اتیوپی ۱۰ دیپلمات اریتره ای را اخراج کرد
وزارت خارجه اتیوپی همچنین اعلام کرد سفارت این کشور در اریتره را تعطیل کرده است.
وزارت امور خارجه اتیوپی افزود که تعطیلی سفارت این کشور در اریتره به دنبال اقدامات خصمانه و تشدیدکننده تنش به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم علیه آدیس آبابا انجام شده است.
اریتره همیشه از ادعای تسلط دولت اتیوپی و سرکوب آن رنج برده است. هنگامی که مستعمرات سابق ایتالیا مانند سومالی و لیبی پس از جنگ جهانی دوم استقلال یافتند، یک فرصت تاریخی از دست رفت: به اریتره استقلال داده نشد، بلکه به اتیوپی ضمیمه شد. این اشتباه منجر به یک جنگ ۳۰ ساله شد که خسارات بی‌شمار آن عملاً بر همه خانواده‌های اریتره و اتیوپی تأثیر گذاشت. این جنگ جان بسیاری از جوانان را گرفت؛ جنگی که تنها یک درگیری نظامی نبود، بلکه یک «تراژدی جمعی» بود که پیامد‌های آن هنوز در ساختار اجتماعی هر دو کشور احساس می‌شود.
اریتره در سال ۱۹۹۱ استقلال خود را به دست آورد. در سال ۱۹۹۸، تلاش نظامی دیگری برای پایان دادن به استقلال اریتره صورت گرفت و موجب شد ۷۰ هزار شهروند آن مخفیانه از اتیوپی اخراج شدند.
امید برای صلح در سال ۲۰۱۹ پدیدار شد. با این حال، پیشنهاد‌های صلح ارائه شده در آن زمان توسط آبی احمد، نخست وزیر جدید و نماد امید، ظاهراً چیزی بیش از وعده‌های توخالی نبود.
اکنون بیرهانو جولا، رئیس ستاد ارتش اتیوپی، اریتره را به همکاری با مصر علیه اتیوپی متهم کرده در حالی که در واقع، آدیس آبابا از نفوذ مخرب امارات در شاخ آفریقا حمایت می‌کند و پشتیبانی لجستیکی برای تحویل سلاح‌های این کشور به نیروهای پشتیبانی سریع در سودان، که ده‌ها هزار غیرنظامی را به قتل رسانده‌اند، فراهم می‌کند.
سال‌ها پیش، گبرو اسرات، فرماندار سابق منطقه تیگرای در شمال اتیوپی گفت که دعوا بر سر بندری برای اتیوپی محصور در خشکی نیست، بلکه بر سر پایان دادن به استقلال اریتره و جلوگیری از توسعه آن به سنگاپور دوم است. این در حالی است که رونق اقتصادی در اریتره می‌توانست اثرات بسیار مثبتی برای تیگرای و اتیوپی نیز داشته باشد.
در واقع، اریتره همواره در موضع «دفاع از موجودیت» قرار داشته، در حالی که اتیوپی در موضع «توسعه از طریق بلعیدن یا کنترل کردن» قرار دارد. این تقابل «بقای ملی» در برابر «جاه‌طلبی توسعه‌ای»، همان چیزی است که امروز از یک تنش دیپلماتیک به یک تهدید جنگی تبدیل شده است.
انتهای پیام/
