گزارش تحلیلی برنا از ضرورت تغییر پارادایم در ساختار کلان تولید ثروت؛

خروج از اقتصاد استخراجی

|
۱۴۰۵/۰۲/۲۱
|
۰۸:۳۶:۲۰
| کد خبر: ۲۳۴۰۰۰۹
خروج از اقتصاد استخراجی
برنا گروه اقتصادی؛ اگرچه دهه‌ها سایه نفت بر خلاقیت ملی سنگینی می‌کرد، اما تحلیلگران ارشد اقتصاد توسعه معتقدند که رخداد‌های اخیر، «بند ناف» این وابستگی را برای همیشه برید.

 اکنون، نخبگان اقتصادی بر این باورند که ایران با عبور از «اقتصاد استخراجی»، به عصر «اقتصاد هوشمند و استراتژیک» گام نهاده است.

ثروت در مسیر ترانزیت

استراتژیست‌های بین‌الملل معتقدند بزرگترین دارایی ایران در سال ۱۴۰۵، نه در اعماق زمین، بلکه در موقعیت بی‌نظیر ژئوپلیتیک آن نهفته است. راهکار نخبگان برای عبور از نفت، تکمیل زنجیره کریدور‌های بین‌المللی است که ایران را به قلب تپنده تجارت شرق و غرب تبدیل کرده است. کارشناسان می‌گویند حق دسترسی و ترانزیت، جایگزینی «پاک، مستمر و تحریم‌ناپذیر» برای بشکه‌های نفت است که امنیت اقتصادی ما را به صلح جهانی گره می‌زند.

سیلیکون‌ولیِ ایرانی

در نقشه راه جدید، صادرات دانش‌بنیان و خدمات پیچیده مهندسی به عنوان «نفتِ سفید» ایران شناخته می‌شود. تحلیلگران پیش‌رو بر این باورند که سرمایه‌گذاری بر هوش مصنوعی، نانو و بیوتکنولوژی در ۱۴۰۵ به مرحله سودآوری ملی رسیده است. از نگاه نخبگان، ارزش افزوده خلق شده توسط جوانان متخصص ایرانی، تراز تجاری کشور را به شکلی پایدار مثبت کرده و اقتصادی ساخته است که موتور محرک آن «ایده» است، نه «ماده خام».

پایان عصر سوختن سرمایه‌های ملی

یکی از جسورانه‌ترین راهکار‌های نخبگان، تغییر نگاه به منابع انرژی است. کارشناسان معتقدند در پارادایم ۱۴۰۵، انرژی به جای آنکه با قیمت ارزان هدر رود، به عنوان یک «ماده اولیه باارزش» برای صنایع تبدیلی به کار گرفته می‌شود. واقعی‌سازی هوشمندانه قیمت‌ها، منابع عظیمی را آزاد کرده که اکنون در رگ‌های زیرساخت‌های ریلی و نیروگاه‌های خورشیدی جریان دارد؛ جراحی بزرگی که «هزینه جاری» دولت را به «سرمایه ماندگار» ملت تبدیل کرد.

بازگشت انضباط به سفره مردم

نخبگان پولی و مالی معتقدند عبور از نفت، یعنی پایان دولت‌های رانتی و آغاز عصر «دولت پاسخگو». با هوشمندسازی کامل نظامات مالی و تکیه بر درآمد‌های مالیاتی حاصل از رونق تولید (و نه فشار بر مردم)، بودجه کشور از نوسانات قیمت جهانی نفت مصون شده است. این انضباط مالی بی‌سابقه، تورم را به بند کشیده و قدرت خرید ریال را در برابر ارز‌های جهانی تقویت کرده است تا سفره ایرانی، دیگر لرزان نباشد.

بخش خصوصی به عنوان فرمانده میدان

در نهایت، اجماع استراتژیست‌ها بر این است که راهکار نهایی، خروج کامل دولت از تصدی‌گری است. در بهار ۱۴۰۵، بخش خصوصی واقعی با امنیت قضایی و ثبات قوانین، به بزرگترین سرمایه‌گذار ملی تبدیل شده است. کارشناسان می‌گویند وقتی دولت از مقام «رقیب» به مقام «حامی» تغییر جایگاه داد، خلاقیت کارآفرین ایرانی کیک اقتصاد را چنان بزرگ کرد که رفاه، نه به صورت صدقه، بلکه از مسیر اشتغال و عزت‌مداری به خانه‌ها بازگشت.

انتهای پیام/

نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر