روایت ثروت‌هایی که اگر به ما برسد شب خوابمان نمی‌برد

به گزارش خبرگزاری برنا، هر گاه فقر و تنگدستی به تو روی آورد شعار صالحین را بدست گیر و اگر رفاه و بی نیازی و سرمایه نصیب تو شد بگو این گناهی است كه مرا به عقوبت و كیفر مبتلا خواهد كرد پس وای بر من اگر سرمایه ای بدستم برسد. آیا ما چنین حالتی را داریم؟

حضرت آیت الله علوی گرگانی در کتابی با عنوان "پندهای رسول اعظم(ص)" در خصوص نحوه برخورد با فقر می‌فرمایند: بعضی از ما اگر مالی بدستمان برسد شب از خوشحالی خوابمان نمی برد و اگر بفهمیم كه فقر می‌خواهد به ما روی‌ آورد چه حالی به ما دست می‌دهد؟ این دلیل بر آن است كه شعار صالحین را پیشه خود نكردیم. اگر ما با آن سختیهایی ‌كه به ما می‌‌رسد لذت بردیم، معلوم می‌شود مورد عنایت هستیم.


همانطور كه خاندان رسالت: چنین بودند و هیچ گاه در مقابل فشارها و سختیها احساس ناراحتی نمی كردند. در خانه امیرالمومنین حضرت علی‌‍(ع) و فرزندانش همه چیز بود اما برای دیگران بود نه خودشان.

در سوره حشر آیه 9 در این باره آمده است که اینها ایثارگر بودند. اموالی كه داشتند از نخلستانها و غیره همه را به بیچارگان و ضعفاء می‌دادند.

طبق نقل تاریخ حضرت خدیجه(س) از پنجاه هزار تا هشتاد هزار شتر داشته است.

وقتی خدمت حضرت رسول(ص) رسید همه را در اختیار آقا قرار داد و پیغمبر اكرم(ص) هم فرمودند: من اینها را نگه نمی دارم و باید به مستمندان بدهم و خدیجه(س) عرض كرد صلاح با خود شماست. از این جا مقام حضرت خدیجه(س) روشن می‌شود و معنای زهد همین است با این كه زنها نوعا به مال دنیا علاقمند هستند اما آن بانوی بزرگوار همه را در اختیار رسول الله(ص) گذاشت و او هم در راه اسلام مصرف نمود.

عزیزان علاقه به دنیا را كم كنید. دنیا را به اندازه كفاف داشته باشید ولی به آن اهمیت ندهید. به دیگران كمك كنید دست بیچارگان را بگیرید.

سلیمان بن داود(ع) دنیا را داشت عرض كرد: خدایا به من ملكی عطا كن كه به هیچ كس ندادی. خداوند دعای او را مستجاب كرد و به او مال و مقام فراوانی داد اما حضرت سلیمان(ع) با این حشمت و عظمت چه می‌خورد و چطور زندگی خود را اداره می‌كرد. نوشته‌اند ایشان زنبیل می‌بافت و می‌فروخت و خرج زندگی خود می‌كرد. روش پیغمبران این بوده كه به دنیا علاقه نداشتند. هیچ پیغمبری مردم را به طرف دنیا دعوت نكرده است بلكه سفارش همه انبیاء وائمه اطهار این است كه بفكر آخرت باشید.