پرتغال؛ مدعی خاموشی که میتواند همه را غافلگیر کند!
به گزارش برنا، تیم ملی فوتبال پرتغال در سالهای اخیر به یکی از موفقترین تیمهای ملی اروپا تبدیل شده است. قهرمانی در یورو ۲۰۱۶ و فتح لیگ ملتهای اروپا در سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۵، این نسل را از نظر افتخارات بالاتر از بسیاری از نسلهای پیشین قرار داده است. با این حال، موفقیت در جام جهانی همچنان رویایی دستنیافتنی برای فوتبال پرتغال محسوب میشود؛ رویایی که این بار بیش از هر زمان دیگری به واقعیت نزدیک به نظر میرسد.
بزرگترین نقطه قوت پرتغال، تنوع و کیفیت فوقالعاده بازیکنان در تمامی خطوط است. در خط میانی، رقابت برای حضور در ترکیب اصلی به حدی شدید است که احتمال دارد یکی از ستارههای بزرگی مانند ژوائو نوس، ویتینیا، برناردو سیلوا یا برونو فرناندز روی نیمکت بنشیند. چنین عمقی در ترکیب، امکانی را در اختیار روبرتو مارتینز قرار میدهد که بتواند بسته به شرایط مسابقه و نوع حریف، رویکردهای متفاوتی را انتخاب کند.
در کنار این مهرهها، بازیکنانی مانند دیوگو کاستا درون دروازه، نونو مندز در سمت چپ خط دفاعی و رافائل لیائو در فاز هجومی، کیفیتی در سطح جهانی به ترکیب پرتغال اضافه کردهاند. بسیاری معتقدند این تیم از نظر فنی، خلاقیت و توانایی کنترل جریان مسابقه، یکی از کاملترین تیمهای حاضر در جام جهانی خواهد بود.
با این حال، تاریخ به پرتغالیها هشدار میدهد که صرفا داشتن ستارههای بزرگ تضمینی برای موفقیت نیست. این تیم در جامهای جهانی ۲۰۰۲، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ نیز با انتظارات فراوان وارد مسابقات شد، اما نتوانست به اهداف خود دست پیدا کند. همین مسئله باعث شده است که بخشی از بدنه فوتبال پرتغال همچنان با احتیاط درباره شانس قهرمانی این تیم صحبت کند.
در میان تمام موضوعات پیرامون پرتغال، هیچ مسئلهای به اندازه "پرسش رونالدو" اهمیت ندارد. کریستیانو رونالدو که اکنون ۴۱ ساله است، همچنان کاپیتان و چهره اصلی تیم ملی کشورش محسوب میشود. روبرتو مارتینز بارها از او حمایت کرده و آمار گلزنی رونالدو را دلیلی برای تداوم حضورش در ترکیب دانسته است. با این حال منتقدان معتقدند بخش زیادی از گلهای اخیر او مقابل تیمهای متوسط و ضعیف به ثمر رسیده و در رقابتهای بزرگ، از جمله یورو ۲۰۲۴، تاثیرگذاری گذشته را نداشته است. شاید کلید موفقیت پرتغال دقیقا در همین نقطه نهفته باشد. رونالدو هنوز میتواند برای تیمش مهرهای ارزشمند باشد، اما احتمالا دیگر نباید نقش ستاره بیرقیب و محور اصلی تیم را ایفا کند. اگر کاپیتان پرتغال بتواند نقش جدید خود را بپذیرد و در خدمت ساختار تیمی قرار بگیرد، پرتغال از نظر استعداد، تجربه و کیفیت فنی توانایی رسیدن به مراحل پایانی و حتی قهرمانی را خواهد داشت.
در مسیر صعود به جام جهانی نیز برخی ضعفهای پرتغال آشکار شد. دیدارهای دشوار برابر تیمهایی که با ساختار دفاعی فشرده و بازی فیزیکی وارد میدان میشوند، نشان داد که این تیم گاهی در شکستن خطوط دفاعی متراکم دچار مشکل میشود. روبرتو مارتینز باید به بازیکنانش یادآوری کند که برای نمایش کیفیت فنی بالا، ابتدا باید در نبردهای فیزیکی و ذهنی مسابقه پیروز شوند.
علاوه بر این، خط دفاعی همچنان یکی از دغدغههای اصلی کادر فنی است. اگرچه روبن دیاس جایگاه ثابتی در قلب دفاع دارد، اما شریک او هنوز به طور قطعی مشخص نشده است. گونسالو ایناسیو، رناتو ویگا، توماس آراوخو و آنتونیو سیلوا همگی فرصت حضور در کنار دیاس را پیدا کردهاند، اما هیچکدام نتوانستهاند اعتماد کامل کادر فنی را جلب کنند. ضعف در دفاع از ارسالهای هوایی نیز یکی از مشکلاتی بود که در مسابقات انتخابی بارها به چشم آمد.
در ترکیب احتمالی پرتغال، دیوگو کاستا درون دروازه قرار خواهد گرفت و ژوائو کانسلو، روبن دیاس، گونسالو ایناسیو و نونو مندز خط دفاع را تشکیل میدهند. در میانه میدان، ویتینیا، ژوائو نوس و برونو فرناندز مسئولیت کنترل بازی را برعهده خواهند داشت و در خط حمله نیز پدرو نتو و رافائل لیائو در کنار کریستیانو رونالدو به میدان خواهند رفت.
ستاره اصلی این تیم از نگاه بسیاری از کارشناسان نه رونالدو، بلکه ویتینیاست؛ هافبکی که با هوش تاکتیکی، دقت در پاسها و توانایی کنترل ریتم مسابقه، نقش مهمی در موفقیتهای اخیر باشگاهی و ملی خود داشته است. او در سالهای اخیر به یکی از کاملترین هافبکهای فوتبال اروپا تبدیل شده و میتواند موتور محرک پرتغال در جام جهانی باشد.
پرتغال از گروهی نسبتا مناسب عبور خواهد کرد و در صورت اجتناب از شگفتیهای غیرمنتظره، احتمالا در مراحل حذفی با مدعیان اصلی روبهرو میشود. بسیاری حتی از احتمال تقابل پرتغال و آرژانتین در یک چهارم نهایی سخن میگویند؛ مسابقهای که میتواند آخرین فصل از رقابت تاریخی کریستیانو رونالدو و لیونل مسی را رقم بزند.
در نهایت، پرتغال شاید بیش از هر دوره دیگری ابزار لازم برای قهرمانی را در اختیار داشته باشد. اما اینکه این نسل درخشان بتواند از فشار انتظارات عبور کرده و تاریخسازی کند یا نه، سوالی است که پاسخ آن تنها در زمین مسابقه مشخص خواهد شد.
گزارش: ترنم کشاورز
انتهای پیام/
