بحران آب در کوشاب غرب ایلام_هایسنس؛ شرکتی در آستانه تعطیلی و ۱۷ نیروی تعدیلشده
به گزارش برنا از ایلام،شرکتی با ۱۵۰ نیروی مستقیم و صدها شغل غیرمستقیم، قربانی یک مشکل ساده اما حیاتی؛ چرا کسی برای نجات کوشا غرب وارد میدان نمیشود؟
ماجرا عجیب است؛شرکتی که بر اساس اطلاعات مطرحشده، سهم قابلتوجهی در تولید نوشیدنیهای انرژیزای کشور دارد و برای حدود ۱۵۰ نفر بهصورت مستقیم اشتغال ایجاد کرده، امروز برای تأمین یکی از ابتداییترین و حیاتیترین نیازهای تولید یعنی آب با مشکل جدی مواجه است.
شرکتی که با تانکر آب تولید میکند!
آب، ماده اولیه و جداییناپذیر صنعت نوشیدنی است؛ اما کوشا غرب بنا بر اظهارات مطرحشده، به دلیل نبود زیرساخت مناسب، ناچار به استفاده از تانکر برای تأمین آب مورد نیاز خود شده است.
آیا قابل قبول است یک واحد صنعتی با این حجم سرمایهگذاری و اشتغال، برای ادامه تولید خود چشم به تانکر آب داشته باشد؟
آیا این همان حمایت از تولید و سرمایهگذاری بخش خصوصی است که سالها درباره آن سخن گفته میشود؟
۱۷نفر رفتند؛ نوبت چه کسانی است؟
بحران زمانی جدیتر میشود که گفته میشود تاکنون حدود ۱۷ نفر از نیروهای کارخانه تعدیل شدهاند و در صورت ادامه مشکل آب، احتمال تعدیل نیروهای بیشتری نیز وجود دارد.
این یعنی فقط تعطیلی یک خط تولید یا کاهش فعالیت یک کارخانه مطرح نیست؛ صحبت از زندگی دهها خانوادهای است که درآمدشان را از همین کارخانه به دست میآورند.
اگر این روند ادامه پیدا کند، باید منتظر روزی بود که تعداد بیشتری از کارگران به جمع بیکاران اضافه شوند و یک واحد تولیدی بزرگ، به جای تولید و اشتغال، به نمادی از ظرفیتهای از دسترفته استان تبدیل شود.
سؤال مردم از مسئولان؛ چرا کسی پاسخگو نیست؟
چرا شرکت شهرکهای صنعتی؟
چرا صنعت، معدن و تجارت؟
چرا استانداری؟
چرا دستگاههای متولی آب؟
اگر مشکل این کارخانه قابل حل است، چرا هنوز راهحل عملی برای آن پیدا نشده است؟
و اگر تأمین آب پایدار امکانپذیر نیست، تکلیف سرمایهگذاری انجامشده، کارگران و خانوادههای آنان چیست؟
از سوی دیگر، موضوع کاهش یا قطع جریان آب نیز نیازمند توضیح شفاف دستگاه متولی است؛ چرا میزان آبی که در اختیار کارخانه قرار میگیرد، حتی پاسخگوی بخش بسیار محدودی از نیاز تولید نیست؟
تولید را با شعار نمیتوان نجات داد
سالهاست از حمایت از تولید، حفظ اشتغال و جلوگیری از تعطیلی واحدهای صنعتی سخن گفته میشود؛ اما آزمون واقعی حمایت از تولید، همینجاست.
کوشا غرب ایلام_ هایینس امروز به شعار نیاز ندارد؛ آب میخواهد، تصمیم میخواهد و اقدام فوری میخواهد.
اگر مشکل زیرساختی است، دستگاههای مسئول باید برای رفع آن پای کار بیایند. اگر مانعی اداری وجود دارد، باید برداشته شود و اگر مسئله نیازمند تصمیم استانی است، استانداری باید برای آن تصمیم بگیرد.
هشدار جدی؛ امروز ۱۷ نفر، فردا چه تعداد؟
ادامه این وضعیت میتواند هزینه سنگینی برای استان داشته باشد.
تعطیلی کوشاب غرب ایلام_هایسنس فقط خاموششدن دستگاههای یک کارخانه نیست؛ یعنی از بین رفتن فرصتهای شغلی، آسیب به خانوادههای کارگران، کاهش تولید و ضربه به زنجیرهای از مشاغل غیرمستقیم.
اکنون مطالبه روشن است:
مسئولان استان، پیش از آنکه تعداد تعدیلشدگان بیشتر شود و چراغ کارخانه خاموش شود، باید بهصورت فوری و میدانی وارد موضوع شوند و برای تأمین پایدار آب کوشاب غرب تصمیم بگیرند.
کوشا ب غرب ایلام نباید قربانی بیتوجهی و نبود زیرساخت که بیشترین متوجه شهرک های صنعتی است شود.
اگر قرار است تولید بماند، اشتغال حفظ شود و سرمایهگذار بخش خصوصی دلگرم بماند، امروز باید برای کوشا غرب کاری کرد؛ نه فردا که دیگر کارخانهای برای نجات باقی نمانده باشد.
انتهای پیام
