از نقره هانگژو تا ماموریت جبران در ناگویا؛ وزنهبرداری ایران با چه شرایطی به ژاپن میرود؟
به گزارش برنا، هانگژو برای وزنهبرداری ایران پایان خوشی نداشت. در آن دوره تنها علی داوودی در دسته فوقسنگین توانست روی سکوی بازیها برود و با مجموع ۴۲۶ کیلوگرم مدال نقره گرفت. داودی در یکضرب ۱۹۲ کیلوگرم و در دوضرب ۲۳۴ کیلوگرم را ثبت کرد و پشت سر نماینده چین قرار گرفت.
عملکرد سایر ملیپوشان نیز نشان داد فاصله با نتیجه مورد انتظار تنها به یک وزنهبردار محدود نبود. حسین سلطانی در ۸۱ کیلوگرم پنجم شد، امیر حقوقی در ۹۶ کیلوگرم به مقام هشتم رسید، میر مصطفی جوادی در ۹۶ کیلوگرم نهم شد، رضا دهدار در ۱۰۹ کیلوگرم اوت کرد و مهدی کرمی در همین دسته پنجم شد.
حالا اما شرایط برای ناگویا متفاوت است. ترکیب نهایی مردان شامل میر مصطفی جوادی در ۸۵ کیلوگرم، علی عالیپور در ۹۵ کیلوگرم، علیرضا نصیری در ۱۱۰ کیلوگرم و علی داوودی در ۱۱۰+ کیلوگرم است. در بخش زنان نیز مهسا بهشتی در ۸۶ کیلوگرم و ریحانه کریمی در ۶۹ کیلوگرم نمایندگان ایران خواهند بود.
در واقع یکی از مهمترین تفاوتهای ناگویا با هانگژو، تغییر ترکیب و حضور چهرههایی است که در دوره قبل یا در این اوزان حضور نداشتند. از سوی دیگر، علی داوودی که تنها مدالآور ایران در هانگژو بود، بار دیگر در ترکیب قرار گرفته و تجربه حضور در چنین میدان بزرگی را با خود به ژاپن میبرد.
در ماههای منتهی به ناگویا نیز فدراسیون تلاش کرده روند انتخاب نفرات را به رکوردگیری و ارزیابی عملکرد گره بزند. در آخرین رکوردگیری و پس از هفته نخست لیگ وزنهبرداری، ترکیب مردان نهایی شد و علیرضا نصیری نیز مشروط به ثبت رکوردهای مورد نظر کادر فنی در رکوردگیری پایانی قرار گرفت.
از سوی دیگر، عملکرد اخیر وزنهبرداری ایران نشان میدهد که فاصله تیم با روزهای اوج تنها با یک مسابقه سنجیده نمیشود. در رقابتهای جهانی ۲۰۲۶، تیم ایران با کسب ۶ مدال طلا، ۷ نقره و یک برنز قهرمان شد؛ نتیجهای که نشان میدهد بخشی از مدعیان فعلی تیم ملی در سطح بالای رقابتهای بینالمللی نیز توانایی رقابت برای سکو را دارند.
با این حال، مقایسه هانگژو و ناگویا فقط با تعداد مدالها کامل نمیشود. وزنهبرداری ایران حالا با ترکیبی متفاوت، کادر فنی جدید و برنامهای که طی ماههای اخیر بر رکوردگیری، ارزیابی آمادگی و پشتوانهسازی تاکید داشته، وارد این رقابتها خواهد شد. حضور همزمان زنان و مردان نیز تصویر متفاوتی از کاروان وزنهبرداری ایران نسبت به دوره گذشته ایجاد کرده است.
در نهایت، ناگویا برای وزنهبرداری ایران فقط یک مسابقه دیگر نیست؛ این رقابت فرصتی برای مقایسه مستقیم نسل فعلی با نتیجهای است که چهار سال قبل در هانگژو رقم خورد. آنجا تنها یک نقره به دست آمد و حالا نگاهها به تختههای ناگویا دوخته شده تا مشخص شود این بار شش نماینده ایران تا چه اندازه میتوانند فاصله میان رکوردهای تمرینی و مدال آسیایی را پر کنند.
گزارش: ترنم کشاورز
انتهای پیام/
