بررسی بالینی اثر عصاره سیر در درمان عفونت پاپیلومای انسانی
به گزارش گروه علم و فناوری برنا، پژوهشگران در یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده، اثر عصاره سیر موضعی را با محلول ۲۰ درصد پودوفیلین در درمان زنان مبتلا به زگیل تناسلی مقایسه کردند. نتایج این مطالعه نشان داد هر دو روش طی چهار هفته موجب کاهش اندازه و تعداد ضایعات شدند و میزان پاسخ کامل به درمان در دو گروه تقریباً یکسان بود. با این حال، محدود بودن تعداد شرکت‌کنندگان و کوتاه بودن دوره پیگیری، امکان نتیجه‌گیری قطعی درباره برتری یکی از روش‌ها، ماندگاری اثر درمان و احتمال بازگشت ضایعات را فراهم نمی‌کند.
در این مطالعه ۷۴ زن مبتلا به زگیل تناسلی شرکت داشتند که به‌صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. در گروه نخست، ۳۷ نفر عصاره سیر موضعی با غلظت پنج درصد دریافت کردند و در گروه دوم، ۳۷ نفر با محلول ۲۰ درصد پودوفیلین تحت درمان قرار گرفتند. درمان در هر دو گروه هفته‌ای یک بار و به مدت چهار هفته انجام شد. این پژوهش از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده سه‌سوکور بود؛ به این معنا که در طراحی مطالعه، تلاش شده بود آگاهی از تخصیص شرکت‌کنندگان به گروه‌های درمانی در سه سطح مشخص محدود شود تا احتمال سوگیری کاهش یابد. پژوهشگران در طول مطالعه، اندازه و تعداد ضایعات، میزان پاسخ به درمان و عوارض احتمالی را بررسی کردند.
بر اساس نتایج گزارش‌شده، در گروه عصاره سیر، از ۳۵ زنی که در تحلیل نهایی بررسی شدند، ۱۸ نفر، معادل ۵۱.۴ درصد، به پاسخ کامل رسیدند؛ به این معنا که ضایعات به‌طور کامل برطرف شدند. در گروه دریافت‌کننده پودوفیلین نیز ۱۹ نفر از ۳۷ شرکت‌کننده، معادل ۵۱.۴ درصد، پاسخ کامل به درمان داشتند. بنابراین، درصد پاسخ کامل در دو گروه برابر گزارش شد. همچنین ۲۳ نفر از ۳۵ شرکت‌کننده گروه عصاره سیر، معادل ۶۵.۷ درصد، و ۲۵ نفر از ۳۷ شرکت‌کننده گروه پودوفیلین، معادل ۶۷.۶ درصد، پاسخ کامل یا نسبی به درمان نشان دادند. این یافته‌ها بیانگر آن است که در چارچوب این مطالعه، تفاوت چشمگیری میان دو روش مشاهده نشد؛ با این حال، مشابه بودن نتایج در یک کارآزمایی کوچک به معنای اثبات قطعی برابری اثربخشی دو درمان نیست.
در گروه دریافت‌کننده عصاره سیر، خارش و احساس سوزش، هرکدام در ۸ نفر از ۳۷ شرکت‌کننده گزارش شد؛ رقمی معادل حدود ۲۱.۶ درصد برای هر عارضه. این علائم ممکن است در یک فرد به‌طور هم‌زمان رخ داده باشند و نباید درصد‌های آنها را با یکدیگر جمع کرد. از سوی دیگر، اطلاعات گزارش‌شده برای مقایسه جامع عوارض دو گروه کافی نیست؛ بنابراین، نمی‌توان بر پایه این داده‌ها نتیجه گرفت که عصاره سیر الزاماً ایمن‌تر از پودوفیلین است.
زگیل تناسلی یکی از تظاهرات عفونت با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) است که می‌تواند از طریق تماس جنسی منتقل شود. درمان‌های مختلفی برای برطرف کردن ضایعات ناشی از این عفونت وجود دارد، اما از بین رفتن ضایعات لزوماً به معنای ریشه‌کن شدن ویروس از بدن نیست و امکان بازگشت آنها نیز وجود دارد. کارآزمایی مورد بررسی، عصاره سیر را به‌عنوان یک گزینه درمانی موضعی ارزیابی کرده است؛ با این حال، حجم نمونه محدود و پیگیری چهار هفته‌ای آن، اطلاعات کافی درباره دوام اثر درمان، میزان عود در بلندمدت و ایمنی طولانی‌مدت فراهم نمی‌کند. از این رو، نمی‌توان بر اساس نتایج فعلی، عصاره سیر را به‌عنوان جایگزینی قطعی برای درمان‌های تثبیت‌شده توصیه کرد.
همچنین عصاره سیر استانداردشده‌ای که در این پژوهش بررسی شده است، با سیر خام یا ترکیبات تهیه‌شده در خانه یکسان نیست. استفاده مستقیم از سیر خام روی پوست حساس ناحیه تناسلی می‌تواند موجب التهاب، تحریک شدید یا سوختگی شود. محلول پودوفیلین نیز ماده‌ای بالقوه سمی است و استفاده از آن باید با نظارت پزشک انجام شود. تشخیص ضایعات ناحیه تناسلی و انتخاب روش درمانی مناسب باید به پزشک سپرده شود؛ زیرا تصمیم‌گیری درمانی به محل و تعداد ضایعات، شرایط بیمار و سایر عوامل بالینی بستگی دارد.
به نقل از روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران، نتایج این کارآزمایی نشان داد عصاره سیر موضعی ۵ درصد و محلول پودوفیلین ۲۰ درصد پس از چهار هفته، نتایج مشابهی در درمان ضایعات داشتند و حدود نیمی از شرکت‌کنندگان هر دو گروه به پاسخ کامل رسیدند. با این حال، تعیین جایگاه عصاره سیر در درمان این عفونت به انجام مطالعات بزرگ‌تر، پیگیری طولانی‌تر و بررسی دقیق‌تر اثربخشی و عوارض نیاز دارد.
