نظر ناپلئون، بالزاک و اسمایلز درباره شوهرداری زنان در خانواده

به گزارش خبرگزاری برنا، یکی از وظایف تاکید شده در روابط بین همسران، شوهرداری زنان در خانواده است. شوهردارى، یعنى مواظبت و نگه دارى از شوهر. شوهردارى كار آسانى نیست كه از هر زنی ساخته باشد، بلكه نیازمند كاردانى، ذوق، سلیقه و زیركى مخصوصى است.

حضرت آیت الله امینی درباره شوهرداری در کتاب "همسرداری" می‌نویسند: زنى كه بخواهد شوهردارى كند باید دل او را به دست آورد، اسباب رضایت خاطرش را فراهم سازد، مواظب اخلاق و رفتارش باشد، به كارهاى نیك تشویقش كند، او را از كارهاى بد منع كند، مواظب بهداشت،سلامتى و تغذیه او باشد و سعى كند از او انسانى آبرومند، محبوب و مهربان بسازد تا براى خانواده اش بهترین سرپرست و براى فرزندانش بهترین پدر و مربى باشد.

خداوند حكیم قدرت فوق العاده اى به زن عطا فرموده است. سعادت و خوش بختی خانواده در دست اوست، بدبختی خانواده نیز در دست اوست. زن مى تواند خانه را به محیطى بهشت گونه بدل سازد و نیز مى‌تواند آن را به صورت جهنمى سوزان در آورد. او مى‌تواند شوهرش را به اوج ترقى برساند و نیز مى‌تواند به خاك سیاهش بنشاند.

 زن اگر با هنرِ شوهردارى آشنا باشد و وظایفى را كه خدا براى او مقرر فرموده، انجام دهد، مى تواند از یك مرد عادى، بلكه از یك مرد بى لیاقت، شوهرى لایق و آبرومند بسازد.

یكى از دانشمندان مى نویسد: زن قدرت عجیبى دارد، مثل قضا و قدر است، هر چه بخواهد همان است.

اسمایلز مى‌گوید: اگر زن با تقوا و خوش خلق و كدبانویى در خانه اى محقر و فقیر باشد آن خانه را محل آسایش و فضیلت و خوش بختى مى‌سازد.

ناپلئون مى‌گوید: اگر مى‌خواهید اندازه تمدن و پیشرفت ملتى را بدانید به زنان آن ملت بنگرید.

بالزاك مى گوید: خانه بى زن عفیف، قبرستان است.

شوهردارى به قدرى در نظر اسلام اهمیت داشته كه آن را هم ردیف جهاد در راه خدا دانسته است.

حضرت على (ع) مى فرماید: جهاد زن به این است كه خوب شوهردارى كند.

با توجه به این كه جهاد در راه خدا براى ترقى و گسترش اسلام، دفاع از كشورهاى اسلامى و اجراى عدالت اجتماعى، بزرگ ترین عبادت است، ارزش شوهردارى معلوم مى شود.

رسول خدا (ص) مى فرماید: هر زنى كه بمیرد در حالى كه شوهرش از او راضى باشد، داخل بهشت مى شود.

و در روایتى دیگر مى فرماید: زن نمى تواند حق خدا را ادا كند مگر این كه حق شوهرش را ادا كند.