حوادث سال ۸۸ از جنس ˝فتنه ˝ بود یا ˝كدورت˝؟

مراسم شكرانه حفظ سلامت مقام معظم رهبری در سوء‌قصد 6 تیر سال 60، یكشنبه شب در مسجد ابوذر تهران برگزار شد و قالیباف؛ شهردار تهران، سخنران مراسمی بود كه برای سی‌امین سال پیاپی در مسجد ابوذر منطقه فلاح تهران برگزار می‌شد.

گذشته از موضوعات مختلفی كه قالیباف در سخنرانی خود از آنها صحبت كرد و اینكه از "اخلاق " گفت كه اگر در مسائل اخلاقی عقب‌گرد داشته باشیم، به فلسفه نظام اسلامی دست پیدا نكرده‌ایم؛ اما موضوع خاصی كه بهانه نگارش این مطلب شد این بود كه شهردار تهران بخش عمده‌ای از سخنان خود را به بیان ویژگی‌های شخصیتی و مدیریتی مقام معظم رهبری اختصاص داد و از ساده‌زیستی، تدبیر و ویژگی‌های منحصر به‌فرد رهبری ایشان پس از رحلت امام(ره) وصف‌ها كرد.

به گزارش فارس قالیباف در بخشی از صحبت‌های خود، نیم‌نگاهی هم به حوادث سال 88 داشت و پشت سر گذاشتن حوادث این سال را به مدد رهبری هوشمندانه و با‌درایت مقام معظم رهبری دانست؛ اما واژه‌ای كه شهردار در انتها برای حوادث آن سال به‌كار برد، واژه جالبی بود. جمله قریب به مضمون قالیباف چنین بود: «مقام معظم رهبری در بزنگاه سال87 و 88 با درایت خود باعث رفع "كدورت‌ "ی كه پیش آمده بود، شدند».

با رسیدن سخنان قالیباف به اینجا، ناخودآگاه ذهن‌ها به فضای غبارآلود و سنگین فتنه سال 88 رفت و اینكه شخص مقام معظم رهبری برای اغتشاشات و حوادث بعد از انتخابات 88 برای اولین بار واژه "فتنه " را به‌كار بردند و حالا از زبان شهردار می‌شنیدیم كه این حوادث "كدورتی " بود كه با تدبیر مقام معظم رهبری برطرف شد.

همین علامت‌های سؤال بود كه بعد از اتمام سخنان آقای شهردار و با وجود ازدحام جمعیت، ما را به سمت شهردار كشاند؛ در هزارتوی ازدحام جمعیت و هل دادن‌های محافظان، شهردار را خطاب قرار دادم؛ با متوجه شدن شهردار، سؤال كردم: «جناب آقای قالیباف! به نظر شما تمام حوادث سال 88 تنها در حد یك "كدورت " بود؟! آیا مقام معظم رهبری كه امشب این قدر در وصف مقام، درایت و تدبیر ایشان گفتید، بارها بر "فتنه " بودن حوادث 88 تأكید نكردند و آیا مقام معظم رهبری به كرات از خواص نخواستند كه سكوت نكنند و موضع خود را درباره فتنه 88 اعلام كنند؛ اما چرا شما از به كار بردن واژه "فتنه " ابا دارید؟»

اما پاسخ شهردار هم شنیدنی بود «اگر شما بخواهید، به‌صورت اختصاصی من این مسائل را برایتان توضیح می‌دهم.»

در ادامه، این محافظان قالیباف بودند كه با هجمه خود چندین متر، ازدحام جمعیت را به عقب راندند؛ در جلوی در خروجی مسجد ابوذر، مجددا در مقابل شهردار تهران قرار گرفتیم و گفتیم: آقای قالیباف! من جواب سؤالاتم را نگرفتم؛ قالیباف این بار اسمم را سؤال و اشاره‌ای هم به یكی از همراهان خود كرد كه «اسم این آقا را یادداشت كنید تا فردا به دفترم بیاید».

باز هم هجمه اطرافیان او بود و علامت‌های سؤالی كه بی‌جواب ماند...

فردای آن روز پیگیری ما برای دیدار با آقای شهردار و شنیدن پاسخ سئوالمان بی نتیجه ماند. همه ابراز تعجب می ‌كردند كه مگر ممكن است آقای شهردار به یك خبرنگار،‌ به این راحتی وقت اختصاصی مصاحبه بدهد؟...