۱۲ سال دور از سکو؛ بوکس ایران در ناگویا به دنبال طلسمشکنی
به گزارش برنا، تیم ملی بوکس ایران در بازیهای آسیایی ناگویا یک هدف مشخص دارد و آن هم بازگشت به سکویی است که ۱۲ سال از آن دور مانده. بوکس در تاریخ بازیهای آسیایی پنج مدال طلا، ۱۱ نقره و ۲۶ برنز برای ایران به ارمغان آورده و این در حالی است که پس از آخرین مدالهایش در این بازیها در سال ۲۰۱۴، در دو دوره اخیر نتوانسته به مدال برسد و حالا هفت بوکسور ایران باید برای پایان دادن به این انتظار در ناگویا به میدان میروند.
داستان طلای بوکس ایران در بازیهای آسیایی از تهران آغاز شد. در سال ۱۹۷۴ و در نخستین میزبانی ایران، علیرضا انداوه، شریف دلارام و ماسیس هامبارسومیان برای ایران طلا گرفتند. شریف دلارام در وزن ۷۱ کیلوگرم علاوه بر ثبت یکی از مهمترین نتایج تاریخ بوکس ایران، نخستین طلای این رشته در بازیهای آسیایی را به نام خود ثبت کرد. پس از آن ایوب پورتقی در بازیهای آسیایی ۱۹۹۴ و علی مظاهری در سال ۲۰۰۶ دیگر طلاهای بوکس ایران را به دست آوردند تا تعداد طلای این رشته به پنج برسد.
اما از آخرین طلای بوکس ایران در بازیهای آسیایی حدود دو دهه میگذرد و آخرین مدالهای این رشته نیز به سال ۲۰۱۴ برمیگردد. در بازیهای آسیایی اینچئون علی مظاهری و جاسم دلاوری به مدال نقره رسیدند و احسان روزبهانی مدال برنز گرفت. در بازیهای آسیایی ۲۰۲۳ نیز ایران با پنج بوکسور شرکت کرد، اما هیچکدام نتوانستند به مدال برسند. حالا پس از ۱۲ سال، بوکس ایران دوباره برای رفتن روی سکو تلاش میکند، هر چند که کسب مدال با توجه به سطح بالای بوکس آسیا، کار سادهای نخواهد بود.
رقابتهای بوکس ناگویا از دوشنبه ۳۰ شهریور آغاز میشود و مرحله یک چهارم نهایی تا دوشنبه ۶ مهر ادامه خواهد داشت. دیدارهای نیمهنهایی روزهای ۷ و ۸ مهر برگزار میشود و فینالیستها نیز روز جمعه ۱۰ مهر برای مدال طلا روی رینگ میروند. ایران در این دوره با هفت بوکسور شامل پنج مرد و دو زن حاضر خواهد بود. در بخش مردان مهدی کاظمی در وزن ۵۵ کیلوگرم، دانیال شهبخش در ۶۰ کیلوگرم، علی حبیبینژاد در ۷۰ کیلوگرم، سام استکی در ۸۰ کیلوگرم و امیر اسماعیلی در وزن ۹۰+ کیلوگرم نمایندگان ایران هستند و در بخش زنان نیز سارینا نقش در وزن ۶۵ کیلوگرم و پارمیدا خوشخبر در وزن ۷۵ کیلوگرم به میدان میروند.
تیم مردان ایران با ترکیبی از بوکسورهای جوان و باتجربه راهی ناگویا میشود و در یک سال گذشته روند رو به رشدی را پشت سر گذاشته است. ملیپوشان در چند تورنمنت مختلف روی سکو رفتهاند و ترکیب پنج نفره اعزامی به بازیهای آسیایی نیز برای آمادهسازی بیشتر اردوهای ازبکستان و هند را پشت سر گذاشته است. با این حال بخش قابل توجهی از بهترین بوکسورهای جهان در اوزان المپیکی از همین قاره میآیند و ملیپوشان ایران برای رسیدن به مدال باید از سد بوکسورهایی عبور کنند که سابقه قهرمانی جهان و المپیک دارند. به همین دلیل، ناگویا برای تیم مردان میتواند محک جدی برای مشخص شدن جایگاه واقعی بوکس ایران در آسیا باشد.
در بخش زنان شرایط متفاوت است. تیم ملی بوکس بانوان تنها حدود یک سال از آغاز فعالیتش میگذرد و حالا با دو نماینده نخستین تجربه بزرگ خود را در بازیهای آسیایی پشت سر خواهد گذاشت. انتظار مدال از تیمی با چنین سابقه کوتاهی شاید منطقی نباشد، اما روند پیشرفت بوکسورهای زن ایران نشان میدهد که آنها آرام آرام در حال نزدیک شدن به سطح بالاتر رقابتهای بینالمللی هستند. ناگویا برای این دو ورزشکار میتواند فرصتی برای کسب تجربه در بالاترین سطح قاره باشد و بخشی از مسیر آینده بوکس زنان ایران را شکل دهد.
پنج بوکسور مرد ایران برای شکستن طلسم مدال با رقبایی از قدرتهای اصلی بوکس جهان روبهرو میشوند و دو نماینده زن نیز نخستین تجربه بزرگ خود را پشت سر میگذارند. حالا باید دید بوکس ایران که دو دهه از آخرین طلای آسیایی خود و ۱۲ سال از آخرین حضورش روی سکوی بازیهای آسیایی میگذرد، در ناگویا میتواند این انتظار طولانی را به پایان برساند یا خیر.
انتهای پیام/
