قابل توجه مادر و مادربزرگ؛ مانع تعاملات هیجانی پدر با نوزاد نشوید

به گزارش خبرنگار «نیمرخ» برنا، عادات رفتاری پدر در دوران نوزادی می‌تواند به عنوان یک الگوی تربیتی ادامه یابد. اگر پدری در دوران نوزادی کودک به او توجه و رسیدگی کند، بیشتر احتمال دارد در دوران های بعدی این شیوه برخورد را ادامه دهد.

در واقع اگر می‌خواهید پدرها به تربیت فرزند خود اهمیت بدهند باید آن ها را وارد رقص هیجانی کودک- والد کنید.

اما رقص هیجانی چیست؟

اساس تعاملات ما با بیرون در اصل محرک و پاسخ خلاصه می شود. در واقع هرآنگاه که ما بتوانیم تاثیر رفتارهای خود را در بیرون مشاهده کنیم، تعامل هیجانی به شکل رقص مطرح می‌شود. در واقع در رقص هیجانی دو طرف بازخود رفتار خود را می‌بینند و در بده بستان روانشناختی به یکدیگر دلبسته می شوند و از رابطه لذت می‌برند. برای مثال وقتی نوزاد شما دستانش را به سوی شما دراز می کند شما صورت خود را به سمت دستان او می‌برید و یا بازی دالی موشه که بسیار معروف است به عنوان یکی از این رقص‌ها محسوب می‌شود.

به همسر خود اعتماد کنید

بسیار از زنان توقع دارند مردان مانند آن‌ها از نوزاد مراقبت کنند اما بایستی به پدر اجازه دهند خود، راه‌های مختلف را تجربه کند. در این شرایط بهتر است به آن‌ها توصیه‌ها را بکنید اما مدام به آن‌ها گیر ندهید که «بلد نیستی» « اینجوری نه!».

پدرها برای ارتباط برقرار کردن با نوزاد ومراقبت نیاز به زمان دارند پس سعی کنید این زمان را به شکل‌های مختلف در اختیار آن‌ها قرار دهید.

خویشاوندان

در بسیاری از خانواده‌ها مادر بزرگ‌ها و پدر بزرگ‌ها نقش تربیتی دارند و بخشی از زمان کوکان با آن‌ها سپری می‌شود. در خصوص نوزاد، مادربزرگ‌ها به عنوان یکی از باتجربه ترین افراد محسوب می‌شود برای همین هم اصولاً فرصت ارتباط پدر با فرزند کاهش می‌یابد. بهتر است خویشاوندان اجازه دهند پدر نقش خود را در تربیت نوزاد بازیابی کند و در مواقعی که پدر دوست دارد در کنار فرزند خود باشد با عنوانی چون عدم مهارت یا دلتنگی خود ارتباط والد با فرزند را تحت تاثیر قرار ندهند.

وقتی کودک با چهره پدر، حرکاتش، بو و نحوه بغل کردنش آشنا می‌شود، یاد می‌گیرد حضور پدر مانند مادر به معنای آرامش است. از سوی دیگر شیرینی رفتارهای نوزاد باعث دلبستگی پدر به فرزند می‌شود و می تواند نقش فعال پدر را در تربیت کودک تثبیت کند.