فیلمهای مورد علاقه کودکانمان را کنترل کنیم!
به گزارش خبرگزاری برنا، بسیاری از فیلم ها که در سطح جهان پخش می شود، صحنه های خشونت آمیزی را در بر دارند که اغلب به شکل اعمال پرخاشگری مکرر هستند که تنبیه نمی شوند. اغلب خشونت های تلویزیونی نشان نمی دهند که قربانیان آسیب جدی می بینند و برنامه های معدودی خشونت را محکوم می کنند یا روش های دیگر را برای حل کردن مشکلات به نمایش می گذارند.
بررسی کنندگان هزاران تحقیق به این نتیجه رسیده اند که خشونت تلویزیونی احتمال افکار و هیجان های خصمانه و رفتار پرخاشگری کلامی و جسمی را افزایش می دهد و تحقیقات زیادی نشان می دهند که بازی های ویدئویی و کامپیوتر خشونت آمیز تاثیرات مشابهی دارند.
گرچه کودکان در هر سنی آسیب پذیر هستند، ولی کودکان پیش دبستانی و دبستانی بیشتر احتمال دارد که از خشونت های تلویزیونی تقلید کنند، زیرا آنها معتقدند که بیشتر داستان های تلویزیونی واقعی هستند و آنچه را که می بینند بی چون و چرا قبول می کنند.
کودکان و نوجوانان پرخاشگر برای خشونت تلویزیونی آمادگی بیشتری دارند و پسرها بیشتر از دخترها برنامه های خشونت آمیز تماشا می کنند، تا اندازه ای به این علت که فیلم های خشونت آمیز با استفاده از مردان به عنوان شخصیت های اصلی، برای تماشاچیان مرد بیشتر برنامه تهیه می کنند. اما خشونت تلویزیونی حتی در کودکان غیرپرخاشگر نیز افکار و رفتار پرخاشگرانه را تحریک می کند، ولی شدت آن کمتر است.
از این گذشته، خشونت تلویزیونی کودکان را نسبت به پرخاشگری "مقاوم می کند". تماشاکنندگان به سرعت به موارد واقعی پرخاشگری خو می گیرند و با کاهش برانگیختگی پاسخ می دهند و پرخاشگری را در دیگران بیشتر تحمل می کنند. کسانی که خشونت تلویزیونی را زیاد تماشا می کنند، معتقدند که در جامعه خشونت بسیار بیشتری از آنچه که عملاً هست، وجود دراد؛ این تاثیر در کودکانی که تصور می کنند خشونت تلویزیونی با زندگی خودشان ارتباط دارد، خیلی قوی تر است.
تا وقتی که برنامه های تلویزیونی مخصوص کودکان بهبود نیافته باشد، والدین باید گام هایی را در جهت تنظیم کردن مواجهه فرزندان خود با تلویزیون برداند.
