آغاز نشست شورای امنیت درباره ایران؛ نشست بینتیجه دیگری درباره کمیته ۱۷۳۷
این نشست با سوء استفاده فرانسه از جایگاه شورای امنیت سازمان ملل که در ماه سپتامبر ریاست این شورا را بر عهده دارد، و ذیل دستورکار «عدم اشاعه» و درباره فعالیتهای کمیته تحریمهای ۱۷۳۷ در ارتباط با ایران برگزار میشود.
کمیته تحریمهای ۱۷۳۷ بر اساس قطعنامه ۱۷۳۷ (۲۰۰۶) تشکیل شد و موظف بود هر ۹۰ روز یکبار به شورای امنیت گزارش ارائه کند.
پیش از توافق برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) در سال ۲۰۱۵ درباره برنامه هستهای ایران، که شورای امنیت از طریق قطعنامه ۲۲۳۱ (۲۰۱۵) آن را تایید کرد، این نشستهای توجیهی هر سه ماه یکبار و ذیل دستورکار «عدم اشاعه» برگزار میشدند.
قطعنامه ۲۲۳۱ (۲۰۱۵) تمامی قطعنامههای قبلی مربوط به تحریمهای ایران، از جمله قطعنامه ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، را به حالت تعلیق درآورد و در نتیجه، کمیته ۱۷۳۷ و الزام گزارشدهی آن عملا منحل و بلااثر شدند.
به رغم مخالفت روسیه و چین، فرانسه در یک رای گیری رویهای و ذیل دستور کار به اصطلاح «عدم اشاعه» دستور کار شورای امنیت با عنوان کمیته ۱۷۳۷ (۲۰۰۶) در مورد تحریمها علیه ایران را تصویب کرد تا نشست خود را بتواند برگزار کند.
اعضای شورای امنیت سازمان ملل در این رای گیری رویهای با ۱۱ را موافق، ۲ رای مخالف و ۲ رای ممتنع تصمیم به تشکیل جلسه گرفتند.
در یک رای گیری رویهای که وتو درباره آن اعمال نمیشود، دستورکار شورا با عنوان کمیته ۱۷۳۷ (۲۰۰۶) در مورد تحریمها تصویب و این نشست تشکیل شد تا آمریکا و حامیانش بار دیگر ادعاهای خود را همزمان با تلاشهای ضد ایرانی در شورای حکام آزانس بین المللی انرژی اتمی مطرح کنند.
در این نشست، هیچ نمایندهای از سوی «آنتونیو گوترش» دبیرکل سازمان ملل حضور ندارد و هیچ گزارشی نیز در این باره قرائت نمیشود و همچنین نماینده جمهوری اسلامی ایران نیز در این حضور ندارد.
در اوت ۲۰۲۵، فرانسه، آلمان و انگلیس که طرفهای «تروئیکای اروپایی» یا «E ۳» برجام هستند، برغم بدعهدی و نقض این توافق بین المللی، سازوکار اسنپ بک را برغم خاتمه آن، به زعم خود فعال کردند تا تحریمهای سازمان ملل علیه ایران دوباره برقرار شود، اما قطعنامه ۲۲۳۱ (۲۰۱۵) شورای امنیت بهطور قطعی در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ خاتمه یافت و از آن تاریخ به بعد، این قطعنامه فاقد هرگونه اثر حقوقی یا ماموریت اجرایی محسوب میشود.
بر این اساس، نقش شورای امنیت ذیل قطعنامه ۲۲۳۱ بهطور قطعی پایان یافته است و تمامی مفاد، اقدامات و محدودیتهای مرتبط با موضوع هستهای بهطور دائمی خاتمه یافتهاند.
از این رو، این نشست شورای امنیت سازمان ملل همچون دیگر نشستهای این شورا در این زمینه بدون هیچ نتیجهای خاتمه خواهد یافت و صرفا نمایندگان کشورها به بیان مواضع و اظهارات و ادعاهای خود درباره برنامه هستهای ایران خواهند پرداخت.
انتهای پیام/
