تأکید آیت‌الله سیدمجتبی نورمفیدی بر هم‌افزایی مراکز علمی برای پاسخ‌گویی به نیازهای جهان معاصر
به گزارش برنا از قم، در نشست مشترک مسئولان پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر و جامعة آل البيت (ع) العالمية، زمینه‌های همکاری علمی و پژوهشی دو مجموعه بررسی و تفاهمنامه همکاری میان این دو مرکز به امضا رسید.
آیت‌الله سیدمجتبی نورمفیدی، رئیس پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر، در این نشست با اشاره به ظرفیت‌های مکتب اهل‌بیت (علیهم‌السلام) برای پاسخ‌گویی به نیازهای فکری و عملی انسان معاصر، بر ضرورت هم‌افزایی مراکز علمی و تجمیع توانمندی‌های پژوهشی تأکید کرد.
استاد درس خارج فقه و اصول حوزه علمیه قم با اشاره به ضرورت عرضه معارف اسلامی متناسب با نیازهای روز و با زبانی قابل فهم برای مخاطبان امروز خاطرنشان کرد: مهم این است که ما این معارف را، از ابعاد کلامی تا سیاسی، در قالب مورد نیاز و با زبان مخاطب امروز و قابل فهم عرضه بکنیم.
رئیس پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر با تأکید بر گستردگی قلمرو فقه و ضرورت توجه هم‌زمان به ابعاد کلان و جزئی زندگی بشر افزود: اگر فقه بخواهد با نگاهی جامع، هم به مسائل کلان زندگی بشر و هم به جزئیات آن بپردازد، تلاش گسترده‌ای لازم است.
آیت‌الله نورمفیدی با تأکید بر اهمیت فقه معاصر در پاسخ‌گویی به نیازهای روزافزون جامعه و ضرورت همکاری مراکز علمی در این عرصه اظهار داشت: در شرایط کنونی، هم‌افزایی مراکز علمی دغدغه‌مند برای توسعه فقه معاصر و پاسخ‌گویی به مسائل نوپدید، ضرورتی انکارناپذیر است.
استاد درس خارج فقه و اصول حوزه علمیه قم با بیان اینکه پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر از همکاری با مراکز علمی همسو استقبال می‌کند، بر ضرورت هم‌افزایی، همکاری سازمان‌یافته و تجمیع ظرفیت‌ها و توانمندی‌های مراکز علمی تأکید کرد.
رئیس پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر این همکاری‌ها را از مصادیق تعاون در مسیر خیر و تقوا دانست و با تأکید بر ضرورت پرهیز از منازعات بی‌حاصل و رقابت‌های بیهوده خاطرنشان کرد: انرژی‌ها و نیروهای ما به جای اینکه صرف منازعات بی‌حاصل، رقابت‌های بیهوده و هدر رفتن سرمایه‌های مادی و معنوی بشه، باید در این جهت تجمیع بشود.
آیت‌الله نورمفیدی در پایان با استقبال از گسترش همکاری‌های علمی و پژوهشی با جامعة آل البيت ع العالمية، برای مسئولان، استادان و طلاب این دانشگاه آرزوی توفیق کرد و ابراز امیدواری کرد که زمینه‌های مشترک تعامل، همکاری و هم‌افزایی هرچه بیشتر فراهم شود.
معرفی ظرفیت‌های جامعة آل البيت(ع) العالمية
در این نشست، حجت‌الاسلام والمسلمین اسحاقی، قائم‌مقام جامعة آل البيت(ع)العالمية ضمن قدردانی از میزبانی و همکاری مسئولان پژوهشگاه، به تشریح پیشینه، ساختار آموزشی و ظرفیت‌های علمی این دانشگاه پرداخت.
وی با اشاره به تأسیس این مجموعه در حدود ۲۶ سال پیش، با پیشنهاد علامه عبدالهادی فضلی، گفت که حفظ ماهیت بین‌المللی و چندملیتی دانشگاه از تأکیدهای مؤسس آن بوده است. به گفته وی،جامعة آل البيت ع العالمية با هدف فراهم کردن بستری علمی و پژوهشی برای طلابی از کشورهای مختلف اسلامی شکل گرفته و در حوزه‌های فقه و اصول، معارف و علوم انسانی، تفسیر و علوم قرآن، کلام و علوم عقلی فعالیت می‌کند.
قائم‌مقام جامعة آل البيت(ع)العالمية همچنین از فعالیت مراکز زبان و ترجمه و دانشگاه مجازی و ارائه برنامه‌های آموزشی، پژوهشی، تربیتی و فرهنگی برای طلاب خبر داد و بر اهمیت بهره‌گیری از ظرفیت‌های علمی و روش‌شناختی این مجموعه تأکید کرد.
تشریح ظرفیت‌های پژوهشی و فناوری پژوهشگاه
حجت‌الاسلام والمسلمین مصطفی دری، قائم‌مقام پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر، نیز در ابتدای نشست با اشاره به گفت‌وگوهای پیشین دو مجموعه، هدف از برگزاری این جلسه را نهایی‌سازی تفاهمنامه و فراهم کردن زمینه آغاز فعالیت‌های مشترک عنوان کرد.
وی با تأکید بر اینکه تفاهمنامه به‌تنهایی هدف نهایی همکاری نیست، اظهار داشت که دو مجموعه بر ضرورت آغاز فعالیت‌های عملی و اجرایی مبتنی بر توافق‌های صورت‌گرفته تأکید دارند.
قائم مقام پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر در ادامه، بخشی از ظرفیت‌های این پژوهشگاه را معرفی کرد و به فعالیت سه پژوهشکده و ده گروه علمی، انتشار آثار پژوهشی و استفاده از فناوری‌های نوین و هوش مصنوعی در فرایندهایی همچون پیاده‌سازی صوت نشست‌ها و دروس خارج، ترجمه اولیه کتاب‌ها و پشتیبانی از فعالیت‌های پژوهشی اشاره کرد.
تفاهمنامه؛ زمینه‌ای برای همکاری‌های اجرایی
توافق بر سر آغاز فعالیت‌های عملی در کنار امضای تفاهمنامه، از محورهای مهم این نشست بود. بر این اساس، همکاری دو مجموعه می‌تواند زمینه‌ساز بهره‌گیری متقابل از ظرفیت‌های آموزشی، پژوهشی و بین‌المللی و توسعه تعاملات علمی در حوزه مطالعات اسلامی و فقه معاصر باشد.
تأکید رئیس پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر بر ضرورت تجمیع توان علمی مراکز همسو، نشان می‌دهد که اهمیت این تفاهمنامه صرفاً در ثبت یک توافق رسمی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه ارزش اصلی آن در تبدیل ظرفیت‌های مشترک به برنامه‌ها و فعالیت‌های علمی و پژوهشی مؤثر و پاسخ‌گو به مسائل جهان معاصر خواهد بود.
انتهای پیام
