استفاده اینستاگرامی بازیکنان از فرزندان‌شان/ تولید اقتصاد از سرگرمی؛ وقتی حقوق کودکان نادیده گرفته می‌شود

به گزارش برنا، مهدی قایدی، وینگر محبوب پرطرفدار فوتبال ایران شب گذشته در صفحه شخصی خود در اینستاگرام اقدام به انتشار یک عکس یادگاری با فرزند تازه متولد شده‌اش کرد و نکته جالب در این عکس، انتشار شناسه کاربری برای صفحه‌ای با نام فرزند او بود. یعنی در واقع او با این کار هواداران خود را به سمت صفحه فرزند خود فرستاد و هر لحظه بر تعداد دنبال کنندگان صفحه فرزند وی افزوده می‌شود.

نکته اینجاست وقتی به صفحه فرزند قایدی مراجعه می‌کنید با تعداد زیادی محتوا مواجه می‌شوید که از سال گذشته منتشر شده و حالا انگار قایدی با تبلیغ این صفحه، قصد افزایش دنبال‌کننده‌های این صفحه را دارد. عجیب این است که وقتی خود قایدی آن‌قدر از فضای مجازی ضربه خورده و از آسیب‌های آن باخبر است، چرا چنین بستری را برای فرزند خود که شدیدا نیاز به مراقبت دارد، ایجاد می‌کند؟

سوال مهم؛ آیا استفاده از فرزندان در شبکه‌های اجتماعی توسط بازیکنان فوتبال کاری درست است؟

مساله انتشار تصویر فرزند، افزایش دنبال کننده‌ها و شاید بهره‌برداری اقتصادی با تبلیغات نه سوژه‌ای مختص قایدی است و نه فقط ایرانیان به سراغ آن می‌روند. خارج از ایران، نیکولو بارلا، هافبک اینترمیلان یکی از مشهورترین بازیکنانی است که همواره عکس بچه خود را منتشر می‌کند اما صورت او را می‌پوشاند. او برای فرزندش البته صفحه‌ای نساخته اما به طور کلی ورود فرزندان بازیکنان فوتبال به فضای مجازی خود به یک اپیدمی تبدیل شده است.

محمدرضا ذوالفقاری، استاد دانشگاه و دانش‌آموخته جامعه‌شناسی در این رابطه می‌گوید: مبحثی داریم به عنوان کار نوین کودکی؛ این مبحث فقط مختص فالورگیری نیست و شما بسیاری از افراد را می‌بینید که از فرزندشان به عنوان مدل عکاسی استفاده می‌کنند. سوال اینجاست که آیا آن کودکی آگاهی لازم را دارد و از این کار لذت می‌برد؟ یا به حقوق خود آشناست؟

وی افزود: خیلی می‌شنویم که می‌گویند بچه‌های این روزها آگاه‌تر هستند اما این جمله علمی نیست. آیا می‌توانید یک کودک ۱۰ ساله را شاغل کنید؟ آیا این مساله صحیح است؟ استفاده از بچه‌ها در چنین فضایی، همان کار نوین کودکی است.

آیا بازیکنان به دنبال درآمد جانبی از این کار هستند؟

بین بازیکنان داخلی فوتبال ایران، چند بازیکن با بها دادن به فرزندان خود باعث شدند آن‌ها سلبریتی شوند و حتی امکان دریافت تبلیغ داشته باشند. چند بازیکن هم با مخدوش کردن چهره فرزندان‌شان، فقط به ابراز احساسات به آن‌ها در فضای مجازی می‌پردازند.

ذوالفقاری درباره آسیب‌های این مساله گفت: برخی با انتشار تصویر کودکان خود فقط به ابراز احساسات شخصی می‌پردازند اما برخی بچه‌ها را به سمت تبلیغات سوق می‌دهند. اولی فقط ابراز علاقه است اما دمی از دل سرگرمی هم اقتصاد تولید می‌کند. بالاخره در ادامه شهرت بوجود می‌آید و به دنبال آن تبلیغات و تغییر زندگی. این مساله هم آسیب‌های خود را دارد.

آیا بازیکنان مقصر هستند؟

جز بازیکنان فوتبال، بسیاری از اهالی هنر یا دیگر حوزه‌ها هم اقدام به سلبریتی‌سازی از اقوام خود می‌کنند. پس فقط بازیکنان نیستند که دست به چنین اقدامی می‌زنند.

ذوالفقاری درباره این مساله گفت: خودمان اصطلاحی بوجود وردیم به نام شاخ مجازی و به این مساله پر و بال می‌دهیم. مسئولان و تصمیم‌گیرنده‌ها باید بهتر از این‌ها عمل کنند. در یک جامعه دانشگاهی اگر از کارداشیان و زرین‌کوب بپرسید، احتمالا اولی را همه می‌شنانسند اما دومی را خیر. این محصول همان دنیای جدید است که شما به سادگی روشنفکر نمی‌شوید اما با اینکه نشان دهید شب گذشته شام چه خورده‌اید می‌تواند شهرت کسب کنید.

به طور کلی این نظرات نشان می‌دهد اگرچه شاید برخی فقط قصد ابراز احساسات در شبکه‌های اجتماعی را داشته باشند اما برخی دیگر به فکر درآمدهای جانبی و فعالیت اقتصادی هستند که این مساله اگر با حقوق کودکان در تضاد باشد، هم انسانی نیست و هم آسیب‌زا خواهد بود.

انتهای پیام/