کاراته ایران در ناگویا؛ چهرههای جدید به دنبال تکرار روزهای طلایی
به گزارش برنا، کاراته ایران در حالی برای هشتمین حضور خود در بازیهای آسیایی آماده میشود که طی سه دهه گذشته یکی از ثابتترین رشتههای مدالآور کاروان کشور بوده است. کاراته ۳۸ مدال شامل ۱۵ طلا، ۱۱ نقره و ۱۲ برنز در کارنامه دارد و حالا با ترکیبی متفاوت نسبت به دورههای گذشته، به ناگویا میرود تا جایگاه خود را در جمع مدعیان این رشته تثبیت کند.
نخستین حضور کاراته ایران در بازیهای آسیایی به ۱۹۹۴ بازمیگردد. دورهای که مازیار فرید خمامی نخستین طلای کاراته کشورمان را به دست آورد و وحید خواجهحسینی نیز صاحب مدال برنز شد. از آن زمان، کاراته به یکی از رشتههای قابل اتکای ایران در بازیهای آسیایی تبدیل شد و در هشت دوره حضور خود، مجموع مدالهایش را به عدد ۳۸ رساند. کاراته با این تعداد مدال، در حال حاضر ششمین رشته مدالآور ایران در تاریخ این بازیهاست.
اوج این مسیر البته در مقاطع مختلف رقم خورده است. ایران در دوحه ۲۰۰۶ و اینچئون ۲۰۱۴ هر بار سه مدال طلا گرفت تا این دو دوره مشترکا بهترین عملکرد کاراته کشور از نظر تعداد طلا باشند. از سویی بیشترین تعداد مدال ایران در یک دوره نیز به جاکارتا ۲۰۱۸ مربوط میشود. در این دوره کاراتهکاهای کشورمان با دو طلا، سه نقره و سه برنز، هشت بار روی سکو رفتند.
جایگاه ویژه کاراته ایران فقط به تعداد مدالهایش محدود نمیشود و جایگاه تیمی کاراته در جدول ردهبندی دورههای مختلف نیز برتری این رشته را ثابت کرده است. ایران در سالهای ۱۹۹۴، ۲۰۰۲، ۲۰۰۶، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ نایب قهرمان شد و در دو دوره ۱۹۹۸ و ۲۰۱۰ نیز در رده چهارم ایستاد. تنها نتیجه دور از انتظار مربوط به هانگژو ۲۰۲۳ بود که ایران در جایگاه هشتم قرار گرفت. بنابراین در پنج دوره از هشت دوره حضور، کاراته ایران عنوان نایب قهرمانی را به دست آورده است و ملیپوشان حالا در این دوره نیز به دنبال بازگشت به سکوی تیمی هستند.
در میان نامهای پرافتخار کاراته در بزرگترین رویداد قاره کهن، جاسم ویشگاهی جایگاه ویژهای دارد. او تنها کاراتهکای ایرانی است که در سه دوره مختلف بازیهای آسیایی مدال گرفته و نقره بوسان ۲۰۰۲ و دو طلای دوحه ۲۰۰۶ و گوانگجو ۲۰۱۰ را در کارنامه دارد که او را به پرافتخارترین کاراتهکای ایران در این رقابتها تبدیل کرده است. پس از ویشگاهی نیز سجاد گنجزاده، امیرمهدیزاده و علیرضا کتیرایی هر کدام دو مدال طلای بازیهای آسیایی را در کارنامه دارند.
در بخش کاتا نیز علاءالدین نکوفر در سال ۱۹۹۸ تنها مدال ثبتشده ایران در کاتا را به دست آورده و حالا پس از سالها، نمایندگان کاتا بار دیگر در ترکیب تیم ایران قرار گرفتهاند و میتوانند مسیر تازهای را برای این بخش در بازیهای آسیایی باز کنند.
ناگویا از ۲۹ شهریور تا اول مهر میزبان رقابتهای کاراته خواهد بود و ایران با ۸ نماینده در دو بخش مردان و زنان راهی این مسابقات میشود. سه کاراتهکا در بخش مردان و پنج نفر در بخش زنان برای کشورمان رقابت خواهند کرد، ترکیبی که در آن علاوه بر کومیته، کاتا نیز حضور دارد و نمایندگان این بخش برای نخستین بار در ترکیب اعزامی، فرصت رقابت روی تاتامی بازیهای آسیایی را پیدا کردهاند.
در بخش مردان، مرتضی نعمتی، محمود نعمتی و علیاصغر آسیابری در کومیته به میدان میروند. در بخش زنان نیز فاطمهزهرا سعیدآبادی و آتوسا گلشادنژاد در کومیته حضور دارند و فاطمه صادقی، زینبالسادات حسینی و سپیده امینی ترکیب کاتا را تشکیل میدهند. صادقی علاوه بر حضور در کاتای تیمی بانوان، این فرصت را دارد که در بخش انفرادی نیز برای کسب مدال تلاش کند.
در میان نفرات اعزامی، مرتضی و محمود نعمتی توجه ویژهای را به خود جلب میکنند. کاراته ایران پیش از این نیز یک نمونه تاریخی از موفقیت همزمان دو برادر در بازیهای آسیایی داشته است؛ حسن و حسین روحانی در دوحه ۲۰۰۶ هر دو به مدال طلا رسیدند. حالا دو برادر نعمتی در شرایطی به ناگویا میروند که میتوانند برای تکرار این اتفاق تاریخی تلاش کنند.
روی نیمکت تیم ملی نیز چهرههایی قرار دارند که خود بخشی از تاریخ کاراته ایران در بازیهای آسیایی هستند. سجاد گنجزاده که اکنون هدایت تیم ملی را بر عهده دارد، در دو دوره قبلی موفق به کسب مدال طلای این بازیها شده است. در تیم زنان نیز پگاه زنگنه، سرمربی فعلی، سابقه کسب مدال برنز بازیهای آسیایی ۲۰۱۸ را دارد.
ایران در این دوره برای کسب هفت مدال شانس دارد اما این موضوع به معنای ساده بودن مسیر کاراتهکاها نیست. کاراته ایران با ترکیب ۸ نفره خود باید در چهار روز رقابت، از ۲۹ شهریور تا اول مهر، برابر رقبایی قرار بگیرد که بهترینهای جهان و آسیا را در ترکیب خود دارند.
کاراته ایران سابقهای دارد که اجازه نمیدهد حضور در بازیهای آسیایی صرفا با هدف کسب یک یا دو مدال تعریف شود خصوصا پس از آنکه در هانگژو یکی از ضعیفترین نتایج این رشته ثبت شد و ناگویا حالا میتواند محل بازگشت کاراته به جایگاهی باشد که سالها به آن عادت کرده بود.
انتهای پیام/
