عبور از محدویت‌ها با امید به آینده/ ترسیم یک مسیر تازه در ناگویا برای ورزش زنان
به گزارش برنا، یکی از نکات قابل توجه در حضور کاروان ورزش ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا، عبور بانوان از محدودیت‌هایی بود که سال‌ها حضور آنها را در برخی رشته‌ها و میدان‌های بین‌المللی محدود کرده بود، اتفاقی که در این دوره با حضور دختران ایران در رشته‌هایی مانند بوکس و ژیمناستیک رقم خورد و در کنار سه مدال طلای تاریخی بانوان، نشان داد اعتماد و میدان دادن به ورزشکاران زن می‌تواند نتایج قابل توجهی به همراه داشته باشد.
سال‌ها برخی رشته‌های ورزشی برای دختران ایرانی در سطح رقابت‌های بین‌المللی دور از دسترس بود، اما ناگویا تصویری متفاوت از این مسیر ارائه کرد. حضور بانوان ایران در رشته‌هایی که پیش از این سابقه‌ای در بازی‌های آسیایی نداشتند، صرفا به ثبت نام چند ورزشکار در فهرست کاروان محدود نشد، آنها وارد میدان شدند، رقابت کردند و تجربه‌ای را به دست آوردند که می‌تواند بخشی از مسیر آینده ورزش زنان ایران را شکل دهد.
یکی از مهم‌ترین این اتفاقات در بوکس رقم خورد و سارینا نقش به عنوان نخستین بوکسور زن ایران در بازی‌های آسیایی روی رینگ رفت. او اگرچه در مرحله یک هشتم نهایی از دور رقابت‌ها کنار رفت اما پیش از آن نخستین پیروزی بوکس بانوان ایران در این بازی‌ها را به ثبت رساند. پارمیدا خوش‌خبر نیز دیگر نماینده ایران در این رشته بود که در نخستین مبارزه خود شکست خورد.
بوکس زنان ایران با حضور در یکی از بزرگ‌ترین میدان‌های چندرشته‌ای قاره، نخستین تجربه خود را در سطح بازی‌های آسیایی پشت سر گذاشت و این تجربه برای ادامه فعالیت بین‌المللی این رشته و حضور نسل‌های بعدی اهمیت خواهد داشت.
ژیمناستیک؛ باز شدن دوباره درها پس از نیم قرن
در ژیمناستیک نیز اتفاقی تاریخی برای ورزش بانوان ایران رقم خورد. هنگامه هادیانی، ژیمناست ۲۰ ساله ایران پس از حدود نیم قرن بار دیگر حضور یک بانوی ایرانی در ژیمناستیک بازی‌های آسیایی را رقم زد و به عنوان نخستین نماینده زن ایران در این رشته در این دوره روی صحنه رفت.
هادیانی در رقابت‌های هنری بازی‌های آسیایی ناگویا در ماده پرش خرک به میدان رفت و با ثبت امتیازهای ۱۲.۳۳۳ و ۱۱.۹۰۰ در دو حرکت، میانگین امتیاز ۱۲.۳۶۶ را به دست آورد و در نهایت در جایگاه سیزدهم قرار گرفت.
با توجه به توسعه ژیمناستیک بانوان در ایران، جای این امیدواری وجود دارد که در دوره‌های آینده تعداد بیشتری از ورزشکاران زن ایرانی و در بیش از یک وسیله در بازی‌های آسیایی شرکت کنند.
مسیر تازه‌ای که برای بانوان ایران در ژیمناستیک باز شد، به ژیمناستیک هنری محدود نماند. فاطمه توسلی و یلدا حسن‌شوکتی نخستین دختران ایرانی بودند که در بازی‌های آسیایی در رشته ترامپولین به میدان رفتند.
توسلی در پایان رقابت‌ها در جایگاه پنجم قرار گرفت و حسن‌شوکتی نیز به دلیل مصدومیت نهم شد. شاید این نتایج در نگاه اول درخشان به نظر نرسند اما ارزش این حضور را باید در جای دیگری جستجو کرد که برای نخستین بار یک مسیر بین‌المللی برای دختران علاقه‌مند به این رشته باز شد.
این تجربه می‌تواند برای نسل بعدی ورزشکاران ایرانی معنای متفاوتی داشته باشد. دخترانی که پیش از این حتی امکان حضور در چنین صحنه‌ای را نداشتند، حالا نمونه‌ای واقعی از حضور هم‌نسلان خود در یک رویداد بزرگ آسیایی را پیش چشم دارند.
سه طلا و پیامی که ناگویا برای ورزش زنان داشت
در کنار این اتفاقات، کارنامه بانوان ایران در ناگویا با سه مدال طلا نیز همراه شد. این موفقیت در کنار سایر تاریخ‌سازی‌های دختران ایرانی نشان داد افزایش حضور زنان در میدان‌های بزرگ ورزشی با شکل‌گیری تجربه، اعتمادبه‌نفس و موفقیت ورزشی ارتباط مستقیم دارد.
البته بوکس و ژیمناستیک هنوز در ابتدای مسیر حضور بانوان ایران در بازی‌های آسیایی قرار دارند و نمی‌توان از نخستین حضور آنها انتظار نتیجه‌ای هم‌سطح رشته‌های باسابقه داشت. آنچه در ناگویا اهمیت پیدا کرد، باز شدن درهایی بود که سال‌ها بسته مانده بود.
بازی‌های آسیایی ناگویا به پایان رسید اما برخی اتفاقات آن می‌تواند آغاز یک مسیر تازه برای ورزش زنان ایران باشد. دخترانی که در بوکس، ژیمناستیک هنری و ترامپولین برای نخستین بار در چنین سطحی رقابت کردند، حالا تجربه‌ای را با خود به خانه می‌برند که پیش از این در اختیار نسل‌های قبلی نبود. به امید آنکه این حضور در دوره‌های بعد، از یک اتفاق تاریخی به یک روند مستمر و در نهایت به مدال‌آوری تبدیل شود.
گزارش: فاطمه سعید
انتهای پیام/
