تفاوت شناسنامه سیاسی با شناسنامه مردمی/ از توصیه رئیس جمهوری تا نقدهای تخریبی از تریبون عمومی
وفق یک عادت مالوف و دیرین برخی از سیاسیون و صاحب منصبان به جای آنکه مواضع خود را صریح عنوان کرده و هزینه های آن را نیز متقبل شوند، سعی می کنند از زبان مردم سخن بگویند.
سرویس سیاسی برنا: نهم اردبیهشت ماه سال 93 و در آئین افتتاح نمایشگاه کتاب تهران، دکتر حسن روحانی سخنانی را بر زبان آورد که واکنش های مختلف و بی امانی را از سوی منتقدان به همراه داشت. رئیس جمهوری تاکید کرده بود: «نقد حق همه است چه اقلیت و چه اکثریت اما آنچه پسندیده نیست آنکه با پول و بیت المال مردم از دولتی که منتخب مردم است و با رای اکثریت مردم شروع به کار کرده است، کسی بخواهد به جای نقد، تخریب را پیشه گیرد. این چیزی است که دولت نمیپسندد؛ ما از همه میخواهیم با شناسنامه حرف بزنند و بگویند از کجا هستند؛ بگویند وابسته به کدام جناح هستند؛ با نام جناح خود سخن بگویند و نه با نام ملت ایران.»
وفق یک عادت مالوف و دیرین برخی از سیاسیون و صاحب منصبان به جای آنکه مواضع خود را صریح و شفاف عنوان کرده و هزینه های آن را نیز متقبل شوند، سعی می کنند از زبان مردم سخن بگویند و خود را وکیل تمام الاختیار آنان قلمداد کرده و مواضع طیفی و جناحی خود را که شاید اقلیتی نامحدود بدان اعتنا و التفات داشته باشند به کلیت جامعه بسط و تعمیم می دهند و بدین سان از موضع طلبکارانه سخن می گویند.
طرفه آنکه گاه این وکلای تام الاختیار ملت در برابر دولت منتخب اکثریت ملت به موضع گیری پرداخته و هجمه و حمله می کنند بی آنکه به این حقیقت بدیهی و طبیعی التفات داشته باشند که مردم به طریق واضح و روشن حرف خود را در قالب انتخابات و آرای مردمی زده و منتخبین خود را برگزینده و نیازی به قیم و ولی ندارند که آنان بر خود وظیفه می دانند دمادم از زبان مردم علیه منتخب آنان و رویکردهای سیاسی مورد پذیرش مردم که مهر تایید بر آن را در قالب فرآیند و سازوکار مدون انتخاباتی زده اند، سخن گویند.
رئیس جمهوری بر همین اساس تاکید کرده بود که منتقدان انتقاد کنند اما از موضع فردی و طیفی و جناحی خود نه از زبان دیگران با شناسنامه مشخص و معلوم و در فرآیندی شفاف، امری که در کشورهای دموکراتیک و مردم سالار یک اصل پذیرفته شده است اما منتقدان یکبار دیگر طی فرافکنی محض موضع " شناسنامه" را به مثابه توهین به منتقدان و بی هویت خواندن آنان گرفته و تندترین حملات را متوجه رئیس جمهوری کردند.
از منظر آموزه های اسلامی نیز سخن دکتر روحانی اعتبار و وزانت خاص و شان واضحی دارد. افراد و طیف ها حق ندارند از تریبونی که متعلق به ملت است و نزد آنان به ودیعه قرار دارد در راستای رویکردها و منافع طیفی و جناحی خود بهره گیرند. بیت المال لزوما پول و دارایی های منقول نیست بلکه شامل بر موارد اینچنینی نیز شده و رعایت منافع عمومی و پرهیز از نگرش های منفعت محورانه فردی و طیفی، نباید در آن جایگاهی داشته باشد.
رئیس جمهوری تنها به یک نکته ساده و بدیهی اشاره کرده بود، از تریبون های متعلق به مردم علیه دولت منتخب آنان سخن گفته نشده و افراد هر انتقاد و گلایه ای دارند از تریبون های طیفی و جناحی خود مطرح و از خاستگاه و پایگاه سیاسی خود سخن بگویند. این روزها چند اظهار نظر از تریبون های عمومی و از سوی افرادی که جایگاه حاکمیتی داشته و فلذا نباید گرایش سیاسی خود را دخیل در اظهار نظرها کنند، لزوم یادآوری سخنان رئیس جمهوری در نمایشگاه کتاب و توجه به آن گفتارها را یکبار دیگر ضروری کرده است.
تریبون نماز جمعه و جایگاه خاص و ویژه آن یا شان نیروهای مسلح مواردی است که به هیچ روی نباید دچار خدشه شده و درگیر در نگرش های طیفی و سیاسی خاص شود. تریبون نماز جمعه متعلق به آحاد ملت است و بیان سخنانی که در آن رویکردهای سیاسی خاص و معطوف به یک جریان سیاسی و دیدگاه های آنان است، باعث فاصله گیری بخش دیگر جامعه از این مراسم عبادی، سیاسی می شود.
در سوی دیگر نیروهای مسلح جمهوری اسلامی وفق قانون اساسی و تصریح صریح بنیانگذار انقلاب موظف به عدم ورود به دسته بندی های سیاسی بوده و به عنوان حافظان ملک و ملت باید جایگاه بالادستی خود را حفظه و از شائبه ها بدور باشند. این نکته به خصوص در مورد بسیج به عنوان نیروی مردمی و متشکل از آحاد عموم جامعه یک ضرورت ویژه و قطعی است.
عرصه سیاست خارجی و مذاکرات هسته ای یک از مهم ترین موضوعاتی است که توجه ایرانیان را به خود معطوف داشته و طیف های سیاسی نیز با حساسیت ویژه و دو چندانی به این مقوله نگریسته و نسبت به آن واکنش نشان می دهند در چنین اوضاع و احوالی یک موضوع ساده و طبیعی همچون استراحت و تنفس در مذاکرات چندین ساعت و فشرده هسته ای میان دو وزیر خارجه ایران و آمریکا که با یک پیاده روی عادی همراه بوده، دستمایه واکنش ها، نقدها، تقبیح و تاییدها شده است.
این نکته حساسیت مذاکرات هسته ای و کوچکترین مسائل مربوط به آن را از منظر طیف های سیاسی و مردم نشان می دهد و حال باید پرسید آیا صلاح و درست و منطقی است که فرمانده بسیج به عنوان یک شخصیت نظامی با جایگاه و مرتبه حاکمیتی به اظهار نظر صریح و جانبدارانه در خصوص این موضوع بپردازد و آیا این نکته می تواند در راستای منافع ملی و نیز جایگاه این نهاد عالی باشد؟
سردار نقدی به عنوان یک شهروند ایرانی مختار و مجاز است که در چارچوب قانون و عرف و اخلاق عمومی همانند آحاد شهروندان به اظهار نظر و نقد موضوعات مختلف بپردازد اما به هنگامه ای که ایشان از جایگاه حقوقی خود یعنی فرماندهی نیروهای بسیج مستضعفین سخن می گوید و اخبار سخنان وی با این عنوان انعکاس می یابد، طبیعی است که موضوع فرق کرده و باید در چارچوب الزامات و حدود و ثغور تبیینی برای نیروهای مسلح این مقام نظامی به اظهار نظر بپردازد.
انتقاد تند و گزنده نسبت به مذاکره کنندگان هسته ای و ایراد گیری نسبت به آنان همسان و همسو با کنش گران سیاسی منتقد دولت بی گمان در شان و جایگاه فرمانده بسیج به عنوان یک نهاد مردمی بدور از طیف بندی های ساسی نیست. در این میان لحاظ چند نکته نیز خالی از لطف نیست.
اول آنکه مذاکره کنندگان و دیپلمات های ایرانی به عنوان نماینده ملت بزرگ ایران به آوردگاه سخت و پیچیده مذاکرات با شش قدرت برتر جهانی با امپراطوری رسانه ای و پتانسیل های فراوان آنان پای گذاشته و یک تنه به این رزم نمایان دست می زنند و اگر قرار باشد در داخل و اردوگاه خودی چند دستگی باشد بی شک اردوگاه خودی با آسیب و خدشه مواجه خواهد شد و هیچ عقل سلیمی آن را نمی پذیرد.
دوم آنکه رهبر فرزانه انقلاب همواره به حمایت از بچه های انقلاب پرداخته و با صراحت تاکید کرده اند که کسی حق ندارد مذاکره کنندگان را سازش کار بخواند. روند طی شده نیز نشان می دهد که دیپلمات های ایرانی بدون ذره ای عدول از حقوق حقه هسته ای و خطوط قرمز در چارچوب سیاست های کلان ترسیمی از سوی مقام معظم رهبری پیش می روند و توانسته اند موفقیت های نمایانی را رقم بزنند و حال دلیل حاشیه پردازی ها و ایراد گیری ها با توجه به تاکیدات رهبری و عملکردهای دیپلمات ها مشخص و معلوم نیست.
سوم. چند ماه پیش سردار فیروز آبادی به عنوان عالی ترین مقام نظامی جمهوری اسلامی ایران خبر از گلایه شدید و ناراحتی رهبر انقلاب از رسانه های وابسته به نیروهای مسلح دادند که بی محابا به تخریب دولت پرداخته و نقدهای نامنصفانه را ارائه می دهند. این نکته نشان می دهد که معظم له با حساسیت شرایط را رصد کرده و از گرایش های سیاسی جانبه دارانه برخی نهادها گلایه دارن، نکته ای که باید مورد توجه و امعان نظر همه رسته ها و رتبه های نظامی باشد.
نیروهای مسلح امین و پاسدار ارزش های انقلاب و کیان کشور و منافع ملت هستند و جایگاهی بس خاص و ویژه نزد مردم دارند و این جایگاه والا و ارزشمند وظایف خطیر و مسئولیت های ویژه ای را نیز برای حفظ و دوام این مرتبه و منزلت اقتضا می کند که یکی از بدیهی ترین و اصلی ترین آن عدم ورود به دسته بندی های سیاسی و واکنش های معطوف به آن است.
وفق یک عادت مالوف و دیرین برخی از سیاسیون و صاحب منصبان به جای آنکه مواضع خود را صریح و شفاف عنوان کرده و هزینه های آن را نیز متقبل شوند، سعی می کنند از زبان مردم سخن بگویند و خود را وکیل تمام الاختیار آنان قلمداد کرده و مواضع طیفی و جناحی خود را که شاید اقلیتی نامحدود بدان اعتنا و التفات داشته باشند به کلیت جامعه بسط و تعمیم می دهند و بدین سان از موضع طلبکارانه سخن می گویند.
طرفه آنکه گاه این وکلای تام الاختیار ملت در برابر دولت منتخب اکثریت ملت به موضع گیری پرداخته و هجمه و حمله می کنند بی آنکه به این حقیقت بدیهی و طبیعی التفات داشته باشند که مردم به طریق واضح و روشن حرف خود را در قالب انتخابات و آرای مردمی زده و منتخبین خود را برگزینده و نیازی به قیم و ولی ندارند که آنان بر خود وظیفه می دانند دمادم از زبان مردم علیه منتخب آنان و رویکردهای سیاسی مورد پذیرش مردم که مهر تایید بر آن را در قالب فرآیند و سازوکار مدون انتخاباتی زده اند، سخن گویند.
رئیس جمهوری بر همین اساس تاکید کرده بود که منتقدان انتقاد کنند اما از موضع فردی و طیفی و جناحی خود نه از زبان دیگران با شناسنامه مشخص و معلوم و در فرآیندی شفاف، امری که در کشورهای دموکراتیک و مردم سالار یک اصل پذیرفته شده است اما منتقدان یکبار دیگر طی فرافکنی محض موضع " شناسنامه" را به مثابه توهین به منتقدان و بی هویت خواندن آنان گرفته و تندترین حملات را متوجه رئیس جمهوری کردند.
از منظر آموزه های اسلامی نیز سخن دکتر روحانی اعتبار و وزانت خاص و شان واضحی دارد. افراد و طیف ها حق ندارند از تریبونی که متعلق به ملت است و نزد آنان به ودیعه قرار دارد در راستای رویکردها و منافع طیفی و جناحی خود بهره گیرند. بیت المال لزوما پول و دارایی های منقول نیست بلکه شامل بر موارد اینچنینی نیز شده و رعایت منافع عمومی و پرهیز از نگرش های منفعت محورانه فردی و طیفی، نباید در آن جایگاهی داشته باشد.
رئیس جمهوری تنها به یک نکته ساده و بدیهی اشاره کرده بود، از تریبون های متعلق به مردم علیه دولت منتخب آنان سخن گفته نشده و افراد هر انتقاد و گلایه ای دارند از تریبون های طیفی و جناحی خود مطرح و از خاستگاه و پایگاه سیاسی خود سخن بگویند. این روزها چند اظهار نظر از تریبون های عمومی و از سوی افرادی که جایگاه حاکمیتی داشته و فلذا نباید گرایش سیاسی خود را دخیل در اظهار نظرها کنند، لزوم یادآوری سخنان رئیس جمهوری در نمایشگاه کتاب و توجه به آن گفتارها را یکبار دیگر ضروری کرده است.
تریبون نماز جمعه و جایگاه خاص و ویژه آن یا شان نیروهای مسلح مواردی است که به هیچ روی نباید دچار خدشه شده و درگیر در نگرش های طیفی و سیاسی خاص شود. تریبون نماز جمعه متعلق به آحاد ملت است و بیان سخنانی که در آن رویکردهای سیاسی خاص و معطوف به یک جریان سیاسی و دیدگاه های آنان است، باعث فاصله گیری بخش دیگر جامعه از این مراسم عبادی، سیاسی می شود.
در سوی دیگر نیروهای مسلح جمهوری اسلامی وفق قانون اساسی و تصریح صریح بنیانگذار انقلاب موظف به عدم ورود به دسته بندی های سیاسی بوده و به عنوان حافظان ملک و ملت باید جایگاه بالادستی خود را حفظه و از شائبه ها بدور باشند. این نکته به خصوص در مورد بسیج به عنوان نیروی مردمی و متشکل از آحاد عموم جامعه یک ضرورت ویژه و قطعی است.
عرصه سیاست خارجی و مذاکرات هسته ای یک از مهم ترین موضوعاتی است که توجه ایرانیان را به خود معطوف داشته و طیف های سیاسی نیز با حساسیت ویژه و دو چندانی به این مقوله نگریسته و نسبت به آن واکنش نشان می دهند در چنین اوضاع و احوالی یک موضوع ساده و طبیعی همچون استراحت و تنفس در مذاکرات چندین ساعت و فشرده هسته ای میان دو وزیر خارجه ایران و آمریکا که با یک پیاده روی عادی همراه بوده، دستمایه واکنش ها، نقدها، تقبیح و تاییدها شده است.
این نکته حساسیت مذاکرات هسته ای و کوچکترین مسائل مربوط به آن را از منظر طیف های سیاسی و مردم نشان می دهد و حال باید پرسید آیا صلاح و درست و منطقی است که فرمانده بسیج به عنوان یک شخصیت نظامی با جایگاه و مرتبه حاکمیتی به اظهار نظر صریح و جانبدارانه در خصوص این موضوع بپردازد و آیا این نکته می تواند در راستای منافع ملی و نیز جایگاه این نهاد عالی باشد؟
سردار نقدی به عنوان یک شهروند ایرانی مختار و مجاز است که در چارچوب قانون و عرف و اخلاق عمومی همانند آحاد شهروندان به اظهار نظر و نقد موضوعات مختلف بپردازد اما به هنگامه ای که ایشان از جایگاه حقوقی خود یعنی فرماندهی نیروهای بسیج مستضعفین سخن می گوید و اخبار سخنان وی با این عنوان انعکاس می یابد، طبیعی است که موضوع فرق کرده و باید در چارچوب الزامات و حدود و ثغور تبیینی برای نیروهای مسلح این مقام نظامی به اظهار نظر بپردازد.
انتقاد تند و گزنده نسبت به مذاکره کنندگان هسته ای و ایراد گیری نسبت به آنان همسان و همسو با کنش گران سیاسی منتقد دولت بی گمان در شان و جایگاه فرمانده بسیج به عنوان یک نهاد مردمی بدور از طیف بندی های ساسی نیست. در این میان لحاظ چند نکته نیز خالی از لطف نیست.
اول آنکه مذاکره کنندگان و دیپلمات های ایرانی به عنوان نماینده ملت بزرگ ایران به آوردگاه سخت و پیچیده مذاکرات با شش قدرت برتر جهانی با امپراطوری رسانه ای و پتانسیل های فراوان آنان پای گذاشته و یک تنه به این رزم نمایان دست می زنند و اگر قرار باشد در داخل و اردوگاه خودی چند دستگی باشد بی شک اردوگاه خودی با آسیب و خدشه مواجه خواهد شد و هیچ عقل سلیمی آن را نمی پذیرد.
دوم آنکه رهبر فرزانه انقلاب همواره به حمایت از بچه های انقلاب پرداخته و با صراحت تاکید کرده اند که کسی حق ندارد مذاکره کنندگان را سازش کار بخواند. روند طی شده نیز نشان می دهد که دیپلمات های ایرانی بدون ذره ای عدول از حقوق حقه هسته ای و خطوط قرمز در چارچوب سیاست های کلان ترسیمی از سوی مقام معظم رهبری پیش می روند و توانسته اند موفقیت های نمایانی را رقم بزنند و حال دلیل حاشیه پردازی ها و ایراد گیری ها با توجه به تاکیدات رهبری و عملکردهای دیپلمات ها مشخص و معلوم نیست.
سوم. چند ماه پیش سردار فیروز آبادی به عنوان عالی ترین مقام نظامی جمهوری اسلامی ایران خبر از گلایه شدید و ناراحتی رهبر انقلاب از رسانه های وابسته به نیروهای مسلح دادند که بی محابا به تخریب دولت پرداخته و نقدهای نامنصفانه را ارائه می دهند. این نکته نشان می دهد که معظم له با حساسیت شرایط را رصد کرده و از گرایش های سیاسی جانبه دارانه برخی نهادها گلایه دارن، نکته ای که باید مورد توجه و امعان نظر همه رسته ها و رتبه های نظامی باشد.
نیروهای مسلح امین و پاسدار ارزش های انقلاب و کیان کشور و منافع ملت هستند و جایگاهی بس خاص و ویژه نزد مردم دارند و این جایگاه والا و ارزشمند وظایف خطیر و مسئولیت های ویژه ای را نیز برای حفظ و دوام این مرتبه و منزلت اقتضا می کند که یکی از بدیهی ترین و اصلی ترین آن عدم ورود به دسته بندی های سیاسی و واکنش های معطوف به آن است.
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
