کمبود نقدینگی و تخصیص ارز، چالش اصلی صنعت تولید شیرخشک است

هانی تحویل‌زاده، رئیس انجمن تولیدکنندگان شیرخشک کودک در گفت‌و‌گو با خبرنگار اقتصادی برنا با اشاره به مشکلات این صنعت اظهار کرد: یکی از مهم‌ترین مشکلات تولیدکنندگان، کمبود نقدینگی برای خرید به‌موقع مواد اولیه است و لازم است برای تأمین سرمایه در گردش واحد‌های تولیدی، تسهیلات مناسبی در نظر گرفته شود.

وی افزود: اگر سه مشکل اصلی صنعت شیرخشک کودک قرار باشد در اولویت قرار گیرد، نخست باید تأمین مواد اولیه به‌موقع انجام شود، دوم قیمت‌گذاری دستوری حذف شود و سوم تخصیص ارز با سرعت بیشتری انجام گیرد.

قیمت‌گذاری دستوری، تولیدکنندگان را متضرر می‌کند

رئیس انجمن تولیدکنندگان شیرخشک کودک درباره تأثیر تغییرات نرخ ارز بر هزینه تولید گفت: افزایش نرخ ارز باعث شده قیمت برخی ملزومات تولید و بسته‌بندی تغییر کند و در نتیجه هزینه تولید محصولات نیز افزایش یابد، اما از آنجا که قیمت محصول به صورت دستوری تعیین می‌شود، تولیدکننده نمی‌تواند متناسب با افزایش هزینه‌ها قیمت محصول نهایی را تغییر دهد.

تحویل‌زاده ادامه داد: در چنین شرایطی، تولیدکنندگان با افزایش هزینه‌های تولید مواجه هستند، در حالی که قیمت فروش محصول تحت کنترل و تعیین‌شده است و این موضوع می‌تواند به زیان واحد‌های تولیدی منجر شود.

ظرفیت تولید داخلی دو برابر نیاز بازار است

وی درباره میزان تولید داخلی و نیاز بازار شیرخشک کودک گفت: ظرفیت تولید داخلی حدود ۱۳۰ میلیون عدد است، در حالی که مصرف داخلی نزدیک به ۷۰ میلیون عدد برآورد می‌شود؛ بنابراین ظرفیت تولید داخل حتی امکان تأمین حدود دو برابر نیاز فعلی بازار را دارد.

رئیس انجمن تولیدکنندگان شیرخشک کودک تصریح کرد: در حال حاضر برای تأمین نیاز بازار، نیازی به واردات شیرخشک اطفال وجود ندارد و ظرفیت تولید داخلی پاسخگوی مصرف کشور است.

تغییری در قیمت شیرخشک پیش‌بینی نمی‌شود

تحویل‌زاده درباره چشم‌انداز قیمت شیرخشک کودک در ماه‌های آینده نیز اظهار کرد: در حال حاضر افزایش قیمتی پیش‌بینی نمی‌شود، چراکه قیمت این محصول به صورت دستوری تعیین می‌شود و سازمان غذا و دارو و سازمان حمایت در تعیین قیمت آن نقش دارند؛ بنابراین فعلاً تغییری در قیمت رسمی محصول نداریم.

وی در پایان درباره مهم‌ترین مطالبه انجمن تولیدکنندگان شیرخشک کودک از دولت گفت: مهم‌ترین درخواست ما کمک به تأمین نقدینگی واحد‌های تولیدی است. اگر تسهیلات مناسبی در اختیار تولیدکنندگان قرار گیرد، واحد‌ها می‌توانند با نقدینگی بیشتری فعالیت کنند و تولید خود را افزایش دهند.

انتهای پیام/