حکایت هایی از عنایات حضرت فاطمه معصومه (س) به خادمین حرمش

همیشه و در همه حال در حرم ائمه اطهار افرادی حضور دارند که به صورت افتخاری و یا با دریافت حقوق از تولیت حرم افتخار خدمت به آستان مقدس ائمه را دارند. بدون شک لطف ائمه نیز در همه حال شامل حال این افراد می‌شود و در مواقع حساس زندگی ائمه از این افراد دستگیری می‌کنند. خادمین بسیاری افتخار خدمت‌گذاری در حرم حضرت فاطمه معصومه (س) را دارند که به مناسبت قرار گرفتن این روزها در ایام دهه کرامت در ادامه برخی از عنایات این بانوی کریمه به خادمین حرمش را به نقل از کتاب"عنایات معصومیه(س) از زبان خادمین آستانه مقدسه حضرت معصومه(س)، نوشته محمد علی زینی‌وند" می‌خوانید:

آمده‌ام که مشغول خدمت شوم
آقای علی اکبر اجاقی یکی از خادمین آستان حضرت معصومه(س) می‌گوید: حدود سی سال پیش، موعد سربازی من فرا رسید. شنیده بودم که سربازها را می‌زنند و فحش می‌دهند. خیلی ناراحت بودم. به قم مشرف شدم و ده تومان در ضریح انداختم و از بی‌بی خواستم که مرا از رفتن به سربازی نجات دهد. چند روز بعد به ساوه برگشتم. معلوم شد که قرعه کشی کرده اند و من معاف شده ام. صد و پنجاه تومان دادم و برگه معافی خود را گرفتم. دوباره به قم آمدم که خبر معافی‌ام را به برادرم بدهم و برای سپاسگزاری به حرم مطهر مشرف شوم. یکی از خویشاوندانم خادم حرم بود. وقتی مرا دید، بعد از احوالپرسی پیشنهاد کرد که در حرم حضرت معصومه (س) استخدام شوم.

دست مرا گرفت و به اتاق خدام در مسجد بالاسر برد و مرا به معاون تولیت معرفی کرد او اسم مرا نوشت و به من یک ماه مرخصی داد که به روستا بروم و کارهایم را رو به راه کنم. در آن یک ماه مقدمات ازدواج برایم فراهم شد. همسرم پیشنهاد کرد که در روستا بمانیم و به کار کشاورزی بپردازیم. من به قم آمدم که از بی‌‌بی عذرخواهی کنم و بگویم که از کار در حرم، منصرف شده ام ولی از آنجا که عنایت بی‌بی شامل حالم بود، خجالت کشیدم و به جای اعلام انصراف گفتم: من آمده‌ام که مشغول خدمت شوم! همانجا لباس خدمت دادند و به نگهبانی فرستادند. اینک بیست و نه سال است که افتخار خدمتگزاری بی بی را دارم.

دریافت هدایا هنگام تنگدستی
آقای رضا خادم کفشدار آستانه حضرت معصومه (ع) نقل می‌کند: در گذشته در کفشداریها را من باز می‌کردم. یک روز در خلال این کار، به خانم حضرت معصومه (ع) عرض کردم: من با آنکه خادم و خدمتگزار شما هستم، در بین اعضای فامیل مانند افراد فقیر هستم و در جیبم فقط چهل تومان پول دارم. در همین احوال، یک خانم بحرینی را دیدم که کنار صندوق هدایا ایستاد و بیست تومان به صندوق انداخت و چهل تومان هم به من هدیه داد که به اصرار ایشان گرفتم. در آن لحظه فکر این بودم که مبادا کسی مرا دیده باشد و برایم مشکلات درست کند. چون به دستور مدیریت حرم، هیچ خادمی حق گرفتن پول از زوار را حتی به عنوان هدیه نداشت. در آن روز افراد متعددی به من هدیه دادند که بدون نگاه کردن به آن، در جیبم می‌گذاشتم و از خانم بابت کراماتش تشکر می‌کردم. تا پایان روز مبلغ نهصد تومان به من هدیه داده بودند، در حالیکه حقوق ماهیانه من در آن زمان، دو هزار و یکصد تومان بود.

شفای دست دختر خادم
آقای اصغر نقوی خادم افتخاری کفشداری حضرت معصومه (ع) نقل کرده است: دست بچه ام به علت دررفتگی درد شدیدی داشت . به دکتر مراجعه کردم ، احتمال شکستگی دادند و گفتند: آن را می بندیم و دو هفته دیگر بیاور تا بازش کنیم. اگر خوب شده بود که مشکلی نیست و اگر هنوز جا نیافته بود، باید عمل شود. بعد از سپری شدن دو هفته، بچه را به مطب دکتر آوردم، وقتی بچه را مورد معاینه قرار داد گفت: سریعاً باید بستری شود تا عملش کنیم. نزدیک اذان صبح بود که به من زنگ زده شد که برای بچه لباس ببرم. دکتر گفت: ممکن است یک بار دیگر احتیاج به عمل باشد. من که از بیمه درمانی برخوردار نبودم، به حرم رفتم و متوسل به حضرت معصومه (ع) شدم عرض کردم: من خادم شما هستم و غیر از شما کسی را ندارم. از خدا بخواه که بچه ام خوب شود چون نام مادرت بتول را به عنوان اسم دخترم انتخاب کرده ام و خودت هم باید از مادرت بخواهی تا شفای کامل او را بدهد. آقای یوسفی یکی از مسؤولین انتظامات حرم مطهر ، تکه‌ای پارچه سبز و مقداری نبات به من داد و گفت: این پارچه را به دست بچه ات ببند، این نبات را هم در آب حل کن و به بچه بخوران ! این کار را انجام دادیم. روز بعد که دکتر بچه را ویزیت کرد، گفت: دیگر نیازی به عمل جراحی ندارد. دخترم بتول با عنایت حضرت معصومه (ع) و مادرش حضرت زهرا (ع) کاملاً شفا یافته بود .

محمد حسن سرائی