عزای عمومی شهر سمنان برای درگذشت استاد فرهنگ شکوهی
به گزارش خبرگزاری برنا از سمنان، «فرهنگ شکوهی» پژوهشگر فرهنگ عامه، شاعر، نویسنده و از چهرههای ماندگار زبان سمنانی با چند دهه تلاش در گردآوری، ثبت و معرفی زبان، ادبیات، آیینها و میراث فرهنگی و بومی شهر سمنان در هشتم امرداد ۱۴۰۵ درگذشت و شنبه دهم امرداد ۱۴۰۵ همزمان با تشییع این استاد در سمنان عزای عمومی اعلام شد.
فرمانداری سمنان اعلام کرد: آیین تشییع و تدفین استاد شکوهی فردا شنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۵ ساعت ۱۶ از منزل زندهیاد واقع در بلوار ۱۷ شهریور، جنب سرپرستی بانک رفاه، به سمت آرامگاه ابدیش وادیالسلام سمنان برنامهریزی شد.
آیین ترحیم فردا پس از اقامه نماز مغرب و عشاء در مسجد حضرت قائم آل محمد (عج) سمنان و آیین سوم و هفتم سهشنبه ۱۳ مرداد مصادف با اربعین حسینی (ع) ساعت ۱۶ و ۳۰ دقیقه تا ۱۷ و ۳۰ دقیقه در مسجد حضرت قائم آل محمد (عج) سمنان برگزار میشود.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان سمنان، خدمات استاد شکوهی به فرهنگ و ادب سمنان را بسیار ارزشمند دانست و درگذشت استاد فرزانه فرهنگ شکوهی را به اهالی فرهنگ و ادب سمنان تسلیت گفت.
سیدرسول موسوینژادیان افزود: ایشان که نامشان با گنجینه ارزشمند فرهنگ و ادب شفاهی سمنان گره خورده بود، عمری را با عشق و تعصب، صرف گردآوری، ثبت و احیای آیینها، گویشها و دانش بومی این دیار کهن نمودند.
از تصنیفهای ماندگاری، چون «فالگوش» و «تی م» تا تالیف دهها جلد کتاب گرانسنگ در حوزه بازیهای محلی، مشاغل سنتی و واژگان سمنانی، همگی نشان از ارادتی خالصانه به فرهنگ این مرز و بوم دارد.
«فرهنگ شکوهی» دوم اردیبهشت ۱۳۱۷ در محله ناسار سمنان چشم به جهان گشود و در خانوادهای پرورش یافت که نقشی مهم در شکلگیری ذوق ادبی و فرهنگی او داشت.
به گفته شکوهی، پدرش عبدالحسین شکوهی تاثیر بسیاری بر علاقه او به هنر داشت و انتخاب نام «فرهنگ» را نشانه خوشذوقی پدرش میدانست. مادرش نیز در تمثیلات و فولکلور مهارت داشت و بسیاری از واژهها، اصطلاحات، آیینها و رسوم سمنانی را از او آموخت.
دوران تحصیل ابتدایی را در دبستان سعدی سمنان گذراند و سال ۱۳۳۸ با دریافت دیپلم رشته ادبی از دبیرستان پهلوی سمنان دانشآموخته شد. به عنوان آموزگار در گرمسار استخدام شد و تا سال ۱۳۴۳ همزمان با تدریس، تحصیلات خود را در رشته زبان و ادبیات عرب تا مقطع کارشناسی ارشد ادامه داد.
فعالیت جدی این پژوهشگر در حوزه فرهنگ عامه سمنان از سال ۱۳۶۲ با انتشار نوار کاست «فالگوش» آغاز شد. محتوای این اثر شامل ۲ قصیده با نامهای «تَ یِ مِ» و «بِویِرد» بود که بعدها در سال ۱۳۸۸ در قالب کتاب «تَ یِ مِ» نیز منتشر شد.
«فرهنگ شکوهی» در طول سالهای فعالیت خود با جابر عناصری، شاهنامهپژوه، ایرانشناس و تعزیهشناس، و همچنین ابوالقاسم انجوی شیرازی، پژوهشگر ادبی، در برنامه «فرهنگ مردم» رادیو همکاری داشت. همچنین با روزنامه سیر و سفر، روزنامه جمهوری، هفتهنامه کویر و فصلنامه فرهنگ قومس همکاری کرد و آثار و پژوهشهای متعددی را در حوزه فرهنگ بومی سمنان منتشر ساخت.
آثار متعددی از او در حوزه شعر، فرهنگ عامه، واژهشناسی، تاریخ و معرفی میراث فرهنگی سمنان بر جای مانده است که از جمله آنها میتوان به کتاب «نورو» (نوروز) شامل اشعاری به گویش سمنانی، کتابهای «تَ یِ مِ» (یادت میاد؟)، «حرف و مشاغل قدیم مردم سمنان و کشور»، «بازیها و سرگرمیهای مردم سمنان»، «نصاب واژگان سمنانی» با همکاری محمدباقر نیری، «مَلْهَم» (مرهم) شامل منظومهای به گویش سمنانی درباره طب سنتی سمنان همراه با لوح فشرده با صدای شاعر، «هزار و یک منزل» شامل هزار و یک نکته ادبی، تاریخی، طنز، فکاهی، پند و اندرز و گفتار بزرگان، «سمنان بر تارک روزگاران» در معرفی آثار تاریخی شهر سمنان، «کُشِن مَسین و کَسین» (کجا رفتن بزرگترها و کوچکترها) درباره ۸۳ نفر از معاریف و بزرگان سمنانی، مجموعه پنج جلدی «بات و نواتی» (گفتهها و ناگفتهها) شامل اشعار سمنانی همراه با لوح فشرده، کتاب «یاد ایام» شامل مجموعه اشعار فارسی با موضوع خاطرات و مناسبتها و نیز مجموعه صوتی مشاعره به گویش سمنانی برای نخستین بار اشاره کرد.
درگذشت فرهنگ شکوهی، فقدان یکی از چهرههای اثرگذار در حفظ و پاسداشت زبان، ادبیات و فرهنگ بومی سمنان به شمار میرود؛ پژوهشگری که بخشی مهم از میراث شفاهی، واژگان، آیینها و آداب و رسوم این دیار را ثبت و ماندگار کرد.
