نیویورک تایمز: ترامپ، رئیسجمهوری که روزبهروز بیشتر به خطری برای مردم تبدیل میشود
روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی نوشت: ترامپ در سالگرد ۱۱ سپتامبر بیش از آنکه بر قربانیان تمرکز کند، خودش را ستایش کرد و تلاش کرد از خود تصویری از مردی شجاع ساخت که حاضر است جانش را و سلامتش را برای نجات مردم بگذارد.
لافزنیهای معروف او درباره دو آتشنشان درشت هیکلی که او را از میان خرابههای برجهای دوقلو بلند کردند موج تازهای در رسانهها ساخت؛ شبکه خبری سی ان ان در برنامه «حقیقت یاب» خود اعلام کرد: «ترامپ سالیان سال درباره رویدادهای آن سال دروغ گفت یا داستانهای غیرواقعی و اثبات نشده بیان کرد. در بیست و پنجمین سالگرد ۱۱ سپتامبر، او داستان دیگری در کاخ سفید بیان کرد و مدعی شد که در میان ترس از فروریختن قریب الوقوع ساختمان پس از حملات، این آتش نشانها بودند که او را بیرون بردند. شاید داستان او از منظری حقیقت داشته باشد، اما شواهدی برای اثباتش نیاورد.»
رئیس جمهور آمریکا در روزی که نزدیک به ۳۰۰۰ نفر جان باختند، فرصت را غنیمت شمرد تا یادآور شود که یکی از ساختمانهایش — یعنی ساختمان شماره ۴۰ خیابان والاستریت — «دومین ساختمان بلند در مرکز منهتن بود و در واقع پیش از ساخته شدن مرکز تجارت جهانی، بلندترین ساختمان محسوب میشد.»
ترامپ گفت: «و بعد، وقتی مرکز تجارت جهانی را ساختند، این ساختمان به عنوان دومین برج بلند شناخته شد؛ و حالا دوباره بلندترین ساختمان است.»
مجله نیویورک در گزارشی با عنوان «ترامپ روایت بحثبرانگیز خود درباره نقشش در وقایع ۱۱ سپتامبر را تکرار میکند» نوشت که او بار دیگر داستانهای خیالی خود درباره آن وقایع را تکرار کرد. ترامپ از سخنرانیاش برای تکرار حکایاتی سوال برانگیز درباره اینکه کجا بوده یا اقداماتش پس از حملات استفاده کرد.
همین پرسشها کافی بود تا ترامپ همان شب مراسم، در تروث سوشال از داستان گوییاش دفاع کند و نوشت: «هر چیزی که گفتم، دقیقا درست بود و برای اثباتش، کلیپهایی از خودم در میان نیروهای مضطربم دارم به ویژه آنکه متیو کالاماری رئیس وقت امنیت من نیز در آنجا بود و به خبرنگاران زیادی تایید کرده که برای رفتن به منطقه منتهتن دچار مشکل شده بود.»
۲۵ سال پیش در روز ۱۱ سپتامبر، فارغ از اینکه ترامپ در ساعات بعدی مشغول چه کاری بود، او در فاصله چهار مایلی محل حادثه و در «برج ترامپ» حضور داشت؛ جایی که طی تماسی تلفنی با شبکه تلویزیونی WWOR گفت که از یکی از پنجرهها میتواند «مرکز تجارت جهانی» را ببیند.
گزارش ۲۰۱۹ برنامه PolitiFact با عنوان «ترامپ میگوید زمان زیادی را با نیروهای امدادی ۱۱ سپتامبر سپری کرده؛ حقیقت اینجاست» ادعاهای دروغین ترامپ را به بررسی گذاشته است. رئیس تیم آتشنشانی نیویورک در روز ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به این برنامه گفت: «اطلاعی ندارم که ترامپ در محل بوده یا ۱۰۰ نیرو یا کارگر را برای کمک اعزام کرده. من در آن روز، مسئول ارشد بودم. من ۲۰ دقیقه پس از آنکه دومین ساختمان فروریخت در محل بودم. چندین ماه در آنجا بودیم، اما درباره کمکهای ترامپ اطلاعی ندارم.»
او افزود: «اگر ترامپ چنین کاری کرده بود، باید سوابقش موجود باشد. همه داشتند زیر نظر پلیس، اداره آتش نشانی و فرماندهی مشترک نیروهای امدادی کار میکردند. مگر میشود ترامپ واقعا این کار را کرده باشد و من اطلاعی نداشته باشم؟ شاید چنین چیزی باشد، اما میدانم هیچکسی نبوده که او را در محل ببیند.»
از ماجرای ۱۱ سپتامبر که بگذریم، تصاویر درست شده با هوش مصنوعی از ترامپ در موقعیتهای مختلف که این چندوقت در رسانه اجتماعی تروث سوشال او منتشر میشود، بیش از گذشته نشان میدهد که رئیس جمهور ۸۰ ساله آمریکا ارتباط خود را با دنیای واقعی از دست داده است.
او تصاویری از خود با هوش مصنوعی در حال بمباران اهداف دشمن یا گشتزنی با رباتهای قاتل در خیابانهای تاریک یا حتی نقشهکشی و مرزبندی با هوش مصنوعی که نشان میدهد آمریکا کنترل دیگر کشورها را به دست گرفته و نامگذارهای جدیدی انجام داده، منتشر کرده است. او به حزب دموکرات حمله کرده و خود را «بزرگترین رئیس جمهور تمام اعصار» نامیده است.
رابطه سست ترامپ با واقعیت، به مسائلی که تعیینکننده زندگی آمریکاییها هم هستند، کشیده شده است؛ اموری همچون تورم، بهداشت عمومی، جنگ علیه ایران، اتحادهای آمریکا و یا اینکه آیا انتخابات میان دوره معتبر است یا خیر. در برابر هر ماجرای بهظاهر بیخطری که او در آن خود را در صحنههای تاریخ میگنجاند، سیلابی از توطئههای شوم وجود دارد که نحوه اداره کشور را شکل میدهند.
و، اما آمریکاییها حق دارند نگران باشند که نکند دیوان عالی مجوزی به ترامپ بدهد تا صحت انتخابات میان دورهای را با سوابق درخشانی که او در دروغگویی درباره تقلب انتخاباتی دارد، به مخاطره بیندازد.
هر زمان که ترامپ به دیگر کشورها یا رهبران جهان توهین میکند، بیشتر شبیه یک معتاد به رسانههای اجتماعی میشود که هوس تزریق دوپامین بعدی خود را دارد تا یک دیپلمات استراتژیست.
به گفته استاد علوم روانشاسی در دانشکده پزشکی هاروارد، خودشیفتگی ترامپ شگفتآور نیست، روسای جمهور آمریکا خودشیفتگی را با کاریزما، رهبری و عملکرد مرتبط میدانند. هر کسی که برای ریاست جمهوری آمریکا نامزد میشود، آنقدر احساس خاص بودن میکند که باور میکند باید کشور و مسلما جهان آزاد را رهبری کند؛ و ترامپ حتی در میان این عده هم مورد خاصی محسوب میشود؛ او همچنان که اعلام میکند به جنگهایی پایان داده که هرگز پایان نیافتند، از مردم میخواهد که بپذیرند در انتخابات ۲۰۲۰ پیروز شده و خودش را قهرمانی بلامنازع یا قربانی بیگناه قریب به یقین تمام رویدادهای بزرگ نشان میدهد.»
او اصلا نمیتواند بپذیرد که رئیس جمهوری است که شاید بعضی اوقات پیروز شود و گاه میبازد. او نمیتواند باور کند بعضی راهها را درست نرفته و حتی با وجود شواهدی دال بر پیامدهای مربوط به سیاستهایش، همچنان تاکید دارد که همیشه حق با اوست.
در ۳۰ آوریل سال جاری، سناتورها شلدون وایتهاوس و جک رید نمایندگان دموکرات بیانیهای را از سوی ۳۶ متخصص برجسته پزشکی در «سوابق رسمی کنگره» به ثبت رساندند که در آن صلاحیت روانی ترامپ برای تصدی ریاست جمهوری آمریکا زیر سوال رفته بود: «ما ناچاریم درباره رئیسجمهور ایالات متحده هشدار دهیم؛ کسی که روزبهروز بیشتر به خطری برای عموم مردم تبدیل میشود.»
بر همین اساس، متخصصان پزشکی به این نتیجه رسیدند که اقدامات، اظهارات و رفتار کلی ترامپ، بازتابدهنده افولی است که بهسرعت رو به وخامت دارد، او با واقعیت بیگانه است و روزبهروز خطرناکتر میشود. با این حال، واقعیت این است تا زمانی که ترامپ دست به اقدامی چنان تهدیدآمیز و زیانبار نزند که بیرون راندن او از کاخ سفید به ضرورتی اجتنابناپذیر تبدیل شود، هیچگونه اقدامی برای برکناریاش صورت نخواهد گرفت و این مایه تسلی و آرامش چندانی برای ملتی نیست که باید ۲۸ ماه دیگر، ریاستجمهوری مردی بیثبات را تاب بیاورند.
انتهای پیام/
