پورموسوی: اگر با عقلم تصمیم می‌گرفتم هرگز برنمی‌گشتم/ صنعت نفت برای بقا نیاز به همدلی دارد
گروه ورزشی برنا/ سید سیروس پورموسوی پس از جدایی محمد نوری برای سومین بار هدایت صنعت نفت آبادان را بر عهده گرفت تا در ادامه رقابت‌های لیگ برتر روی نیمکت طلایی‌پوشان بنشیند. او در شرایطی به آبادان برگشت که تیم در انتهای جدول قرار دارد و مدیران باشگاه پس از بررسی گزینه‌های مختلف تصمیم به بازگرداندن این مربی گرفتند. گفت‌وگوی او با برنا به شرح زیر است:
با توجه به وضعیت جدول، قبول مسئولیت تیم صنعت نفت ریسک بزرگی نبود؟
اگر می‌خواستم با عقلم تصمیم بگیرم، قطعا نمی‌پذیرفتم چون تیم هجدهم جدول بود، بازی‌های سخت‌مان تازه شروع شده است. لیست بازیکنان پر بود و امسال هم چهار تیم سقوط می‌کنند. از هر بعدی که به قضیه نگاه کنید، شرایط واقعا سختِ سخت بود. خیلی‌ها حاضر نشدند در این شرایط هدایت تیم را بر عهده بگیرند، چون شرایط را سخت می‌دانستند. عاقلانه این بود که قبول نکنم، چون در این فوتبال ما وابسته به جایی نیستیم و با سقف مشخصی تیم می‌بندیم اما هوادارها و سه ـ چهار نفر از بزرگان زنگ زدند و ما با قلب‌مان تصمیم گرفتیم و آمدیم. در شهری که همه مردمش فوتبالی هستند، از لطف و محبت آنها برخوردارم و با توجه به پیام‌هایی که می‌فرستادند، وظیفه خودم دانستم در این شرایط سخت کنار مردم آبادان باشم.
وضعیت پرداختی‌ها و حمایت مدیریت چطور است؟
آقای راشدی تمام‌قد پشت تیم ایستاده و قول داده که مشکلات را حل کند. بچه‌هایی که تازه آمده بودند، گفتند، اول با ما تسویه کنید اما حقیقتا دوست دارم نظام پرداختی یکی باشد. یعنی اگر پولی به تیم می‌آید، بین همه تقسیم شود و همه به یک اندازه بگیرند. فرقی هم نمی‌کند بازیکن فیکس باشد یا نه؛ هر کسی تعهد داده و قرارداد دارد باید به او پرداخت شود، اما پرداخت باید یکسان باشد. باشگاه باید مشکلات مالی بازیکنان را حل کند تا آنها با انگیزه فقط روی تمرین و مسابقه تمرکز کنند. مدیران باید به معنای واقعی در کنار تیم باشند، در تمرینات حاضر شوند و به بازیکنان دلگرمی بدهند.
شما در کنفرانس گفتید که «به بازیکنان در رختکن گفتم که ما قرار است در لیگ بمانیم» با این شرایط این حرف کار خودتان را سخت‌تر نمی‌کند؟
گفتم هیچ‌کس به تنهایی نمی‌تواند کاری را رقم بزند و باید کنار هم باشیم. من نگفتم به تنهایی، گفتم باید همدل باشیم. فکر نمی‌کنم گفته باشم سهمیه را حفظ می‌کنم، شاید هم در جو مصاحبه گفته باشم. حرف من همدلی است. ما نه با یک برد باید مغرور و نه با یک شکست ناامید شویم. ما تا هفته سی‌وچهارم می‌جنگیم و اگر همدل باشیم، خدا کمک‌مان می‌کند.
بعد از بازی با تراکتور انتقادهای زیادی از بعضی بازیکنان شد. تحلیل‌تان از آن بازی و گل خوردن در دقایق آخر چیست؟
وقتی تیم نتیجه نمی‌گیرد طبیعی است که هواداران و رسانه‌ها انتقاد کنند، اما بازیکنان باید صبور باشند و از نظر ذهنی به هم نریزند. از دید خودم، بازی ما دو قسمت داشت؛ یکی تا قبل از دقیقه ۷۰ و یکی بعد از آن. ما احساس کردیم تیم‌مان به لحاظ بدنی کم آورده، چون فاصله دو بازی خیلی کم بود. از طرفی، تراکتور بازی نکرده بود و استراحت بیشتری داشت. برنامه ما این بود که بعد از گل اول، اتفاقی که می‌خواهیم رقم بخورد، اما بعد از دقیقه ۷۰ دچار افت بدنی شدیم. وقتی سازمان تیمی تحت فشار به هم می‌ریزد، نشان می‌دهد بچه‌ها به لحاظ بدنی کم آورده‌اند. جایی که گل اول را خوردیم، بچه‌ها احساسی شدند و مسئولیت‌پذیری‌شان پایین آمد. بعد از آن انتحاری و بدون تفکر بازی کردند. من به این بازیکنان اعتقاد دارم و می‌دانم زحمت می‌کشند اما برای برنده شدن باید بیشتر از قبل تلاش کنیم.
در جریان مسابقات می‌توانید ضعف بدنی تیمتان را برطرف کنید یا باید منتظر نیم فصل بمانید؟
طبیعتا صددرصد نه اما یک بخشش را می‌توانیم در این هفته که بازی عقب‌افتاده داریم، جبران کنیم. از همان بدو ورود، سیستم تیم را تغییر دادیم و شکل تمرینات را هم عوض کردیم. در بحث دفاعی، در چند صحنه مدافعان ما به حمله اضافه شدند و در برگشت کم آوردند. در کل سبک بازی‌مان بد نبود. اگر بچه‌های ما یک مقدار باهوش‌تر و جسورتر بودند، در نیمه اول به گل می‌رسیدیم. ما موقعیت هم داشتیم، حتی قبل از گل حریف ضدحمله خوبی زدیم. باید با توجه به داشته‌هایمان بازی کنیم. هر کسی سلیقه‌ای دارد، ولی من با توجه به داشته‌هایمان تصمیم گرفتم.
فکر می‌کنید صنعت نفت در لیگ برتر باقی می‌ماند؟
با همدلی و اتحاد می‌توانیم شرایط را تغییر بدهیم و امتیازهای از دست رفته را جبران کنیم. از هواداران می‌خواهم تا هفته آخر کنار ما باشند. حضورشان در ورزشگاه به ما انرژی، انگیزه و امید می‌دهد. همان‌طور که قبلا هم گفتم، به صبر و تحمل ادامه بدهند چون امیدوارم اتفاق‌های خوبی رخ دهد.
انتهای پیام/
