از خاکریزهای دفاع تا جبهه سازندگی طبیبی که هنوز برای مردم می جنگد
به گزارش خبرگزاری برنا از مازندران ، روز پزشک، روز بزرگداشت مردانی است که درد را میشناسند، برای درمانش میکوشند و تا بازگشت سلامت، از پای نمینشینند.
و چه زیباست که در این روز، از پزشکی سخن بگوییم که امروز، در قامت استاندار مازندران، نبض یک استان را در دست گرفته و طبیب دردهای مزمن آن شده است.
دکتر یونسی، پزشک فوقتخصص، همانگونه که در عرصه طب، تشخیص را مقدمه درمان میداند، در مدیریت نیز به سراغ دردهای ریشهدار مازندران رفته است؛ دردهایی که با مُسکنِ وعده و مرهمِ شعار درمان نمیشدند؛ تشخیص میخواستند، تصمیم میخواستند، جراحی میخواستند و پیگیری تا رسیدن به نتیجه.
و او آمده است برای جراحی عمیق زخمهایی که گاه چهار دهه بر پیکره توسعه استان باقی مانده بود.
این حرکت اما در روزگار آسانی آغاز نشده است؛ در روزهایی که کشور در یکی از دشوارترین مقاطع تاریخ انقلاب اسلامی، زیر فشارهای سنگین اقتصادی و اجرایی و درگیر جنگ مستقیم آمریکا و رژیم صهیونیستی است.
با این همه، دکتر یونسی یک جمله را با صراحت و تکرار بر زبان آورده است:
«برای اجرای پروژه، منتظر پول نمیمانیم.»
و تفاوت این جمله با بسیاری از شعارها، در یک چیز است: عمل.
امروز، پروژهها یکی پس از دیگری از حصار انتظار بیرون میآیند و جان میگیرند؛ از ساماندهی پسماند و تصفیهخانههای فاضلاب تا طرحهای عمرانی، زیرساختی، اقتصادی و اشتغالآفرین.
مازندران امروز به کارگاه بزرگ سازندگی تبدیل شده است؛
از رامسر تا گلوگاه،
از شهرهای بزرگ تا دورافتادهترین روستاها،
از ساحل تا کوهستان،
و از مناطق برخوردار تا نقاط کمتر برخوردار.
تلاش بر آن است که خدمت، مرز جغرافیا نشناسد و عدالت، فاصله شهر و روستا نشناسد؛ چرا که توسعه، آنگاه ارزشمند است که سهم آن به خانه مردم برسد و آثار آن را در زندگی آنان بتوان دید.
اما در این نگاه، توسعه تنها ساختن راه و ساختمان و پروژه نیست؛ ساختن اعتماد است.
مردمیسازی امور، شنیدن صدای مردم، حضور در میان آنان و تلاش برای کسب رضایتمندیشان، از محورهای جدی این مسیر است؛ همان نگاه بلندی که امام شهید بر آن تأکید داشت: مسئول، بر مردم حکومت نمیکند؛ برای مردم و در خدمت مردم است.
از همین روست که خطاب دکتر یونسی به مدیران، روشن و صریح است:
مردم را ببینید؛
درد مردم را بشنوید؛
برای مردم کار کنید؛
و نوکری صادقانه مردم را افتخار خود بدانید.
و در این مسیر، مازندران از سرمایهای بزرگ برخوردار است؛ وفاق و همدلی کمنظیر میان ارکان استان؛ از نماینده محترم ولیفقیه و اعضای شورای تأمین تا نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی، مدیران اجرایی و همه دلسوزان این دیار.
ثمره این همدلی و تلاش را امروز میتوان در میدان دید؛ در رتبه برتر مازندران در سامانه مدیریت و نظارت بر توسعه استانهای کشور (منتاک) و در نامه وزیر محترم کشور به رئیس جمهور ایستاده در میدان دفاع و خدمت .
اما برای فهم این روحیه، باید به گذشته این مرد بازگشت؛ به حدود پنجاه ماه حضور در جبهههای دفاع مقدس ؛ به روزهایی که جوانان این سرزمین، سینههای خود را سپر گلوله کردند تا ایران بماند؛ به جانبازی مردی که در آن سالهای پرخطر، معنای ایستادن، فداکاری و وفاداری به میهن و ملت را با جان خود تجربه کرد.
شاید راز این همه اصرار بر کار و خدمت، همینجاست.
کسی که روزگاری در خاکریزهای دفاع مقدس ایستاده و بخشی از جان خود را برای این سرزمین داده است، امروز نمیتواند در برابر زخمهای بر زمینمانده مردم بیتفاوت بماند.
سنگر عوض شده است؛
اما عهد، همان عهد است.
دیروز، دفاع از مرزهای ایران؛
امروز، دفاع از حق مردم برای توسعه، عدالت و زندگی شایسته.
دیروز، جان در کف دست برای امنیت وطن؛
امروز، توان و آبرو در کف دست برای آبادانی وطن.
و چه پیوند شکوهمندی است میان جانفشانی دیروز و خدمت امروز؛ میان نسلی که در روزهای جنگ، جان خود را برای ملت نثار کرد و امروز، در میدان سازندگی، توان خود را برای همان ملت به میدان آورده است.
اینک دیگر سخن، تنها با شعار نیست.
کارنامه روی میز است؛
پروژهها در میداناند؛
آمارها پیش چشم مردماند؛
و مردم، بهترین داوران این راهاند.
روز پزشک، بهانهای است برای ادای احترام به پزشکی که امروز، تیغ جراحی تدبیر را بر زخمهای کهنه یک استان نهاده است؛ مردی که از خاکریزهای دفاع مقدس تا سنگر سازندگی، یک حقیقت را فراموش نکرده است:
ایران و مردم، شایسته ایستادن، خدمت کردن و تا پای جان ماندناند.
از خاکریز تا سازندگی؛
از جانبازی تا خدمت؛
از دفاع از وطن تا ساختن وطن؛
سنگرها عوض شدهاند،
اما آرمان همان است:
ایران سربلند،
مردم امیدوار،
و مازندران آباد.
به عمل کار برآید ، به سخندانی نیست.
انتهای پیام