوط به غنی‌سازی خود را در تاسیسات زیر كه همگی تحت توافق‌نامه‌ی پادمان‌ قرار دارند، تعلیق نکرده است.

C.1. نطنز: کارخانه غنی‌سازی سوخت نطنز و کارخانه پیلوت غنی‌سازی سوخت

7 ـ کارخانه غنی‌سازی سوخت (FEP): دو سالن آبشار درFEP وجود دارد: سالن تولید A و سالن تولید B. مطابق با اطلاعات طراحی ارائه شده توسط ایران، 8 واحد برای سالن تولید A، با 18 آبشار برای هر واحد طراحی شده است. هیچ گونه اطلاعات طراحی تشریحی برای سالن تولید B ارایه نشده است.

8 ـ در 20 فوریه 2011، 53 آبشار در سه واحد از 8 واحد در سالن تولید A نصب شده بود که 31 تای آن با UF6 خوراک دهی می‌شد. در ابتدا هر آبشار نصب شده شامل 164سانتریفیوژ بود. ایران اخیرا 12 آبشار را تغییر داده تا هر کدام 174 سانتریفیوژ را جای دهد. تاکنون همه سانتریفیوژهای نصب شده ماشین‌های IR-1 هستند. تا 20 فوریه 2011 کار نصب در پنج واحد باقیمانده جریان داشت، اما هیچ سانتریفیوژی نصب نشده بود. هیچ کار نصبی در سالن تولید B وجود نداشت.

9 ـ همان‌طور كه قبلا گزارش شد، آژانس یک راستی‌آزمایی موجودی فیزیکی (PIV) در FEP انجام داد و تایید کرد که از 17 اکتبر 2010، 34737 کیلوگرم از UF6 طبیعی از زمان شروع عملیات در فوریه سال 2007 به آبشارها تزریق شده است و مجموع 3135 کیلوگرم از UF6 با غنای پایین تولید شده بود. اگرچه آژانس ظرفیت پذیرش UF6 تاسیسات را طبق آن چه ایران اعلام كرده است تایید كرده، ارزیابی تعادل مواد هسته‌یی هنوز جریان دارد.

10 ـ ایران تخمین زده است که بین 18 اکتبر 2010 و 5 فوریه 2011، 48 کیلوگرم دیگر از UF6 با غنای پایین را تولید کرده است که در نتیجه مجموع تولید UF6 با غنای پایین را از فوریه 2007 به بعد به میزان 3606 کیلوگرم می‌رساند. مواد هسته‌یی در FEP (شامل خوراک، تولید و دورریز) به علاوه همه آبشارهای نصب شده و ایستگاه‌های خوراک و کنارگذاری، تحت اقدامات مراقبتی و نظارتی آژانس قرار دارند.

11 ـ آژانس بر اساس نتایج آنالیز نمونه‌های محیطی برادشته شده از FEP از فوریه 2007 به بعد و دیگر فعالیت‌های راستی‌آزمایی، نتیجه گرفته است که این تاسیسات همان‌طور که ایران در پرسش‌نامه اطلاعات طراحی (DIQ) اعلام کرده، کار کرده است.

12 ـ کارخانه آزمایشی غنی‌سازی سوخت (PFEP):

PFEP یک تاسیسات تحقیق و توسعه (R&D) و یک تاسیسات آزمایشگاهی تولید اورانیوم با غنای پایین (LEU) است که اولین بار در اکتبر 2003 عملیاتی شد. این (تاسیسات) شامل یک سالن آبشار است که می‌تواند 6 آبشار را در خود جای دهد و از دو قسمت، یكی برای برای تولید اورانیوم با غنای پایینی که اورانیوم 235 را تا 20 درصد غنی‌سازی می‌کند، و دیگری برای تحقیق و توسعه تشكیل شده است.

13 ـ در محوطه تولید، ایران در 9 فوریه 2010 تزریق UF6 با غنای پایین به آبشار یك را آغاز کرد كه هدف آن مبنی بر تولید UF6 تا غنای 20 درصد ازU-235 جهت استفاده در تولید سوخت برای راکتور تحقیقاتی تهران (TRR) بیان شد. ایران از 13 ژوییه 2010، UF6 با غنای پایین را به دو آبشار متصل‌ به هم (آبشار یك و 6) كه هر كدام از 164 سانتریفیوژ تشكیل شده است، تزریق کرد.

14 ـ همان‌طور كه پیش از این اعلام شد، آژانس یک PIV در PFEP انجام داد و تایید کرد که از 18 سپتامبر 2010، 352 کیلوگرم UF6 با غنای پایین از 9 فوریه 2010 به بعد به آبشارها تزریق شده است و این که مجموع 1/25 کیلوگرم UF6 تا 20 درصد غنی شده ازU-235 تولید شده بود. سطح غنی‌سازی تولید UF6 همان‌طور كه توسط آژانس اندازه‌گیری شده، 7/19 درصد بود. آژانس ارزیابی نتایج PIV را به پایان رسانده است و می‌تواند كل ذخیره‌ی اورانیوم اعلام شده توسط ایران را تایید كند. آژانس در حال گفت‌وگو با ایران درباره‌ی بهبود بیش‌تر سیستم اندازه‌گیری اپراتور به ویژه در تشخیص سطح غنی‌سازی U-235 است.

15 ـ ایران تخمین زده است که بین 19 سپتامبر 2010 و 11 فوریه 2011، مجموع 2/135 کیلوگرم UF6 غنی شده در FEP به دو آبشار متصل به هم تزریق شده بود و تقریبا 5/18 کیلوگرم UF6 با غنای تا 20 درصد U-235 تولید شده بود. در نتیجه مجموع تقریبی 6/43 کیلوگرم UF6 با غنای 20 درصد U-235 از زمان آغاز این فرآیند در فوریه 2010 تولید شده است.

16 ـ در محوطه تحقیق و توسعه، بین20 نوامبر سال 2010 و 11 فوریه 2011، جمعا حدود 169 کیلوگرم UF6 طبیعی به آبشارها تزریق شد، اما هیچ اورانیوم با غنای پایینی بیرون كشیده نشد، زیرا تولید و دورریزهای این فعالیت تحقیق و توسعه در پایان این فرآیند، مجددا با هم ترکیب می‌شوند.

17 ـ ایران در یك DIQ اصلاح شده برای PFEP كه در تاریخ 19 ژانویه سال 2011 به آژانس ارائه شد نشان داد كه قصد دارد دو آبشار سانتریفیوژ 164 جدید (آبشار 4 و 5) را در منطقه‌ی تحقیق و توسعه نصب كند. به این دو آبشار كه یكی از آن‌ها شامل سانتریفیوژ‌های IR-4 و دیگری شامل سانتریفیوژهای IR-2m خواهد بود، UF6 طبیعی تزریق می‌شود.

18 ـ آژانس بر مبنای نتایج آنالیز نمونه‌های محیطی گرفته شده در PFEP و دیگر فعالیت‌های راستی‌آزمایی نتیجه گرفته است که این تاسیسات مطابق با آنچه که ایران در DIQ اعلام كرد، کار کرده است.

C.2. كارخانه غنی‌سازی سوخت فردو

19 ـ ایران در سپتامبر 2009 به آژانس اطلاع داد که در حال ساخت کارخانه غنی‌سازی سوخت فردو (FFEP) در نزدیکی شهر قم است. ایران در DIQ دهم اکتبر 2009 خود بیان كرد كه هدف این تاسیسات تولید UF6 با غنای تا 5 درصد از U-235 است و این تاسیسات طوری ساخته شده است كه 16 آبشار، با مجموع تقریبی 3000 سانتریفیوژ را در خود جای دهد. ایران در سپتامبر 2010، DIQ اصلاح‌شده را به آژانس ارایه كرد که در آن اعلام کرد هدف FFEP اکنون شامل تحقیق و توسعه و نیز تولید UF6 با غنای تا 5 درصد U-235 است.

20 ـ آژانس به دفعات و اخیرا در نامه‌ای مورخ 11 فوریه 2011 از ایران خواست که اطلاعات بیش‌تری را در مورد تاریخچه طراحی و ساخت FFEP و نیز هدف اولیه آن ارایه دهد، به ویژه از آن جهت كه آژانس اطلاعات وسیعی از منابع مختلف که ادعا می‌کنند که طراحی این تاسیسات در سال 2006 شروع شد، دریافت کرده است. ایران تا این تاریخ این كار را نكرده است. اطلاعات درخواستی برای تایید این كه اظهارات ایران صحیح و کامل هستند، ضروری است.

21 ـ آژانس تایید کرده است که ساخت تاسیسات FFEP در حال انجام است. تا 19 فوریه 2011 هیچ سانتریفیوژی به این تاسیسات وارد نشده است. نتایج نمونه‌های زیست محیطی گرفته شده از FFEP تا فوریه 2010 وجود اورانیوم غنی‌شده را نشان نداد. ایران در 21 فوریه 2011 به آژانس اعلام كرد كه "تا تابستان امسال" مواد هسته‌یی را به آبشارها تزریق خواهد كرد.

C.3. سایر فعالیت‌های مربوط به غنی‌سازی:

22 ـ آژانس هنوز منتظر یک پاسخ اساسی از سوی ایران به درخواست‌های آن برای ارایه اطلاعات بیش‌تر در ارتباط با اظهارات ایران درباره ساخت 10 تاسیسات جدید غنی‌سازی اورانیوم است بنا به اعلام ایران تصمیم‌گیری درباره پنج سایت‌ آن گرفته شده است و ساخت یکی از آن‌ها تا پایان سال جاری ایرانی (20 مارس 2011) یا آغاز سال آینده شروع خواهد شد.

23 ـ ایران آن طور که آژانس درخواست کرده است، در ارتباط با اعلامیه خود در تاریخ 7 فوریه 2010 مبنی بر این که فن‌آوری غنی‌سازی لیزری را در اختیار دارد، و نیز در ارتباط با اعلامیه خود در تاریخ 9 آوریل 2010 درباره توسعه نسل سوم سانتریفیوژها اطلاعات بیش‌تری ارایه نداده است.

24 ـ ایران از اوایل سال 2008 به درخواست‌های آژانس برای دسترسی به برخی مكان‌های مربوطه دیگر، برای مثال به محل ساخت سانتریفیوژها و محل R&D در زمینه غنی‌سازی اورانیوم پاسخی نداده است. در نتیجه اطلاعات آژانس درباره فعالیت‌های غنی‌سازی ایران هم‌چنان كاهش می‌یابد.

25 ـ طبق قطعنامه‌های مربوطه شورای حكام و شورای امنیت ایران متعهد است فعالیت‌های بازفرآوری‌اش از جمله R&D را تعلیق كند. ایران در نامه‌ای مورخ 15 فوریه 2008 به آژانس اعلام کرد که «فعالیت‌های بازفرآوری ندارد». در این زمینه آژانس به نظارت بر استفاده از سلول‌های داغ در رآکتور تحقیقاتی تهران (TRR) و تاسیسات تولید رادیو ایزوتوپ‌های مولیبدنوم، یدین و زنون (MIX) ادامه داده است. آژانس در تاریخ 5 فوریه 2011 در TRR یک مورد بازرسی و راستی‌آزمایی اطلاعات طراحی (DIV) و در تاریخ 6 فوریه 2011 یک DIV را در تاسیسات MIX اجرا كرد. با توجه به آن چه گفته شد، آژانس می‌تواند تنها در تاسیسات TRR و MIX و سایر تاسیساتی که آژانس به آن‌ها دسترسی دارد تایید کند که هیچ گونه فعالیت‌های مرتبط با بازفرآوری وجود ندارد.

26 ـ برخلاف قطعنامه‌های مربوطه شورای حكام و شورای امنیت، ایران كار بر روی همه پروژه‌های مربوط به آب سنگین، از جمله ساخت راكتور تحقیقاتی تبدیل شده آب سنگین و راكتور IR – 40، كه تحت پادمان‌های آژانس است، را تعلیق نكرده است.

27 ـ همان‌طور كه در گزارشات پیشین دبیركل اشاره شده است، در راستای تقاضای شورای امنیت مبنی بر گزارش به آن در خصوص این كه آیا ایران تعلیق كامل و پایدار، در كنار دیگر موارد، همه پروژه‌های مربوط به آب سنگین را برقرار كرده است یا خیر، آژانس تقاضا كرده است كه ایران ترتیبات لازم را برای فراهم كردن دسترسی آژانس به: كارخانه تولید آب سنگین (HWPP)، آب سنگین انبار شده در تاسیسات فرآوری اورانیوم (UCF) برای نمونه‌برداری، و هر مكان دیگری در ایران كه در آن پروژه‌های مربوط به آب سنگین در حال اجراست، در اسرع وقت اتخاذ كند. ایران با تقاضای آژانس بر این مبنا كه آن‌ها فراتر از توافق‌نامه پادمان است و به این دلیل كه ایران هم‌اكنون بیان كرده است پروژه‌های مربوط به آب سنگین را تعلیق نكرده، مخالفت كرده است.

در پاراگراف قطعنامه (2006) 1736 شورای امنیت، شورا تصمیم گرفت كه "ایران باید دسترسی و همكاری را فراهم كند كه آژانس برای این كه بتواند تعلیق مطروحه در پاراگراف 2 [آن قطعنامه] را تایید كند، درخواست انجام آن را داد." تا به امروز ایران این دسترسی مورد تقاضا را فراهم نكرده است.

28 ـ در حالی كه آژانس می‌تواند گزارش كند كه ایران بیانیه‌هایی با این مضمون ارایه كرده كه كار بر روی همه پروژه‌های مربوط به آب سنگین را تعلیق نكرده است، بدون دسترسی كامل به آب سنگین در UCF و HWPP، آژانس قادر به تایید چنین بیانیه‌هایی و بنابراین ارایه گزارش كامل درباره این موضوع نیست.

29 ـ در 13 فوریه 2011، آژانس در راكتور IR – 40 در اراك DIV انجام داد و ملاحظه كرد كه، اگر چه ساخت این تاسیسات در حال انجام است، هیچ تغییرات چشمگیری از زمان آخرین گزارش مدیركل تاكنون صورت نگرفته است. بنا به اعلام ایران، عملیات راكتور IR – 40 قرار است تا پایان 2013 آغاز شود.

F. تبدیل اورانیوم و تولید سوخت

30 ـ همان‌طور كه در بالا اشاره شد، ایران ملزم است تمامی فعالیت‌های مربوط به غنی‌سازی و پروژه‌های مربوط به آب سنگین را تعلیق كند. برخی از فعالیت‌های انجام گرفته به وسیله ایران در UCF و كارخانه تولید سوخت (FMP) در اصفهان تخطی از آن الزام است اگر چه هر دو تاسیسات تحت پادمان‌های آژانس قرار دارد.

31 ـ در نامه‌ای مورخ 6 فوریه 2011، ایران به آژانس اطلاع داد كه در نیمه فوریه 2011 قصد دارد آزمایشات سرد در UCF (بدون به كارگیری مواد هسته‌یی) برای تولید UO2 برای سوخت راكتور IR – 40 را آغاز كند.

32 ـ در 9 ـ 8 فوریه 2011 آژانس یك بازرسی انجام داد و در UCF، یك DIV انجام داد. در آن زمان این كارخانه در حال انجام تنظیمات بود. با توجه به این كه از 10 اوت 2009 تاكنون هیچ UF6 و UCF تولید نشده است، مقادیر كلی اورانیوم تولید شده در UCF از مارس 2004 تاكنون هم‌چنان 371 تن در قالب UF6 است (كه بخشی از آن به FEP و PFEP منتقل شده است) و هم‌چنان تحت كنترل و نظارت آژانس است. در طول این DIV، آژانس ملاحظه كرد كه ایران هنوز نصب تجهیزات برای تبدیل UF6 غنی شده تا 20 درصد اورانیوم 232 به U308 برای تولید سوخت برای TRR را آغاز نكرده است. ایران عنوان كرد كه نصب این تجهیزات تا ژوییه 2011 تكمیل خواهد شد. در طول انجام این DIV، آژانس هم‌چنین هفت بشكه 200 لیتری را ملاحظه كرد كه ایران عنوان كرد حاوی كیك زرد تولید شده در بندرعباس است.

32 ـ در 12 فوریه 2011، آژانس در EMP به DIV پرداخت و تایید كرد كه ایران هنوز نصب تجهیزات برای تولید سوخت TRR را آغاز نكرده است. در نامه‌ای مورخ 31 ژانویه 2011 ایران یك DIQ به روز شده را برای FMP ارایه كرد از جمله جزییات بیش‌تری درباره ساخت سوخت برای TRR، كه آژانس در حال حاضر در حال بررسی آن است.

G. ابعاد نظامی احتمالی

34 ـ شورای حكام از ایران در موارد متعددی خواسته است با آژانس درباره حل همه مسایل باقیمانده مربوط به برنامه هسته‌یی ایران تعامل كند و برای این منظور، با ارایه این دسترسی و اطلاعاتی كه آژانس برای حل این مسائل تقاضا می‌كند به طور كامل با آژانس همكاری كند. شورا هم‌چنین از مدیركل آژانس خواست تلاش‌هایش را برای (در كنار دیگر مسائل) حل مسایل باقی مانده‌ای كه باعث نگرانی است، ادامه دهد تا وجود ابعاد نظامی احتمالی در برنامه هسته‌یی ایران را منتفی كند. در قطعنامه (2010) 1929، شورای امنیت بار دیگر بر الزامات ایران مبنی بر برداشتن گام‌های مورد درخواست شورای حكام در قطعنامه GOV/2006 /19 و GOV/82/2009 این شورا و همكاری كامل با آژانس در خصوص همه مسایل باقیمانده از جمله آن‌هایی كه باعث نگرانی درباره ابعاد نظامی احتمالی است از جمله از طریق ارایه دسترسی بدون تاخیر به همه سایت‌ها، تجهیزات و اشخاص و اسناد مورد تقاضای آژانس، بار دیگر تاكید كرد.

35 ـ گزارشات پیشین مدیركل مسایل باقیمانده مربوط به ابعاد نظامی احتمالی برنامه هسته‌یی ایران و اقدامات درخواست شده از ایران كه برای حل این مسائل ضروری است را تشریح كرده است. از اوت 2008 تاكنون ایران از مذاكره درباره مسایل باقیمانده با آژانس، یا ارایه هر گونه اطلاعات بیش‌تر یا دسترسی به اماكن و اشخاص لازم برای پرداختن به نگرانی‌های آژانس خودداری كرده است.

36 ـ همان‌طور كه ایران پیش‌تر اطلاع داده است، اگر چه بیش‌تر اقدامات مشخص شده در برنامه كار 2007 مورد توافق ایران و آژانس (INFCIRC/711) تكمیل شده است، مسائلی باقی است كه هم‌چنان لازم است به آن‌ها پاسخ داده شود. طبق برنامه كار، ایران باید ارزیابی خود را از اسناد مرتبط با مطالعات ادعایی كه آژانس دسترسی به آن را برای ایران فراهم كرده است، به آژانس ارایه دهد. در مه 2008، ایران یك ارزیابی 117 صفحه‌ای را ارایه كرد كه در آن عنوان كرد كه این اسناد جعلی و ساختگی است. در هر حال همان‌طور كه آژانس این‌طور در نظر می‌گیرد كه این ارزیابی بیش‌تر بر شكل متمركز است تا محتوی، در موارد پیاپی از ایران تقاضا كرده است یك پاسخ اساسی ارایه دهد. ایران هنوز این كار را انجام نداده است. به علاوه بر مبنای تحلیل آژانس از اطلاعات بیش‌تری كه از اوت 2008 تاكنون مورد توجهش قرار گرفته است از جمله اطلاعات جدیدی كه اخیرا دریافت شده است، نگرانی‌های بیش‌تری وجود دارد كه آژانس هم‌چنین لازم دارد در رابطه با ایران روشن شود. به این دلایل، آژانس قادر نیست مساله مطالعات ادعایی را كه در برنامه كار به آن اشاره شد تمام شده در نظر بگیرد.

37 ـ آژانس، بر مبنای مطالعه مستمر اطلاعاتی كه آژانس نه تنها از طریق بسیاری كشورهای عضو بلكه مستقیما از طریق تلاش‌های خود به‌دست آورده است هم‌چنان درباره وجود احتمالی فعالیت‌های فاش نشده قبلی یا فعلی مربوط به برنامه هسته‌یی با مشاركت سازمان‌های مرتبط نظامی از جمله فعالیت‌های مربوط به تولید خرج هسته‌یی برای یك موشك نگران است. همان‌طور كه پیش‌تر توسط مدیركل اشاره شد، نشانه‌هایی وجود دارد مبنی بر این كه ممكن است برخی از این فعالیت‌ها بعد از 2004 ادامه پیدا كرده باشد.

38 ـ آژانس هنوز پاسخ به نامه‌اش مورخ 29 اكتبر 2010 را دریافت نكرده است كه در آن بار دیگر در نگرانی‌هایش خطاب به ایران تاكید كرد و فهرستی از آن مسائلی را ارایه كرد كه هم‌چنان باید پاسخ داده شود. این موضوعات شامل تعدادی مسائلی است كه از اوت 2008 تاكنون مورد توجه آژانس قرار گرفته است.

39 ـ آژانس هم‌چنان از ایران تقاضا كرده است كه درباره این مسائل با آژانس تعامل كند و بدون هرگونه تاخیر بیش‌تر به آژانس اجازه دهد از همه‌ی سایت‌های مربوطه دیدن كند، به همه‌ی تجهیزات و اسناد مربوط دسترسی داشته باشد و اجازه داشته باشد با همه‌ی اشخاص مربوطه مصاحبه كند. تعامل اساسی و جدی ایران برای آن كه آژانس بتواند در راستی آزمایی صحت و تكمیل بودن اعلامیه‌های ایران پیشرفت حاصل كند، ضروری است.

H. اطلاعات طرح

40 ـ كد اصلاحیه 1/3 بخش ترتیبات فرعی توافق‌نامه پادمان، تسلیم كردن اطلاعات طرح برای تاسیسات جدید به محض اتخاذ تصمیم ساخت یا دادن اجازه‌ی ساخت یك تاسیسات جدید، هر كدام كه زودتر انجام گیرد، را در نظر دارد. كد اصلاحیه 1/3 هم‌چنین تسلیم اطلاعات طرح كامل‌تر را در حالی كه طرح در مراحل تعریف، طراحی مقدماتی، ساخت و راه اندازی توسعه می‌یابد، در نظر دارد. ایران هم‌چنان تنها كشوری است كه فعالیت‌های هسته‌یی چشمگیری دارد كه در آن آژانس به اجرای توافق پادمان‌های جامع می‌پردازد اما مفاد كد اصلاحیه 1/3 را اجرا نمی‌كند. وجود FFEP پس از آن به آژانس اعلام شد كه كارخانه به مرحله‌ی پیشرفته‌ی ساخت رسیده بود.

به علاوه آژانس هم‌چنان در انتظار دریافت (در كنار دیگر موارد) اطلاعات طرح به روزه شده راكتور IR-40 و اطلاعات بیش‌تر متعاقب اعلامیه‌هایی از ایران است كه این كشور درباره‌ی ساخت برنامه‌ریزی شده‌ی تاسیسات جدید غنی‌سازی اورانیوم و طرح یك راكتور مشابه TRP ارایه كرده است.

I. پرووتكل الحاقی

41 ـ ایران بر خلاف قطعنامه‌ای مربوطه شورای حكام و شورای امنیت، پروتكل الحاقی را اجرا نمی‌كند، اگر ایران پروتكل الحاقی را اجرا نكند، آژانس قادر نخواهد بود در موقعیتی قرار گیرد كه اطمینان معتبری را درباره فقدان مواد و فعالیت‌های هسته‌یی اعلام نشده در ایران ارایه دهد.

J. دیگر موارد

42 ـ در 16ـ 15 فوریه 2011، آژانس در نیروگاه برق هسته‌یی بوشهر (BNPP) به بازرسی پرداخت و مواد هسته‌یی موجود در این تاسیسات را راستی آزمایی كرد. در 23 فوریه 2011، ایران به آژانس اطلاع داد كه باید مجتمع‌های سوخت را از قلب رآكتور خارج كند و آژانس و ایران درباره ضرورت تدابیر پادمانی توافق كرده‌اند.

43 ـ آژانس، همان‌طور كه در اعلامیه‌های مورخ 22 سپتامبر 2009 ایران اشاره شده بود، از طریق تصویر ماهواره‌یی هیچ نشانه‌ای از فعالیت‌های ساخت و ساز در حال انجام در سایت نیروگاه برق هسته‌یی 360 مگاواتی دارخوین را ملاحظه نكرده است.

44 ـ آژانس بر مبنای تصویر ماهواره‌یی ارزیابی می‌كند كه فعالیت‌های شامل حفر معدن و تغلیظ اورانیوم در ناحیه‌ی كارخانه‌ی تولید اورانیوم بندرعباس ادامه دارد و فعالیت‌های ساخت و ساز در كارخانه‌ی تولید كیك زرد اردكان و در معدن اورانیوم ساغند ادامه دارد.

45 ـ ایران با بازنگری در تصمیم خود مورخ 16 ژانویه 2007 درباره‌ی تقاضا از آژانس برای عقب نشینی از انتصاب 38 بازرس آژانس و تقاضاهایش (در 2006، 2007 و 2010) برای عقب نشینی از انتصاب چهار بازرس دیگر مجرب در انجام آزمایشات در ایران موافقت نكرده است. در هر حال ایران در نامه‌ی مورخ 12 ژانویه 2011 انتصاب سه بازرس دیگر را پذیرفت كه اكنون باید خود را با برنامه‌ی هسته‌یی ایران آشنا سازند و به تجربه‌اندوزی در انجام پادمان‌ها در ایران بپردازند.

K . چكیده

46 ـ در حالی كه آژانس به انجام فعالیت‌های راستی‌آزمایی تحت توافق پادمان‌های ایران ادامه می‌دهد، ایران به اجرای تعدادی از الزاماتش نمی‌پردازد. از جمله: اجرای مفاد پروتكل التحاقی آن، اجرای كد اصلاحیه 1/3 بخش عمومی ترتیبات فرعی توافق پادمان، تعلیق فعالیت‌های مربوط به غنی‌سازی، تعلیق فعالیت‌های مربوط به آب سنگین و ارایه‌ی توضیحات درباره مسایل مهم باقی مانده‌ای كه باعث بروز نگرانی‌هایی درباره‌ی ابعاد نظامی احتمالی برنامه‌ی هسته‌یی‌اش است.

47 ـ در حالی كه آژانس هم‌چنان به راستی‌آزمایی نبود انحراف مواد هسته‌یی اعلام شده در تاسیسات هسته‌یی و LOF اعلام شده به وسیله‌ی ایران تحت توافق پادمان ادامه می‌دهد، ایران همكاری لازم را ندارد كه آژانس را قادر كند تضمین معتبری درباره نبود مواد و فعالیت‌های هسته‌یی اعلام نشده در ایران ارایه دهد و بنابراین نتیجه بگیرد كه همه‌ی مواد هسته‌یی در ایران در فعالیت‌های صلح‌آمیز به كار می‌روند.

48 ـ مدیركل از ایران می‌خواهد گام‌هایی را در جهت اجرای كامل توافق پادمان و دیگر الزاماتش بردارد تا اعتماد بین‌المللی به ماهیت منحصرا صلح‌آمیز برنامه‌ی هسته‌یی ایران ایجاد شود.

49 ـ مدیركل به طور مقتضی به ارایه گزارش ادامه خواهد داد.