آقایی که سید و بزرگ همه انبیا و خلفای شهید در گذشته و آینده است
آن حضرت (ع) سید و بزرگ همهٴ انبیا و خلفایی است كه در گذشته به شهادت رسیدهاند و نیز سید همه شهیدان غیرمعصوم گذشته و آینده است.
به گزارش خبرگزاری برنا، آنچه در ادامه میخوانید سخنان حضرت آیت الله جوادی آملی درباره مقام والای امام حسین(ع) است که به مناسبت میلاد با سعادت سومین امام شیعیان منتشر میشود.
معصومان كه در كنار سفرهٴ قرآن تربیت شدهاند، سخن آخِر را میزنند؛ چنانكه قرآن كریم سخن همهٴ انبیای الهی و كتابهای آنان را تصدیق میكند، ولی بر آنها مهیمن و مصیطر است.
توضیح آنكه پرورشیافتهٴ دامان قرآن كریم، در عین حال كه روش و سیرهٴ اولیای گذشته را تصدیق میكند، بر آنها مهیمن است و سخن فائق از آنِ اوست؛ یعنی اگر در امتهای پیشین انبیایی بوده است، آورندهٴ قرآن سید و خاتم آنان است و اگر در گذشته خلفای الهی بودهاند، خلیفهٴ پیامبر خاتم (ص) كه در مهد قرآن است، سید و سالار خلفاست.
اگر در امتهای پیشین، كسانی به مقام ولایت یا كسانی به مقام شامخ امامت رسیدهاند، اهل بیت (ع) سید اولیا و خاتم ائمهاند. ایشان، امام امت و امام ائمه پیشین هستند، و نیز خلیفه، ولی و شهید اعمال ما و خلیفه، ولی و شهید خلفا و اولیا و شاهدان الهی پیشین هستند؛﴿فكیف إذا جئنا من كل أُمة بشهید و جئنا بك علی هؤلاء شهیداً﴾.
اكنون روشن میشود كه اگر كسی در این مكتب، شربت شهادت بنوشد، خاتم و سید شهدای پیشین است. بنابراین، معنای «سیدالشهدا» فقط بزرگِ شهدای كربلا نیست؛ زیرا این مقام برای امام حسین (ع) بسیار كوچك است؛ بلكه آن حضرت (ع) سید و بزرگ همهٴ انبیا و خلفایی است كه در گذشته به شهادت رسیدهاند و نیز سید همه شهیدان غیرمعصوم گذشته و آینده است؛ چنانكه حضرت زهراء (س) سیده زنان گذشته و آینده است.
از رسول خدا (ص) نقل شده: حضرت امام حسین (ع) و برادر گرامی او، امام حسن (ع) بزرگ جوانان بهشت هستند؛ «الحسن و الحسین سیدا شباب أهل الجنّة». همه انبیا، اولیا، صالحان، صدیقان و شهیدان در بهشت جوان هستند نه پیر، و این دو امام همام (ع) بزرگ آنان هستند. این روایت نشان میدهد كه امام حسین (ع) سید و بزرگ همهٴ شهیدان عالم است و این مقام به بركت همراهی ایشان با حقیقت قرآن كریم است كه مهیمن بر دیگر كتابهای آسمانی است؛ یعنی:
1. حقیقت عترت همتای حقیقت قرآن است.
2. حقیقت قرآن، گذشته از تصدیقِ صحایف سابق، مهیمن بر آنهاست.
3. هر پیامبری همتای كتاب آسمانی خویش است.
4. وقتی قرآن بر كتابهای وحیانی سلف مهیمن است، عترت نیز كه همتای قرآن كریم است، مهیمن بر رجال بزرگ الهی گذشته است.
معصومان كه در كنار سفرهٴ قرآن تربیت شدهاند، سخن آخِر را میزنند؛ چنانكه قرآن كریم سخن همهٴ انبیای الهی و كتابهای آنان را تصدیق میكند، ولی بر آنها مهیمن و مصیطر است.
توضیح آنكه پرورشیافتهٴ دامان قرآن كریم، در عین حال كه روش و سیرهٴ اولیای گذشته را تصدیق میكند، بر آنها مهیمن است و سخن فائق از آنِ اوست؛ یعنی اگر در امتهای پیشین انبیایی بوده است، آورندهٴ قرآن سید و خاتم آنان است و اگر در گذشته خلفای الهی بودهاند، خلیفهٴ پیامبر خاتم (ص) كه در مهد قرآن است، سید و سالار خلفاست.
اگر در امتهای پیشین، كسانی به مقام ولایت یا كسانی به مقام شامخ امامت رسیدهاند، اهل بیت (ع) سید اولیا و خاتم ائمهاند. ایشان، امام امت و امام ائمه پیشین هستند، و نیز خلیفه، ولی و شهید اعمال ما و خلیفه، ولی و شهید خلفا و اولیا و شاهدان الهی پیشین هستند؛﴿فكیف إذا جئنا من كل أُمة بشهید و جئنا بك علی هؤلاء شهیداً﴾.
اكنون روشن میشود كه اگر كسی در این مكتب، شربت شهادت بنوشد، خاتم و سید شهدای پیشین است. بنابراین، معنای «سیدالشهدا» فقط بزرگِ شهدای كربلا نیست؛ زیرا این مقام برای امام حسین (ع) بسیار كوچك است؛ بلكه آن حضرت (ع) سید و بزرگ همهٴ انبیا و خلفایی است كه در گذشته به شهادت رسیدهاند و نیز سید همه شهیدان غیرمعصوم گذشته و آینده است؛ چنانكه حضرت زهراء (س) سیده زنان گذشته و آینده است.
از رسول خدا (ص) نقل شده: حضرت امام حسین (ع) و برادر گرامی او، امام حسن (ع) بزرگ جوانان بهشت هستند؛ «الحسن و الحسین سیدا شباب أهل الجنّة». همه انبیا، اولیا، صالحان، صدیقان و شهیدان در بهشت جوان هستند نه پیر، و این دو امام همام (ع) بزرگ آنان هستند. این روایت نشان میدهد كه امام حسین (ع) سید و بزرگ همهٴ شهیدان عالم است و این مقام به بركت همراهی ایشان با حقیقت قرآن كریم است كه مهیمن بر دیگر كتابهای آسمانی است؛ یعنی:
1. حقیقت عترت همتای حقیقت قرآن است.
2. حقیقت قرآن، گذشته از تصدیقِ صحایف سابق، مهیمن بر آنهاست.
3. هر پیامبری همتای كتاب آسمانی خویش است.
4. وقتی قرآن بر كتابهای وحیانی سلف مهیمن است، عترت نیز كه همتای قرآن كریم است، مهیمن بر رجال بزرگ الهی گذشته است.
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
