خاطره قاضی عسکر از گرفتار شدن در طوفان برای رسیدن به دبی و آتشسوزی در مِنا
در میان راه نیز گرفتار طوفان شدیم و طوفان به حدّی شدید بود که از زنده ماندن خود قطع امید کردیم. موج آب لنج را به این سو و آن سو میکشاند و آب به درون آن میریخت.
به گزارش سرویس قاب نقره برنا، حجت الاسلام و المسلمین سید علی قاضی عسكر نماینده ولی فقیه در امور حج و زیارت درباره خاطرات سفر به سرزمین وحی، به ویژه دشواری ها و لحظات ناب نخستین سفر به مكه می گوید:
به لطف پروردگار و عنایات پیامبر و اهل بیت گرامیاش از سال 59 تاکنون، جز چهار سال که سه سال آن به دلیل تعطیلی حج بر اثر حادثه جمعه خونین مکه و یک سال هم به دلایل شخصی توفیق تشرف نیافتهام، بقیه این سال ها را مشرف شدهام.
در سالهای پیش از رحلت حضرت امام خمینی(ره) در بعثه امام و از سال 68 به بعد در بعثه مقام معظم رهبری (مدّ ظله) مسؤولیت داشتهام.
نخستین سفر بنده سال 59 بود که آن زمان به امارات برای سخنرانی دعوت شده بودم، میزبانم که از آنجا کاروان به حج میبرد، از من خواست تا به عنوان همراه او به حج مشرف شوم. از امارات به ایران آمدم تا خانواده را همراه ببرم که مصادف شد با آغاز جنگ تحمیلی و پروازهای هوایی تعطیل شد. ناگزیر شدیم که به بندر عباس رفته و از آنجا با لنج به دبی برویم. در میان راه نیز گرفتار طوفان شدیم و طوفان به حدّی شدید بود که از زنده ماندن خود قطع امید کردیم. موج آب لنج را به این سو و آن سو میکشاند و آب به درون آن میریخت لیکن خداوند لطف کرد و ناخدا با تجربهای که داشت در کنار جزیرهای پهلو گرفت و پس از 16 ساعت معطلی، با آرام شدن دریا، به راه خود ادامه داد و از دبی عازم حج شدیم.
ایشان در ادامه این خاطرات در گفت و گو با فصلنامه میقات حج میگوید: در آن سال، از ایران تعداد کمی زائر موفق به این سفر شدند. مدینه الحاج در جده بود. ساختمانهای آن قدیمی و دارای تختهای دو طبقه و تشکهای ابری بود و حتی امکانات لوازم بهداشتی نداشت. آن سالها از فرودگاه کنونی جده خبری نبود. با وجود گرمای شدید، از وسائل خنک کننده، تنها پنکه وجود داشت. بسیاری از حاجیان با ماشینهای باری جابهجا میشدند و در عرفات و مشعر و منا آب لولهکشی نبود. دبههایی از آب بود و در کنار آنها تعدادی آفتابه! در آن سفر هنوز مسیر جُحفه آسفالت نبود و راننده ما چند ساعتی راه را گم کرد! وقتی هم که رسیدیم، آب برای طهارت و وضو به سختی یافتیم.
به هر حال، وضعیت با امروز بسیار متفاوت بود. در آن سالها، یکی دو بار آتشسوزی در مِنا رخ داد که در مواردی، منجر به فوت افراد گردید. به این مطالب از آن جهت اشاره کردم که خوانندگان عزیز بدانند حتی در سالهای نخست پیروزی انقلاب در ایران، حجگزاری وضعیت سختی داشت! و اینکه در برخی تحلیلها آمده است: پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، تأثیر زیادی در عمران و آبادی کشورهای منطقه و ایجاد تحرّک برای رسیدگی بیشتر به امور مردم داشت، تحلیل صحیح و درستی است و از سال 1360ش. بود که آرام آرام تغییرات در حج آغاز و به وضعیت امروز منتهی شد.
گرچه طبق آنچه که در سفرنامههای قدیم آمده، پیش از ما، وضعیت به مراتب سختتر و دشوارتر بوده است.
به لطف پروردگار و عنایات پیامبر و اهل بیت گرامیاش از سال 59 تاکنون، جز چهار سال که سه سال آن به دلیل تعطیلی حج بر اثر حادثه جمعه خونین مکه و یک سال هم به دلایل شخصی توفیق تشرف نیافتهام، بقیه این سال ها را مشرف شدهام.
در سالهای پیش از رحلت حضرت امام خمینی(ره) در بعثه امام و از سال 68 به بعد در بعثه مقام معظم رهبری (مدّ ظله) مسؤولیت داشتهام.
نخستین سفر بنده سال 59 بود که آن زمان به امارات برای سخنرانی دعوت شده بودم، میزبانم که از آنجا کاروان به حج میبرد، از من خواست تا به عنوان همراه او به حج مشرف شوم. از امارات به ایران آمدم تا خانواده را همراه ببرم که مصادف شد با آغاز جنگ تحمیلی و پروازهای هوایی تعطیل شد. ناگزیر شدیم که به بندر عباس رفته و از آنجا با لنج به دبی برویم. در میان راه نیز گرفتار طوفان شدیم و طوفان به حدّی شدید بود که از زنده ماندن خود قطع امید کردیم. موج آب لنج را به این سو و آن سو میکشاند و آب به درون آن میریخت لیکن خداوند لطف کرد و ناخدا با تجربهای که داشت در کنار جزیرهای پهلو گرفت و پس از 16 ساعت معطلی، با آرام شدن دریا، به راه خود ادامه داد و از دبی عازم حج شدیم.
ایشان در ادامه این خاطرات در گفت و گو با فصلنامه میقات حج میگوید: در آن سال، از ایران تعداد کمی زائر موفق به این سفر شدند. مدینه الحاج در جده بود. ساختمانهای آن قدیمی و دارای تختهای دو طبقه و تشکهای ابری بود و حتی امکانات لوازم بهداشتی نداشت. آن سالها از فرودگاه کنونی جده خبری نبود. با وجود گرمای شدید، از وسائل خنک کننده، تنها پنکه وجود داشت. بسیاری از حاجیان با ماشینهای باری جابهجا میشدند و در عرفات و مشعر و منا آب لولهکشی نبود. دبههایی از آب بود و در کنار آنها تعدادی آفتابه! در آن سفر هنوز مسیر جُحفه آسفالت نبود و راننده ما چند ساعتی راه را گم کرد! وقتی هم که رسیدیم، آب برای طهارت و وضو به سختی یافتیم.
به هر حال، وضعیت با امروز بسیار متفاوت بود. در آن سالها، یکی دو بار آتشسوزی در مِنا رخ داد که در مواردی، منجر به فوت افراد گردید. به این مطالب از آن جهت اشاره کردم که خوانندگان عزیز بدانند حتی در سالهای نخست پیروزی انقلاب در ایران، حجگزاری وضعیت سختی داشت! و اینکه در برخی تحلیلها آمده است: پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، تأثیر زیادی در عمران و آبادی کشورهای منطقه و ایجاد تحرّک برای رسیدگی بیشتر به امور مردم داشت، تحلیل صحیح و درستی است و از سال 1360ش. بود که آرام آرام تغییرات در حج آغاز و به وضعیت امروز منتهی شد.
گرچه طبق آنچه که در سفرنامههای قدیم آمده، پیش از ما، وضعیت به مراتب سختتر و دشوارتر بوده است.
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
