جشن خوش عاشقی
خبرگزاری برنا- شبنم شکوریان: خرس تپل قرمز از پشت شیشه ویترین مغازه قلبش را پیشکش میکند. چشم که میچرخانی، عروسکهای قرمز دیگری هم هستند که با لبخندشان تو را به خرید دعوت میکنند. بستههای تزئین شده شکلات و قلبهای پارچهای بزرگ هم محبوبیت زیادی دارند اما هیچکدام به جذابی کادوهای سفارشی نیست که تا ساعتی دیگر به وسیله پیک موتوری به آدرس مورد نظر ارسال میشوند.
چند سالی است که روز ولنتاین در ایران با شور و هیجان خاصی برگزار میشود.روزی که به بزرگداشت سنت ولنتاین، قدیس حامی عشاق در کشورهای مختلف جشن گرفته میشود و در این سالها در ایران هم با اقبال گروههای جوان مواجه شده است.
بزرگداشت عشق و شادی
ازدحام جمعیت کنار در مغازه عروسک فروشی، رفت و آمد را سخت کرده است.در میان صداهای مبهم فقط گاهی صدای مغازهدار به گوش میرسد که قیمت ها را با صدای بلند اعلام میکند.مشتریها اکثرا جوانند و میخواهند عروسکی با قیمت مناسب پیدا کنند.کادویی که به قول خودشان به اندازه پول جیبشان باشد. الهام که انگار در میان عروسکهای قرمز به دنبال چیز خاصی است، میگوید:« 6 ماه پیش نامزد کردیم و این اولین کادویی است که برای نامزدم میخرم. دوست دارم کادوی خاصی باشد اما پول زیادی ندارم.قیمتها بالاست و نمیدانم چه کار کنم.»
هرچند که در سالهای اخیر مخالفتهای زیادی با برگزاری جشن ولنتاین شده است، اما الهام از مدافعان سرسخت برگزاری این جشن است:« مردم دنیا امروز را به نشانه عشق جشن میگیرند. چرا ما نباید این روز را جشن بگیریم؟ما هم بخشی از دنیا هستیم و میتوانیم مثل همه در این روز جشن داشته باشیم. کسانی که مخالف برگزاری این جشن هستند، کمی تحقیق کنند.این جشن با یکی از ادیان الهی پیوند خورده، پایهگذارش یک کشیش مسیحی است، به نظر من جشن و شادی همیشه خوب است.»
شراره هم که کنار الهام ایستاده و خودش را دانشجوی روانشناسی معرفی میکند، میگوید:« وقتی درباره عشق حرف میزنی، بعضیها چشم و ابرو میآیند و لب می گزند.در حالیکه عشق یکی از مهم ترین مباحث روانشناسی است. در دنیای مدرن امروز که روابط محدود به شبکههای مجازی است، هر کشوری باید روز عشق داشته باشد. »
جشنی وارداتی با زرق و برق ایرانی
هرچند موافقان برگزاری روزجهانی عشق در ایران، عشق و شادی را لازمه زندگی میدانند اما در مقابل مخالفان معتقدند ولنتاین جشنی وارداتی است که با زرق و برق زندگی ایرانی مخلوط شده است. علی که با اخمهایی گره خورده، پشت ویترین عطرفروشی ایستاده، میگوید:« من با ولنتاین مخالفم. همسرم هر سال برایم کادو می خرد و من هم مجبورم کادو بگیرم. متاسفانه ما همه چیز را وارد میکنیم، بدون آنکه فرهنگ درستش را یاد گرفته باشیم. در کشورهای اروپایی که به نوعی بنیانگذار این روز محسوب میشوند، معمولا کادوی ولنتاین شکلات است اما در ایران خرید لباس، کفش، ساعت و حتی طلا مد شده است. همه چیز در ایران باید زرق و برق بیخودی داشته باشد.اگر هدف جشن روز عشق است، یک گل رز به عنوان هدیه کافی است.»
هر چی پولت بیش، کادو بهتر
روزهای خاص وقت کیا و بیای مغازهدارهاست، اما وقتی پای عشق در میان باشد، کار و کاسبی حسابی رونق پیدا میکند. سعید ،صاحب مغازه عروسک فروشی در مرکز تهران میگوید:«این روزها، روز ماست. از یک ماه قبل سفارش داریم.معمولا خرسهای قرمز و قلبهای پارچهای طرفداران بیشتری دارند، اما بعضیها هم به دنبال کادوهای خاص هستند. سعی میکنیم هر سال برای مشتریهای ویژه که به دنبال جنس خاص هستند، سورپرایز داشته باشیم. به هر حال باید هوای مشتریهای خاص را داشت.البته تقریبا برای هر سلیقه و بودجهای، عروسک داریم، اما به قول قدیمیها هر اندازه که پول بدهی، آش میخوری.»
ولنتاین؛مسئله این است
موافق یا مخالف، مشتری ویژه یا معمولی و... تفاوتی در اصل ماجرا نمیکند.25 بهمن ماه روزی است که حالا بسیاری در ایران به نام روز جهانی عشق میشناسند و دوست دارند آن را جشن بگیرند حتی اگر حرف و حدیثها درباره این روز تمامی نداشته باشد.
