استیو میلر معمار سیاست‌های تندروانه ترامپ در رأس کاخ سفید؛ آغاز فصل تازه تقابل با دموکرات‌ها و تشدید تنش‌ها بر سر ایران
گروه سیاسی و بین الملل برنا/ خروج سوزی وایلز از ریاست دفتر کاخ سفید و جایگزینی او با استیون میلر، یکی از مهم‌ترین تغییرات مدیریتی دولت دونالد ترامپ پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره به شمار می‌رود؛ تغییری که می‌تواند نشانه‌ای از حرکت ترامپ به سمت رویکردی تهاجمی‌تر در مدیریت دولت و مواجهه با مخالفان سیاسی باشد.
ترامپ روز جمعه، ۶ نوامبر ۲۰۲۶، اعلام کرد استیون میلر، معاون فعلی رئیس دفتر کاخ سفید و از مشاوران مورد اعتماد او، از روز دوشنبه ۹ نوامبر ریاست دفتر کاخ سفید را برعهده خواهد گرفت. رئیس‌جمهور آمریکا در پیام خود درباره این انتصاب گفت: باعث خوشحالی است که اعلام کنم آقای استیون میلر، معاون فعلی رئیس ستاد دولت ترامپ و یکی از مشاوران مورد اعتماد من، از روز دوشنبه، ۹ نوامبر ۲۰۲۶، به‌عنوان رئیس ستاد فعالیت خواهد کرد.
ترامپ همچنین درباره سوزی وایلز اعلام کرد: سوزی وایلز، که عملکرد فوق‌العاده‌ای داشته است، به بخش عملیات سیاسی ترامپ منتقل خواهد شد. می‌خواهم از او به خاطر خدماتش به‌عنوان رئیس ستاد تشکر کنم؛ او کار بسیار خوبی انجام داده است!
وایلز ۶۹ ساله، نخستین زنی بود که ریاست دفتر کاخ سفید را برعهده گرفت. او از چهره‌های باسابقه حزب جمهوری‌خواه و مدیر کارزار انتخاباتی ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ بود و به دلیل توانایی در سازمان‌دهی تیم رئیس‌جمهور، مدیریت اختلافات داخلی و مهار تنش‌های پشت‌پرده کاخ سفید شناخته می‌شد. با این حال، شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای و اختلافات پیرامون نحوه مدیریت دولت، زمینه‌ساز تغییر در رأس دفتر کاخ سفید شد. انتقال وایلز به بخش عملیات سیاسی، عملاً به دوره ریاست او بر مهم‌ترین جایگاه مدیریتی کاخ سفید پایان می‌دهد.
از سانتا مونیکا تا قلب قدرت؛ مسیر صعود استیون میلر
استیون میلر در ۲۳ اوت ۱۹۸۵ در سانتا مونیکای ایالت کالیفرنیا و در خانواده‌ای با تبار یهودی متولد شد. او از دوران نوجوانی مواضعی محافظه‌کارانه و انتقادی نسبت به چندفرهنگ‌گرایی و سیاست‌های مهاجرتی آمریکا اتخاذ کرد. میلر پس از تحصیل در دانشگاه دوک، فعالیت سیاسی خود را با همکاری با نمایندگان جمهوری‌خواه آغاز کرد و سپس به تیم جف سشنز، سناتور وقت جمهوری‌خواه، پیوست. همکاری با سشنز نقطه عطفی در شکل‌گیری دیدگاه‌های او درباره مهاجرت و سیاست‌های مرزی بود.
او در جریان کارزار انتخاباتی سال ۲۰۱۶ به تیم دونالد ترامپ ملحق شد و به‌عنوان سخنران‌نویس و مشاور سیاست‌گذاری، نقش مهمی در تدوین پیام‌های انتخاباتی ترامپ ایفا کرد. میلر به‌تدریج به یکی از نزدیک‌ترین معتمدان رئیس‌جمهور تبدیل شد و برخلاف بسیاری از اعضای دولت نخست ترامپ، جایگاه خود را در حلقه اصلی قدرت حفظ کرد. در دولت دوم ترامپ نیز او به‌عنوان معاون رئیس دفتر در امور سیاست‌گذاری و مشاور امنیت داخلی، از چهره‌های اصلی تعیین جهت‌گیری‌های دولت بوده است. وفاداری سیاسی و نزدیکی او به ترامپ، از عوامل مهم ارتقای وی به ریاست دفتر کاخ سفید محسوب می‌شود.
معمار سیاست‌های سخت‌گیرانه؛ از ممنوعیت ورود مسلمانان تا اخراج گسترده مهاجران
میلر یکی از مهم‌ترین طراحان ایدئولوژیک سیاست‌های مهاجرتی دونالد ترامپ به شمار می‌رود و نقش او در تدوین و اجرای سیاست‌های جنجالی دولت آمریکا بار‌ها مورد توجه رسانه‌ها و نهاد‌های حقوق بشری قرار گرفته است. ممنوعیت ورود اتباع کشور‌های مسلمان در سال ۲۰۱۷، از جمله سیاست‌هایی بود که میلر در طراحی و پیشبرد آن نقش داشت. این فرمان اجرایی با اعتراضات گسترده و چالش‌های حقوقی در آمریکا مواجه شد. او همچنین از طراحان اصلی سیاست موسوم به «تحمل صفر» در سال ۲۰۱۸ بود که به جداسازی هزاران کودک مهاجر از والدینشان در مرز‌های جنوبی آمریکا انجامید.
در دولت دوم ترامپ نیز میلر از چهره‌های اصلی برنامه اخراج گسترده مهاجران غیرقانونی بوده است. افزایش بازداشت‌ها، گسترش اختیارات اداره مهاجرت و تشدید عملیات اجرایی در شهر‌های آمریکا از محور‌های اصلی این سیاست‌ها به شمار می‌روند. مخالفت با چندفرهنگ‌گرایی، محدودسازی برنامه‌های تنوع و برابری و تغییر ساختار نیروی انسانی دولت فدرال نیز از دیگر مواضع و سیاست‌هایی است که با نقش‌آفرینی میلر پیوند خورده‌اند.
اسرائیل و ایران؛ دو محور مهم در مواضع سیاسی میلر
استیون میلر از حامیان سرسخت اسرائیل و جریان ملی‌گرای راست‌گرای حامی این رژیم در آمریکا محسوب می‌شود. مواضع او در حمایت از اسرائیل و رویکرد سخت‌گیرانه در قبال خاورمیانه، جایگاهش را در میان چهره‌های بانفوذ جریان محافظه‌کار آمریکا برجسته کرده است. در موضوع ایران نیز مواضع میلر و نقش او در محاسبات دولت ترامپ مورد توجه قرار گرفته است. او پیش‌تر از رویکرد نظامی و سیاست‌های تهاجمی دولت آمریکا در قبال ایران حمایت کرده بود و در کنار چهره‌هایی همچون پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، در زمره حامیان سیاست سخت‌گیرانه علیه تهران قرار داشت.
با این حال، روزنامه نیویورک‌تایمز در گزارشی نوشته است که میلر از ترامپ خواسته بود به جنگ با ایران پایان دهد. بر اساس این گزارش، او استدلال کرده بود که ادامه درگیری، حامیان اصلی ترامپ را ناراضی کرده است؛ زیرا بخشی از آنان جنگ را خیانت به وعده‌های انتخاباتی رئیس‌جمهور آمریکا تلقی می‌کردند.
این گزارش از اهمیت محاسبات سیاسی جنگ ایران در تصمیم‌گیری‌های داخلی کاخ سفید حکایت دارد. به نظر می‌رسد نگرانی از پیامدهای اقتصادی و سیاسی جنگ و نارضایتی بخشی از پایگاه رأی ترامپ، در ارزیابی‌های مشاوران ارشد او جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده است. البته درخواست پایان جنگ، لزوماً به معنای تغییر موضع ایدئولوژیک میلر در قبال ایران نیست و می‌تواند ناشی از محاسبات مربوط به هزینه‌های سیاسی و انتخاباتی ادامه درگیری باشد.
کاخ سفید پس از وایلز؛ تقابل احتمالی با کنگره دموکرات
اهمیت ریاست دفتر کاخ سفید فراتر از مدیریت برنامه‌های روزانه رئیس‌جمهور است. رئیس دفتر، مسئول هماهنگی میان نهاد‌های اجرایی، مدیریت دسترسی به رئیس‌جمهور، تنظیم برنامه‌های سیاسی و هماهنگی روابط کاخ سفید با کنگره است. میلر اکنون این مسئولیت را در شرایطی برعهده می‌گیرد که دموکرات‌ها پس از پیروزی در انتخابات میان‌دوره‌ای، برای نظارت بیشتر بر عملکرد دولت ترامپ و بررسی سیاست‌های اجرایی آن آماده می‌شوند.
سیاست‌های مهاجرتی، نحوه بازداشت و اخراج مهاجران، استفاده از اختیارات فوق‌العاده اجرایی، تغییرات ساختاری در دستگاه فدرال و هزینه‌های جنگ ایران از جمله موضوعاتی هستند که می‌توانند به محور تقابل میان کاخ سفید و کنگره تبدیل شوند. دموکرات‌ها پیش‌تر انتقادات شدیدی از نقش میلر در سیاست‌های مهاجرتی و افزایش اختیارات اجرایی دولت مطرح کرده‌اند. از این رو، حضور او در رأس دفتر کاخ سفید می‌تواند اختلافات موجود میان دو جناح سیاسی آمریکا را وارد مرحله تازه‌ای کند.
ترامپ به‌جای عقب‌نشینی، حلقه وفاداران را تقویت می‌کند
انتصاب استیون میلر پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، از تغییر رویکرد مدیریتی ترامپ در مواجهه با فشار‌های سیاسی حکایت دارد. در شرایطی که برخی انتظار داشتند شکست انتخاباتی موجب تعدیل سیاست‌های دولت و حرکت به سمت مصالحه با دموکرات‌ها شود، انتخاب یکی از وفادارترین و ایدئولوژیک‌ترین مشاوران ترامپ برای ریاست دفتر کاخ سفید، پیام متفاوتی به واشنگتن ارسال کرده است.
میلر اکنون در موقعیتی قرار دارد که می‌تواند بر سیاست‌های مهاجرتی، هماهنگی دستگاه اجرایی، روابط کاخ سفید با کنگره و بخشی از تصمیم‌سازی‌های سیاسی و امنیتی دولت تأثیر بگذارد. مهم‌ترین آزمون او در دوره جدید، مدیریت هم‌زمان پیامدهای شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان، نارضایتی بخشی از حامیان ترامپ از جنگ ایران، فشار نظارتی کنگره و اختلافات درون اردوگاه جمهوری‌خواهان خواهد بود.
در مجموع، کنار رفتن سوزی وایلز و ارتقای استیون میلر را می‌توان نشانه‌ای از بازآرایی قدرت در کاخ سفید دانست؛ بازآرایی‌ای که به‌جای تغییر آشکار در جهت‌گیری سیاسی ترامپ، بر تقویت حلقه وفاداران و آمادگی دولت برای دوره‌ای پرتنش‌تر در واشنگتن تأکید دارد.
انتهای پیام/
