بیتوجهی به مبحث ۱۹ ساختمان اتلاف انرژی را تا ۳۰ سال تداوم میدهد
گروه اقتصادی برنا/ حسین افشین معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان رئیسجمهور در جمع خبرنگاران با اشاره به اهمیت استفاده از فناوریهای نوین در بهینهسازی مصرف انرژی اظهار کرد: زمانی که درباره فناوری صحبت میکنیم باید نگاه بلندمدت داشته باشیم. ساختمانی که امروز ساخته میشود حداقل ۳۰ سال عمر میکند و اگر هنگام ساخت آن از فناوریهای جدید استفاده نکنیم، اتلاف انرژی ناشی از این تصمیم تا ۳۰ سال ادامه خواهد داشت.
وی با تأکید بر اهمیت اجرای مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان افزود: در ویرایش جدید این مبحث، مصرف انرژی تنها به زمان بهرهبرداری از ساختمان محدود نمیشود، بلکه تمام مراحل از تولید مصالح تا تخریب ساختمان و قابلیت بازیابی پسماندهای آن مورد توجه قرار گرفته است. برای مثال در انتخاب یک بلوک ساختمانی صرفاً عایق بودن آن ملاک نیست و میزان انرژی مصرفشده در فرآیند تولید آن نیز اهمیت دارد.
معاون علمی رئیسجمهور ادامه داد: یکی از مهمترین حوزههای اتلاف انرژی به ساختمانها مربوط میشود و شرکتهای دانشبنیان میتوانند با استفاده از فناوریهای جدید این وضعیت را تغییر دهند. اصلاح ساختمان پس از ساخت و اقداماتی مانند تعویض دیوارها و عایقکاری مجدد هزینه بسیار بالایی دارد و به همین دلیل باید از ابتدای ساخت به موضوع بهینهسازی توجه شود.
افشین با اشاره به زمانبر بودن اثرگذاری فناوری در بخشهای مختلف گفت: اگر امروز فناوری جدیدی را در موتور خودروها به کار بگیریم، حدود سه سال طول میکشد تا این فناوری وارد خودرو شود؛ بنابراین تصمیماتی که امروز در حوزه فناوری گرفته میشود در واقع تصمیمگیری برای آینده انرژی کشور است و نباید انتظار داشت نتایج آن به صورت آنی ظاهر شود.
وی با بیان اینکه استفاده از فناوریهای جدید نیازمند رفع موانع اقتصادی و اجرایی است، اظهار کرد: در برخی بخشها باید مشوق در نظر بگیریم، در برخی موارد الزام ایجاد کنیم و در مواردی نیز به سراغ ممنوعیت یا تعیین هزینه برای رعایت نکردن الزامات برویم. این موضوع بخشی از حکمرانی بهینهسازی انرژی است که معاونت علمی با همکاری سازمان بهینهسازی انرژی آن را دنبال میکند تا مسیر ورود فناوریهای جدید به صنعت باز شود.
معاون علمی رئیسجمهور با تأکید بر توانمندی شرکتهای دانشبنیان کشور افزود: ما در تولید فناوریهای پیچیده به صورت فردی و نقطهای مشکلی نداریم و پژوهشگران و شرکتهای کشور توان ساخت محصولات پیچیده را دارند، اما مسئله اصلی نبود بازار مناسب برای این فناوریهاست.
افشین درباره اهمیت تفاهمنامه همکاری در حوزه بهینهسازی انرژی گفت: هدف ما ایجاد یک بازار بزرگ در حوزه انرژی است تا ظرفیتهای سازمان بهینهسازی انرژی، معاونت علمی و صندوق نوآوری و شکوفایی در کنار یکدیگر قرار گیرند. با توسعه این بازار، فناوری به نوآوری و قابلیت اجرایی تبدیل میشود و میتوانیم زنجیره توسعه فناوری را تکمیل کنیم.
وی ادامه داد: این تفاهمنامه نقطه شروعی برای بهینهسازی مصرف انرژی است و آینده این حوزه در کشور به اقداماتی که امروز آغاز میکنیم وابسته خواهد بود.
معاون علمی رئیسجمهور با اشاره به اولویتهای اجرای این همکاری اظهار کرد: برای آنکه مردم آثار بهینهسازی مصرف انرژی را احساس کنند، باید از ساختمانها و اجرای مبحث ۱۹ آغاز کنیم. در این مسیر لازم است برای شرکتها مشوقهایی در نظر گرفته شود و پس از آن موضوع بهینهسازی در صنعت و حملونقل دنبال شود.
وی افزود: در بخش حملونقل بخشی از مصرف انرژی به رفتار مردم و شیوه رانندگی مربوط میشود، اما بخش مهمتری از آن به فناوری مورد استفاده در خودروها بستگی دارد.
افشین همچنین با انتقاد از طولانی شدن فرآیندهای اداری در اجرای طرحهای جمعآوری گازهای مشعل گفت: گاهی یک قرارداد به دلیل اختلاف بر سر یکی از بندهای آن تا پنج سال معطل میماند، در حالی که عدمالنفع ناشی از این تأخیر محاسبه نمیشود. ممکن است اختلاف تنها بر سر یک سال بیشتر یا کمتر در مدت قرارداد باشد، اما در این مدت فرصت بهرهبرداری از منابع از دست میرود.
وی با تأکید بر ضرورت اصلاح ساختارهای اداری پیش از هوشمندسازی تصریح کرد: گاهی تصور میکنیم با دیجیتالی کردن فرآیندها به سمت هوشمندسازی حرکت کردهایم، در حالی که تنها فرآیندهای معیوب گذشته را به فرآیندهای دیجیتال تبدیل میکنیم. اگر در گذشته یک نامه از میزی به میز دیگر منتقل میشد، اکنون همان مسیر را میان چند سامانه تکرار میکنیم.
معاون علمی رئیسجمهور در خاتمه خاطرنشان کرد: ابتدا باید فرآیندهای معیوب و ساختارهای فکری گذشته اصلاح شوند و سپس از فناوری برای هوشمندسازی استفاده کنیم. اصلاح این نگاه و ایجاد فرهنگ مناسب با کمک رسانهها میتواند مسیر اجرای برنامههای بهینهسازی مصرف انرژی را هموار کند.
انتهای پیام/