نصیحتهای یک مرجع تقلید به پسرش که عازم انگلیس بود
مبادا مظاهر مادى آنجا، فكر تو را مشغول سازد و از راهت بیرون براند كه خداى نخواسته صبح كنى در حالى كه از آنچه مىخواستى دستت پر شود، خالى باشد.
به گزارش خبرگزاری برنا آنچه در ادامه میخوانید نامه حضرت آیت الله صافی گلپایگانی به پسرش مرتضى صافى است که به همراه خانواده خود برای ادامه تحصیل عازم انگلیس بوده و پس از مراجعت به کشور عضو هیئت علمی یکی از دانشگاهها گردیده است و پایگاه اطلاع رسانی معظم له آن را منتشر نموده است.
"فرزند بسیار عزیزم و نور چشمانم، مرتضى جان! اكنون كه به حول و قوّه الهى، عازم سفر خارج، براى ادامه تحصیلات مى باشى، امیدوارم از انواع توفیقات بهره مند شوى و وجهه همّتت را هم از جهت صورت و هم از جهت معنا بلند و عالى و متعالى قرار دهى.
از جهت صورت، نیل به عالى ترین مقامات علمى را هدف بدانى و از جهت معنا این سفر را یك سفر الهى و براى خدا قرار دهى كه هر چه درس بخوانى و هر چه تلاش كنى و هر چه بیشتر تحقیق نمایى، همه را به حساب خدا و حسنات نامه اعمال تو محسوب سازند.
سفر به این نیّت كه با كسب معلومات در طریق خودكفایى امت اسلام و جامعه مسلمین و بى نیازى آنها از كفر و خدمت به مسلمانان گام برمى دارى، بسیار مقدس و عبادت است.
سرّ انحطاط ظاهرى كنونى مسلمین، عقب ماندن آنها در علوم مادّى و ظاهرى از بیگانگان است؛ چنانكه علت تفوّق كفار بر مسلمانان نیز، پیشرفته بودن آنها در این علوم است.
اگر جوانانى كه به خارج مى روند، به این فكر باشند كه باید این قلاع مادى و تكنیك را فتح كنند و هر كدام براى عالم اسلام افتخار، مایه سربلندى و بى نیازى از دیگران شوند، یقیناً این وابستگى و احتیاج كنونى برطرف مى شود و مسلمانان به استقلال علمى نایل مى گردند.
چرا نباید تو و امثال تو در رشته هاى مختلف علمى در دنیا سرشناس و مشاربالبنان باشید؛ با اینكه در استعداد و هوش سرشار اگر از دیگران قوى تر نباشید، ضعیفتر نیستید. غرض اینست كه همواره یادت باشد براى چه و به منظور تقدس و كسب چه رتبه والایى سفر كرده اى! خدا ناظر بر تو است! از او كمك بخواه و به او توكل و اعتماد كن!
مبادا مظاهر مادى آنجا، فكر تو را مشغول سازد و از راهت بیرون براند كه خداى نخواسته صبح كنى در حالى كه از آنچه مى خواستى دستت پر شود، خالى باشد و با دست خالى برگردى!
آنجا اگر وسایل تحصیل فراهم است، وسایل بازداشتن انسان از مسیر راه كمال و سعادت نیز بسیار است و مرد مى خواهد كه در دام این ملهیّات نیفتد و نیكبختى خود را به آن نفروشد.
در تعهد دینى خود و ولایت اهل بیت، علیهم السّلام، ثابت قدم باش و هر كس را در این راه، آزموده و پخته شناختى، با او باب مصاحبت و دوستى باز كن! در مجالس اسلامى كه در مجمع اسلامى یا جاهاى دیگر تشكیل مى شود، خالصانه و بى ریا براى كسب فیض و زنده نگهداشتن تعهدات مذهبى شركت نما و آن مجالس را بزرگ شمار و قدر بدان!
خلاصه، چنان فرض كن كه همه در انتظار تو هستند؛ كلّ جامعه مسلمانان منتظر نتیجه تلاش تو و امثال تو هستند؛ دوستان و آشنایان همه منتظرند؛ خویشاوندان تو، پدر و مادرت، همه منتظر و چشم براهند؛ بیماران همه منتظرند. همه این امور را فراموش ننما و از هر زحمت و كوشش، در راه موفقیت علمى استقبال كن و اگر ناملایماتى در خلال كار پیش آمد، اعتنا نكن كه (رنج راحت بدان چه شد مطلب بزرگ).
شكیبا و ثابت قدم و استوار دنبال كار خودت باش كه باید انشاءالله تعالى، شاهد توفیق را در آغوش بگیرى.
سختیهاى كار و هر فشارى را در این طریق مى بینى، به حساب خدا محسوب دار و از ضعف و سستى و ناامیدى پرهیز كن!
تا مى توانى نام خدا بر زبان آر و از ذكر خفى و یاد قلبى نیز غافل مباش و صلوات بر محمّد و آل محمّد، علیهم السلام، بخصوص حضرت بقیة الله، ارواحنا فداه، را فراموش نكن و تحصیلاتت را براى بهتر و بیشتر خدمت كردن به آن حضرت و شیعیان آن بزرگوار پرمایه و پرمحتوا ساز.
چون با حال كسالت مجال بیش از این نیست، امید است «تو خود حدیث مفصّل از این مجمل بخوانى». تو را به خدا سپردم و از خدا برایت سعادت و توفیق مسألت مى نمایم.
و لا حول ولا قوة الا بالله و السلام علیك و رحمة الله و بركاته
فدایت لطف الله صافى
اگر بعض از كسان و خویشان، زر و زیورى براى سر راهى به شما تقدیم كرده اند، من هم این چند كلمه را به عنوان سرراهى، به شما مى سپارم، یقیناً قبول مى نمایى".
"فرزند بسیار عزیزم و نور چشمانم، مرتضى جان! اكنون كه به حول و قوّه الهى، عازم سفر خارج، براى ادامه تحصیلات مى باشى، امیدوارم از انواع توفیقات بهره مند شوى و وجهه همّتت را هم از جهت صورت و هم از جهت معنا بلند و عالى و متعالى قرار دهى.
از جهت صورت، نیل به عالى ترین مقامات علمى را هدف بدانى و از جهت معنا این سفر را یك سفر الهى و براى خدا قرار دهى كه هر چه درس بخوانى و هر چه تلاش كنى و هر چه بیشتر تحقیق نمایى، همه را به حساب خدا و حسنات نامه اعمال تو محسوب سازند.
سفر به این نیّت كه با كسب معلومات در طریق خودكفایى امت اسلام و جامعه مسلمین و بى نیازى آنها از كفر و خدمت به مسلمانان گام برمى دارى، بسیار مقدس و عبادت است.
سرّ انحطاط ظاهرى كنونى مسلمین، عقب ماندن آنها در علوم مادّى و ظاهرى از بیگانگان است؛ چنانكه علت تفوّق كفار بر مسلمانان نیز، پیشرفته بودن آنها در این علوم است.
اگر جوانانى كه به خارج مى روند، به این فكر باشند كه باید این قلاع مادى و تكنیك را فتح كنند و هر كدام براى عالم اسلام افتخار، مایه سربلندى و بى نیازى از دیگران شوند، یقیناً این وابستگى و احتیاج كنونى برطرف مى شود و مسلمانان به استقلال علمى نایل مى گردند.
چرا نباید تو و امثال تو در رشته هاى مختلف علمى در دنیا سرشناس و مشاربالبنان باشید؛ با اینكه در استعداد و هوش سرشار اگر از دیگران قوى تر نباشید، ضعیفتر نیستید. غرض اینست كه همواره یادت باشد براى چه و به منظور تقدس و كسب چه رتبه والایى سفر كرده اى! خدا ناظر بر تو است! از او كمك بخواه و به او توكل و اعتماد كن!
مبادا مظاهر مادى آنجا، فكر تو را مشغول سازد و از راهت بیرون براند كه خداى نخواسته صبح كنى در حالى كه از آنچه مى خواستى دستت پر شود، خالى باشد و با دست خالى برگردى!
آنجا اگر وسایل تحصیل فراهم است، وسایل بازداشتن انسان از مسیر راه كمال و سعادت نیز بسیار است و مرد مى خواهد كه در دام این ملهیّات نیفتد و نیكبختى خود را به آن نفروشد.
در تعهد دینى خود و ولایت اهل بیت، علیهم السّلام، ثابت قدم باش و هر كس را در این راه، آزموده و پخته شناختى، با او باب مصاحبت و دوستى باز كن! در مجالس اسلامى كه در مجمع اسلامى یا جاهاى دیگر تشكیل مى شود، خالصانه و بى ریا براى كسب فیض و زنده نگهداشتن تعهدات مذهبى شركت نما و آن مجالس را بزرگ شمار و قدر بدان!
خلاصه، چنان فرض كن كه همه در انتظار تو هستند؛ كلّ جامعه مسلمانان منتظر نتیجه تلاش تو و امثال تو هستند؛ دوستان و آشنایان همه منتظرند؛ خویشاوندان تو، پدر و مادرت، همه منتظر و چشم براهند؛ بیماران همه منتظرند. همه این امور را فراموش ننما و از هر زحمت و كوشش، در راه موفقیت علمى استقبال كن و اگر ناملایماتى در خلال كار پیش آمد، اعتنا نكن كه (رنج راحت بدان چه شد مطلب بزرگ).
شكیبا و ثابت قدم و استوار دنبال كار خودت باش كه باید انشاءالله تعالى، شاهد توفیق را در آغوش بگیرى.
سختیهاى كار و هر فشارى را در این طریق مى بینى، به حساب خدا محسوب دار و از ضعف و سستى و ناامیدى پرهیز كن!
تا مى توانى نام خدا بر زبان آر و از ذكر خفى و یاد قلبى نیز غافل مباش و صلوات بر محمّد و آل محمّد، علیهم السلام، بخصوص حضرت بقیة الله، ارواحنا فداه، را فراموش نكن و تحصیلاتت را براى بهتر و بیشتر خدمت كردن به آن حضرت و شیعیان آن بزرگوار پرمایه و پرمحتوا ساز.
چون با حال كسالت مجال بیش از این نیست، امید است «تو خود حدیث مفصّل از این مجمل بخوانى». تو را به خدا سپردم و از خدا برایت سعادت و توفیق مسألت مى نمایم.
و لا حول ولا قوة الا بالله و السلام علیك و رحمة الله و بركاته
فدایت لطف الله صافى
اگر بعض از كسان و خویشان، زر و زیورى براى سر راهى به شما تقدیم كرده اند، من هم این چند كلمه را به عنوان سرراهى، به شما مى سپارم، یقیناً قبول مى نمایى".
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
