«مزه پشم»؛ روایتی از هنر اصیل نمد مالی/ زارعی: مستند دست فیلمساز را برای بیان دغدغه‌هایش بازتر می‌گذارد
علیرضا زارعی، کارگردان مستند کوتاه «مزه پشم»، حاضر در چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، در گفت‌وگو با خبرنگار برنا؛ درباره اثر خود گفت: این مستند روایتگر یک روز از زندگی و کار «امان‌الله زارعی»، نمد‌مالی در شهر کوچک فساوات از توابع شهرستان مرودشت استان فارس است؛ استادکاری که نامش در میراث فرهنگی کشور ثبت شده و با وجود دریافت پیشنهادهای کاری و درخواست‌هایی از خارج از کشور (از جمله آلمان) برای تأمین کامل زندگی‌اش، ترجیح داده در زادگاهش بماند و به کار اصیل خود ادامه دهد.
وی افزود: این اثر نخستین تجربه حرفه‌ای من در حوزه فیلم مستند و همچنین اولین سال حضورم به‌عنوان فیلمساز در جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران است. به عنوان یک دانشجوی سینما که پیش‌تر سال‌ها به عنوان مخاطب در این جشنواره حضور داشتم، حالا دیدن فیلم خودم در مهم‌ترین جشنواره فیلم کوتاه ایران و دریافت بازخوردهای اهالی حرفه‌ای سینما حس بسیار خوبی دارد.
این مستندساز درباره نحوه شکل‌گیری ایده و ساخت این اثر بیان کرد: ساخت این فیلم در اصل قرار بود به‌عنوان پروژه کلاسی در درس مستندسازی انجام شود. من از قبل سوژه فیلم را می‌شناختم و با توجه به اینکه حدود ۷۰ سال سن دارد، برای ساخت این مستند به سراغش رفتم.
زارعی با اشاره به شیوه روایت مستند خود گفت: در این اثر، من به عنوان کارگردان مستندساز حضوری تعاملی با سوژه دارم و تلاش کرده‌ام برشی واقعی از زندگی و هنر این استادکار نمد مال را به تصویر بکشم.
زارعی درباره شیوه روایت و سبک ساخت مستند «مزه پشم» افزود: سبک این اثر از نوع مشاهده‌گر و تقریبا مشارکتی است و حالت داستانی ندارد؛ در طول مستند، بیشتر نریشن‌ها و صحبت‌های خود پیرمرد را حین کار می‌شنویم که جزو سبک‌های نسبتا جدیدتر محسوب می‌شود. من همزمان در حوزه فیلم داستانی هم فعالیت می‌کنم، اما مستند برایم جذابیت خاصی دارد؛ چرا که برخلاف سینمای داستانی که دست انسان برای بیان دغدغه‌ها به دلیل فرم روایی کمی بسته است، در مستند می‌توان نقش فعال‌تری داشت، درونیات خود را مطرح کرد و سوژه را به سمت دغدغه‌های مشترک هدایت کرد.
او درباره نقش انجمن سینمای جوانان و جشنواره فیلم کوتاه تهران در مسیر فیلمسازان جوان بیان کرد: انجمن سینمای جوان همان‌طور که از نامش پیداست، حامی جوانانی است که تازه وارد عرصه سینما می‌شوند و جشنواره فیلم کوتاه تهران نیز مهم‌ترین رویداد این حوزه در کشور است. ما معمولاً بهترین فیلم‌های کوتاه ایران را از طریق همین جشنواره دنبال می‌کنیم و حضور در آن برای هر فیلمسازی بسیار جذاب و لذت‌بخش است.
این مستندساز با اشاره به بخش‌های مورد علاقه خود در جشنواره گفت: راستش را بخواهید، جذاب‌ترین بخش برای من اکران فیلم‌ها در سالن‌های پرجمعیت و به‌ویژه جلسات نقد با حضور منتقدان حرفه‌ای است؛ زیرا از آن‌ها یاد می‌گیرم که کجا کار را درست رفته‌ام و کجا اشتباه کرده‌ام.
زارعی در پایان درباره مخاطب ایده‌آل فیلم خود گفت: واقعا ایده خاصی ندارم که چه فرد سرشناسی فیلم را ببیند، چون این کار بسیار دلی و ساده است و مثل خود شخصیت اصلی پیچیدگی خاصی ندارد. من دوست دارم فیلمم با هر مخاطبی در فضای سالن تاریک سینما دیده شود؛ چرا که سبک فیلم ریتم کندی دارد و نیازمند تمرکز است تا ریتم زندگی و حال‌وهوای شخصیت اصلی به جان مخاطب بنشیند.
انتهای پیام/
