علائم بیماری های مقاربتی در زنان

هیچ کدام از علائم فوق نشانه حتمی ابتلا به بیماری های آمیزشی نیستند و ممکن است ناشی از عفونت قارچی و مشکلات دیگر باشند. در صورت مشاهده نشانه های بیماری های جنسی یا داشتن رابطه پرخطر، به متخصص زنان و زایمان مراجعه کنید.

علائم بیماری های مقاربتی در زنان در یک نگاه

علائم بیماری های مقاربتی در بانوان ممکن است به شکل‌های مختلف بروز کنند و هر فرد ممکن است علائم مختلفی را تجربه کند. با این حال، در جدول زیر به مهم‌ترین نشانه های بیماری های آمیزشی اشاره می‌کنیم.

علائم شایع بیماری های مقاربتی در زنان

برخی علائم بیماری های مقاربتی در زنان می‌توانند نشان‌دهنده وجود عفونت در دستگاه تناسلی یا سایر نواحی بدن باشند؛ بنابراین در ادامه به شایع‌ترین علائم بیماری های آمیزشی در زنان اشاره می‌کنیم:

ترشحات غیرطبیعی واژن

تغییر در رنگ، بو، مقدار یا غلظت ترشحات واژن می‌تواند از نشانه‌های عفونت‌های مقاربتی باشد. همچنین ترشحات به رنگ زرد، سبز، خاکستری، حالت کف‌آلود یا همراه با بوی ناخوشایند هستند.

خارش و سوزش ناحیه تناسلی

احساس خارش مداوم، سوزش یا تحریک در اطراف واژن و ناحیه تناسلی از علائم شایع برخی عفونت‌های مقاربتی است. این حالت اغلب با قرمزی، التهاب یا احساس ناراحتی ایجاد شود.

سوزش یا درد هنگام ادرار

اگر هنگام دفع ادرار احساس سوزش، درد یا ناراحتی دارید، این علامت می‌تواند با برخی عفونت‌های دستگاه تناسلی یا ادراری مرتبط باشد.

زخم، تاول یا زگیل تناسلی

ایجاد زخم، تاول، برجستگی‌های پوستی یا زائده‌های غیرعادی در اطراف ناحیه تناسلی می‌تواند از علائم بیماری های مقاربتی در زنان باشد.

درد لگن یا زیر شکم

احساس درد در قسمت پایین شکم یا ناحیه لگن یکی از نشانه‌های درگیری اندام‌های تناسلی در اثر برخی عفونت‌هاست. این درد می‌تواند خفیف یا همراه با احساس سنگینی باشد.

درد هنگام رابطه جنسی

درد یا ناراحتی هنگام رابطه جنسی می‌تواند به دلیل التهاب، تحریک بافت‌های تناسلی یا وجود برخی عفونت‌ها ایجاد شود. 

خونریزی غیرطبیعی واژن

خونریزی خارج از زمان قاعدگی، لکه‌بینی غیرمعمول یا خونریزی پس از رابطه جنسی احتمال دارد از نشانه‌های تغییرات غیرطبیعی در ناحیه تناسلی باشد.

بوی غیرمعمول واژن

تغییر بوی طبیعی واژن، به‌خصوص بوی تند یا ناخوشایند همراه با تغییر ترشحات، می‌تواند نشانه برهم خوردن تعادل طبیعی محیط واژن یا وجود برخی عفونت‌ها باشد.

آیا علائمی وجود دارند که نشان‌دهنده قطعی عفونت مقاربتی باشند؟

خیر، هیچ علامتی وجود ندارد که بدون آزمایش بتواند با اطمینان ۱۰۰ درصد بیماری مقاربتی را تایید کند. نشانه‌هایی مانند خارش، سوزش، تغییر ترشحات یا بوی واژن می‌توانند به دلایل دیگری مانند عفونت قارچی، واژینوز باکتریایی و تغییر تعادل باکتری‌های طبیعی واژن یا تحریک ناشی از محصولات بهداشتی ایجاد شوند. 

به‌جای حدس و گمان بر اساس علائم، در شرایط زیر به پزشک مراجعه کنید:

• اگر رابطه بدون محافظت داشته‌اید
• شریک جنسی جدید داشته‌اید
• برخی از علائم شایع را دارید
• می‌خواهید باردار شوید
• درباره تماس جنسی پرخطر مضطرب هستید

نکته مهم:

تشخیص زودهنگام بیماری‌های مقاربتی علاوه بر جلوگیری از انتقال عفونت به دیگران، به شروع سریع درمان کمک می‌کند. درمان زودهنگام می‌تواند خطر عوارضی مانند التهاب لگن، مشکلات باروری، بارداری خارج از رحم و دردهای مزمن لگنی را کاهش دهد.

اگر علائم غیرطبیعی در ناحیه تناسلی دارید یا برای بررسی و تشخیص بیماری‌های مقاربتی نیاز به مراجعه به دکتر زنان تهران دارید، می‌توانید از لیست پزشکان زنان موجود در https://behtarino.com/r/متخصص-زنان/تهران  استفاده کنید. در این صفحه، اطلاعات پزشکان به همراه آدرس مطب و شماره تماس درج شده است تا بتوانید پزشک موردنظر خود را راحت‌تر پیدا و برای مراجعه اقدام کنید.

کدام بیماری های مقاربتی زنان بدون علائم هستند؟

نبود علائم به معنی نبود بیماری نیست! بسیاری از عفونت‌های مقاربتی (STI) ممکن است در زنان برای مدت طولانی بدون نشانه باقی بمانند و فرد بدون اطلاع از ابتلا، آن را به شریک جنسی خود منتقل کند 

طبق گزارش مراکز علمی مانند سازمان جهانی بهداشت (WHO) و مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC)، عفونت‌های زیر در بسیاری از زنان بدون علامت هستند:

• کلامیدیا
• سوزاک
• ویروس HPV (زگیل تناسلی)
• تبخال تناسلی
• تریکومونیازیس

نکته مهم:

این عفونت‌ها در صورت تشخیص دیر هنگام می‌توانند خطر عوارضی مانند بیماری التهابی لگن (PID)، درد مزمن لگنی، ناباروری و افزایش احتمال بارداری خارج از رحم را افزایش دهند.

روش‌های تشخیص بیماری های مقاربتی در زنان

تشخیص بیماری های مقاربتی در بانوان بر اساس نوع عامل عفونت، علائم فرد و نظر پزشک انجام می‌شود. پزشک زنان و زایمان ممکن است از روش‌هایی مانند آزمایش خون، آزمایش ادرار، نمونه‌گیری با سواب برای ترشحات واژن و ضایعات پوستی مانند زخم یا زگیل تناسلی استفاده کند.

مراحل تشخیص بیماری های مقاربتی در بانوان

مراحل تشخیص دقیق ابتلا به بیماری های مقاربتی به صورت زیر است:

1. بررسی علائم: پزشک نشانه‌ها، روابط پرخطر و سابقه بیماری های قبلی را بررسی می‌کند.
2. معاینه ناحیه تناسلی: زخم، زگیل، التهاب، ترشحات غیرطبیعی و غیره ارزیابی می‌شود.
3. نمونه‌گیری با سواب: از ترشحات واژن، دهانه رحم یا ضایعات پوستی نمونه گرفته می‌شود. این کار چند دقیقه بیشتر طول نمی‌کشد و شاید کمی احساس فشار یا ناراحتی ایجاد کند، اما در بیشتر افراد درد قابل توجهی ندارد. 
4. آزمایش ادرار و خون: برای شناسایی برخی عفونت‌ها و بیماری‌ها تجویز می‌شود.
5. بررسی نتایج: پس از مشخص شدن نوع عفونت، روش درمان تعیین خواهد شد.

روش‌های درمان عفونت های مقاربتی زنان

نوع درمان به عامل ایجاد کننده عفونت، نتیجه آزمایش‌ها و شرایط شما مانند بارداری یا بیماری‌های زمینه‌ای بستگی دارد. برخی عفونت‌های باکتریایی و انگلی با آنتی‌بیوتیک درمان می‌شوند، اما برای عفونت‌های ویروسی اغلب داروهای کنترل‌کننده تجویز خواهند شد.

در جدول زیر نگاهی به روش‌های درمان بیماری های مقاربتی بانوان داریم:

نکته مهم: نوع دارو باید فقط توسط پزشک تعیین شود؛ مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک‌ها ممکن است باعث مقاومت دارویی یا تاخیر در تشخیص شود. 

راهکارهای پیشگیری از ابتلا به بیماری های مقاربتی در زنان

بیماری های مقاربتی در بسیاری از موارد قابل پیشگیری هستند. روش‌های کاهش خطر ابتلا به عفونت‌های مقاربتی عبارتند از:

• استفاده از کاندوم در رابطه جنسی (خطر ابتلا به عفونت‌های منتقل‌شونده از طریق مایعات جنسی کم می‌کند، اما محافظت کامل برای زگیل و هرپس ندارد)
• انجام آزمایش‌های دوره‌ای بعد از رابطه پرخطر
• تزریق واکسن HPV معمولاً ۲ دوز (۹ تا ۱۴ سال) یا ۳ دوز (۱۵ سال به بالا) طی ۶ ماه
• تزریق واکسن هپاتیت B اغلب ۳ دوز در ماه‌های ۰، ۱ و ۶
• داشتن رابطه جنسی ایمن‌تر (استفاده از کاندوم و تمیز کردن ناحیه)
• پرهیز از رابطه در صورت وجود علائم
• خودداری از مصرف خودسرانه دارو
• آگاهی درباره روش‌های انتقال

جمع‌بندی

علائم بیماری های مقاربتی در زنان از نشانه‌های خفیفی مانند خارش، سوزش و تغییر ترشحات واژن تا علائمی مانند زخم تناسلی، درد لگن، خونریزی غیرطبیعی و درد هنگام رابطه متفاوت هستند. با این حال، بسیاری از عفونت‌های مقاربتی ممکن است بدون علامت ایجاد شوند و شما بدون اطلاع از ابتلا، بیماری را منتقل کنید. با مشاهده هر علامت غیرعادی، به‌خصوص پس از رابطه پرخطر، به پزشک متخصص مراجعه کنید.