سهراب پخته‌تر از همیشه؛ استقلال در مسیر اوج
گروه ورزشی برنا/ اگر سهراب بختیاری‌زاده به دو سال قبل بازگردد؛ به روزهایی که استقلال در یکی از بدترین شرایط خود قرار داشت و او پس از جدایی جواد نکونام هدایت تیم را بر عهده گرفت، آیا باز هم این مسئولیت را می‌پذیرفت؟ روزهایی که استقلال نه‌تنها در نتیجه‌گیری مشکل داشت، بلکه حاشیه‌های بی‌شمار و تمام‌نشدنی اطراف تیم، شرایط را به جایی رسانده بود که به نظر می‌رسید هیچ راهکاری برای خروج از بحران جواب نمی‌دهد. با این حال، بختیاری‌زاده انتخاب احمد شهریاری، رئیس وقت هیأت‌مدیره باشگاه، را پذیرفت تا تجربه‌ای دشوار اما تأثیرگذار را پشت سر بگذارد.
درست است که بختیاری‌زاده در آن مقطع با کارنامه‌ای نه چندان درخشان وارد استقلال شد، اما حالا به نظر می‌رسد آن روزهای سخت به تجربه‌ای ارزشمند برای او تبدیل شده است. سرمربی استقلال امروز بهتر از گذشته می‌داند چگونه رختکن را مدیریت کند، اجازه بازیکن‌سالاری ندهد و مانع از آن شود که حاشیه‌ها بر عملکرد تیمش سایه بیندازند. او در زمان مناسب بازیکنان را تنبیه یا تشویق می‌کند و نشان می‌دهد که نظم و انضباط در تیمش جایگاه ویژه‌ای دارد.
شاید یکی از مهمترین درس‌هایی که بختیاری‌زاده از تجربه قبلی خود در استقلال گرفته، همین باشد که اجازه ندهد حاشیه‌ها بر تیمش غلبه کنند. او به‌خوبی می‌داند اگر حاشیه‌ها بر تیمش مسلط شوند، استقلال ممکن است دوباره به همان تیم دو سال قبل تبدیل شود؛ تیمی که شرایط دشوار آن در نهایت باعث شد بختیاری‌زاده عطای کار را به لقایش ببخشد و از مسئولیتش کناره‌گیری کند.
حالا اما شرایط متفاوت است. بختیاری‌زاده باتجربه‌تر از گذشته روی نیمکت استقلال نشسته و با وجود محدودیت‌های موجود از جمله بسته بودن پنجره نقل‌وانتقالات که دست او را برای تقویت تیم بسته است، تلاش می‌کند تیمی رقابتی و منسجم به میدان بفرستد. این اتفاق در شرایطی رخ می‌دهد که رقبای استقلال با جذب بازیکنان متعدد و تقویت ترکیب خود، به دنبال کنار زدن آبی‌پوشان و رسیدن به صدر جدول هستند.
با این حال، نمی‌توان از نقاط قوت استقلال صحبت کرد و به مهمترین ایراد فنی این تیم اشاره‌ای نداشت؛ وابستگی بیش از حد به یاسر آسانی. وینگر آلبانیایی استقلال در بازی‌های اخیر نشان داده که تا چه اندازه می‌تواند در روند هجومی تیم تأثیرگذار باشد، اما مشکل از جایی آغاز می‌شود که او در ترکیب حضور ندارد. در چنین شرایطی استقلال گاهی برنامه مشخصی برای حمله ندارد و بازیکنان در فاز هجومی دچار سردرگمی می‌شوند؛ گویی همه‌چیز به حضور آسانی و توانایی او برای رهبری حملات گره خورده است.
این وابستگی مسأله‌ای است که بختیاری‌زاده باید برای حل آن چاره‌ای بیندیشد. استقلال برای اینکه بتواند در ادامه فصل به مدعی جدی‌تری تبدیل شود، باید راهکارهای هجومی متنوع‌تری داشته باشد و در غیاب ستاره آلبانیایی خود نیز بتواند موقعیت‌سازی کند و به گل برسد.
شاید بختیاری‌زاده نیز چشم‌انتظار رسیدن نیم‌فصل و فراهم شدن فرصت برای تقویت ترکیب تیمش باشد؛ فرصتی که بتواند با جذب مهره‌های موردنظر ضعف‌های موجود را برطرف کند و قدرت هجومی استقلال را افزایش دهد.
آنچه مشخص است؛ سهراب بختیاری‌زاده نسبت به نخستین حضورش در استقلال، مربی باتجربه‌تر و پخته‌تری شده است. او حالا بهتر می‌داند چگونه تیمش را از حاشیه دور نگه دارد و در شرایط دشوار، انسجام آن را حفظ کند. اگر بتواند در کنار این مدیریت، مشکل وابستگی به آسانی را نیز حل کند، استقلال می‌تواند به تیمی تبدیل شود که رقابت با آن دشوار و شکست دادنش برای رقبا بسیار سخت باشد.
گزارش: زهره فلاح‌زاده
انتهای پیام/
