فارن افرز: آمریکا همچنان درگیر افسانه «پیروزی نظامی» است

گروه سیاسی و بین‌الملل برنا/ نشریه «فارن افرز» در گزارشی نوشت، یکی از خطرناک‌ترین تصورات در سیاست نظامی آمریکا، یکسان دانستن «پیروزی نظامی» با «پیروزی در جنگ» است؛ در حالی که شکست نیروهای مسلح دشمن یا تصرف پایتخت، به‌تنهایی تضمین‌کننده پایان درگیری نیست و آنچه اهمیت دارد، چگونگی پایان جنگ است.

بر اساس این گزارش، این تصور که وارد کردن تلفات سنگین به نیروهای دشمن یا نابودی اهداف نظامی آن می‌تواند به‌تنهایی جنگ را خاتمه دهد، یک افسانه خطرناک است. جنگ‌های مدرن معمولاً زمانی پایان می‌یابند که طرف‌های درگیر پس از بازنگری در هزینه‌ها و منافع خود، به توافقی صریح یا ضمنی برای توقف درگیری دست پیدا کنند.

«فارن افرز» در ادامه، جنگ روم و کارتاژ را نمونه‌ای استثنایی از پیروزی نظامی دانست. روم در سال ۱۴۶ پیش از میلاد، کارتاژ را نابود کرد و جمعیت آن را به بردگی گرفت؛ اما در بیشتر جنگ‌ها، حتی شکست‌های سنگین نیز به معنای نابودی کامل طرف مقابل نیست و طرف شکست‌خورده همچنان توان ادامه مقاومت را دارد.

این نشریه افغانستان را نمونه روشنی از پیامدهای نادیده گرفتن این واقعیت دانست. پس از سقوط کابل در سال ۲۰۰۱، نمایندگان حکومت پیشین افغانستان برای دستیابی به توافقی که به آنها جایگاهی قانونی و نقشی در ساختار سیاسی جدید می‌داد، با آمریکا تماس گرفتند، اما دولت جورج دبلیو بوش با این تصور که به پیروزی نظامی دست یافته و دیگر نیازی به مذاکره با دشمن شکست‌خورده ندارد، این پیشنهادها را رد کرد. نتیجه این رویکرد، دو دهه جنگ و در نهایت بازگشت طالبان به قدرت بود.

فارن افرز همچنین کارزار نظامی دولت دونالد ترامپ علیه ایران را نمونه دیگری از این رویکرد دانست و نوشت که کاخ سفید از ابتدا جنگ را با هدف وادار کردن تهران به «تسلیم بی‌قیدوشرط» طراحی کرده، نه با هدف ایجاد اهرم فشار برای دستیابی به توافق در میز مذاکره.

این گزارش تأکید می‌کند که اگر هدف از جنگ ایجاد اهرم فشار برای مذاکره باشد، عملیات نظامی باید شرایط چانه‌زنی را به نفع یک طرف تغییر دهد، نه اینکه جایگزین مذاکره و توافق شود.

فارن افرز در پایان نوشت بسیاری از تسلیحات و ساختار نظامی آمریکا بر این فرض طراحی شده‌اند که ارتش این کشور می‌تواند در مدت کوتاهی به یک پیروزی قاطع دست یابد؛ اما تاریخ مملو از نمونه‌هایی است که نشان می‌دهد چنین پیروزی‌هایی نه به‌آسانی و نه به‌طور مکرر قابل دستیابی نیستند.

به نوشته این نشریه، بخش قابل توجهی از توان نظامی آمریکا برای جنگ‌های کوتاه و قاطع طراحی شده و برای درگیری‌های طولانی و فرسایشی تناسب کمتری دارد؛ ناتوانی در درک این واقعیت، به عادتی پرهزینه برای سیاست‌گذاران آمریکایی تبدیل شده است.

انتهای پیام/