سه روز تاریخ ساز برای عکاس انقلاب

سال 57 بود، همه جا شلوغ و حکومت نظامی. منزل پدر همسرم مهمان بودیم. در زدند، چند مامور از پاسگاه آمده بودند دنبال من، خانه را گشتند، کتابهایی از ممنوعه ها پیدا کردند؛ از دکتر شریعتی، مطهری، مصدق و مهم تر از آن اعلامیه های امام، ترسیدم. گفتم این ها برای برادر همسرم است، به خاطر آیه هایی از قرآن که در کتاب ها وجود دارد آن ها را نگه می دارد، باور نکردند.گفتم من خودم عکاس شاه هستم از او و خانواده اش تصویر می گیرم، باز هم باور نکردند. اعلامیه ها را نشانم دادند و گفتند خرابکاری، بردنمان. سه روز من و برادر همسرم را در بازداشت نگه داشتند. سه روزی که سال ها برایم طول کشید. بالاخره وقتی نتوانستند چیزی را ثابت کنند آزادمان کردند. حالا من ول کن نبودم. جوان بودم و سر پرشوری داشتم. گفتم حالا که با نام انقلابی بازداشتم کرده اند پس همان کاری را می کنم که می خواهند و دیگر نمی ترسیدم.

من علی کاوه هستم، از کودکی عاشق ورزش بودم مخصوصا کشتی، دوچرخه سواری و فوتبال، برای همین عشق هم بود که سال 1340 عکاسی را با روزنامه ورزشی فردوسی شروع کردم.
عشقی که از 15 سالگی تا امروز و 53 سال با من مانده، اما بهمن ماه سال 57 لنز دوربینم با دنیای جدیدی آشنا شد و عشق تازه ای را تجربه کردم.

من، کسی که یک روز از چند مامور ترسیده بود بعد از سه روز به جایی رسیده بودم بدون اینکه کسی از من بخواهد دوربینم را بر می داشتم به خیابان ها می رفتم و وقایع انقلاب را ثبت می کردم تا  اینکه بهمن ماه سال 57 از راه رسید. 

یادم می آید همه بهمن صحبت از ورود امام به کشور بود، امام 12 بهمن ماه دیگر ورودشان قطعی شده بود. آن روز ما عکاس ها دو گروه شدیم قرار شد یک عده ای به بهشت زهرا محل سخنرانی امام بروند و عده ای هم به فرودگاه. من بهشت زهرا را انتخاب کردم. یکی از بهترین عکس هایی هم که از امام گرفتم در همان بهشت زهرا بود. همان عکس معروف امام در کنار شهید مفتح، آنجاکه امام آن جمله معروف را می گوید:«من به پشتوانه این ملت دولت تعیین می کنم.»

آنقدر عاشق کارم شده بودم که هر هفته دوربین به دست به جماران می رفتم و از امام تصویر می گرفتم. عکس های زیادی از ایشان گرفتم اما آن عکسی که همه مردم می شناسند و تقریبا هر روز می بینند سال 61 گرفته شد.
با نه نفر از عکاسان رسانه ها در حیاط منزل امام در جماران حاضر شدیم و از ایشان عکس گرفتیم. ساعت 10 صبح بود و هوا آفتابی، یک لحظه ابری آمد و روی آفتاب را پوشاند و یکی از ماندگارترین عکس ها از رهبر انقلاب گرفته شد. همان عکسی که بر روی اسکناس ها چاپ شده است.
 

 همه عکس هایی که از امام در اسکناس ها طراحی شده را من گرفته‌ام، چه چیزی از این بهتر که  هنر من در جیب های همه شما پیدا می شود.

همه  عکس‌های آن سالها را به تلویزیون تحویل دادم، چون اعتقاد داشتم کارمند رادیو تلویزیون هستم. همین مساله باعث شده الان 20هزار نگاتیو آرشیو شده عکس از دوران انقلاب و جنگ داشته باشیم این از خوش شانسی های زندگی حرفه ای من بود که بتوانم از انقلاب تصویر بگیرم و آرشیو کاملی به یادگار بگذارم. تصویر از هر رسانه دیگری در انتقال اتفاقات آن روزها موثر است و می تواند بهترین معرف انقلاب برای نسل جوان امروز باشد. 

تنها چیزی که این روزها به آن فکر می کنم این است که کاش آن سال ها رسانه ها از ما می خواستند عکس های بیشتری بگیریم تا امروز اسناد بیشتری از آن شور و هیجان ها داشتیم. 


کدخبرنگار: 931102