روایتی از ایستادگی معلمان در روزهای جنگ
به گزارش برنا؛ در روزهایی که سایه سنگین جنگ بر زندگی مردم گسترده شده بود، معلمان بار دیگر نشان دادند که نقش آنان فراتر از آموزش رسمی است. آنان با وجود ناامنیها، فشارهای روحی و شرایط دشوار، با تعهدی مثالزدنی چراغ آموزش را روشن نگه داشتند و به پناهی امن برای دانشآموزان تبدیل شدند.
با آغاز بحران و ایجاد اختلال در روند عادی زندگی، معلمان نهتنها وظیفه آموزشی خود را ترک نکردند، بلکه با حضور مستمر حضوری یا مجازی به حمایت روحی و روانی دانشآموزان پرداختند.
فضای آموزشی در این دوران، بیش از هر زمان دیگری نیازمند آرامش، همدلی و همراهی بود؛ نقشی که معلمان با تمام توان آن را بر عهده گرفتند.
تلاشهای معلمان در روزهای جنگ، جلوهای از ایثار و مسئولیتپذیری است. آنان با وجود خطرات و فشارهای روحی، اجازه ندادند روند آموزش متوقف شود. این تلاشها، که اغلب دور از نگاه عمومی انجام شد، شایسته توجه و قدردانی ویژه است.
در گفتوگویی با مائده شیرمحمدی، معلم پایه هفتم تا نهم، ابعاد انسانی و عاطفی این تلاشها بیشتر آشکار میشود.
عشق به تدریس
شیرمحمدی تدریس را «لذتبخشترین فعالیت زندگی خود» توصیف میکند و میگوید: ارتباط با دانشآموزان برایش ارزشمندتر از هر موقعیت شغلی دیگری است.
وی تأکید میکند: فضای صمیمی کلاس و گفتوگوهای روزمره، روند یادگیری را تسهیل کرده و رابطهای انسانی میان معلم و دانشآموز ایجاد میکند.
به گفته او، معلمی از نظر اقتصادی شغل پردرآمدی نیست، اما عشق به دانشآموزان و علاقه به تدریس، انگیزه اصلی ادامه این مسیر است. او باور دارد که «معلمی فقط عشق است».
شیرمحمدی حادثه مدرسه میناب را یکی از تلخترین تجربههای خود میداند و میگوید: این اتفاق تأثیر عمیقی بر روحیهاش گذاشته است و میتواند تا آخر عمر برایش گریه کند.
وی توضیح میدهد: ارتباط نزدیک با دانشآموزان باعث میشود درک این حوادث برای معلمان دشوارتر و دردناکتر باشد.
تداوم آموزش در بستر مجازی
در دوران جنگ، کلاسها بهصورت آنلاین برگزار شد و تدریس از طریق پلتفرمهایی مانند «شاد» و «اسکایروم» ادامه یافت.
شیرمحمدی میگوید: ارتباط مستمر با دانشآموزان در روزهای بحرانی باعث دلگرمی آنان میشد.
او به تجربهای اشاره میکند که یکی از دانشآموزان پس از دریافت پیام صوتیاش گفته بود: «خانم دلم برای صدایتان تنگ شده بود»؛ جملهای که اهمیت ارتباط عاطفی معلم و دانشآموز را نشان میدهد.
تجربه معلمان در روزهای جنگ نشان داد که معلمی تنها یک شغل نیست، بلکه رسالتی انسانی و عمیق است.
تعهد، عشق و ایثار آنان در سختترین شرایط، نهتنها آموزش را تداوم بخشید، بلکه امید را در دل دانشآموزان زنده نگه داشت.
جامعهای که معلمانش با چنین روحیهای به تربیت نسل آینده میپردازند، بیشک آیندهای روشنتر و انسانیتر خواهد داشت.
انتهای پیام/
