می خواهم نوکر خوبی باشم/حضرت رضا(ع) یعنی معنی عشق

به گزارش برنا،مهربان و صبور ایستاده‌اند، همه جا می بینی‌شان، به عشق حضرت رضا(ع) سرپا و صبورند در پیری و خستگی را نمی‌شناسند، به عشق حضرت مهماندار زائرانش شده‌اند و خادم نامیده شدند. خادم امامی که دومین خورشید این سرزمین است،سربرآورده از نقطه‎ای در شمال شرقی نقشه ایران.


محمدرضا نهاوندیان،57 ساله است و 10 سال مداوم است که خادم حرم امام رضا(ع) است و می‌گوید: خادمان امام رضا(ع) به چند دسته تقسیم می‌شوند. عده‌ای دربان،عده‌ای کفش دار و عده‌ای هم خادم هستند. از بدو ورود به حرم مطهر امام رضا(ع) ابتدا با نگهبان‌ها برخورد می‌کنید که عصا به دست ایستاده‌اند. بعد کفش‌تان را به کفش‌دارها می دهید.

سپس وارد که شوید فراش‌ها از شما استقبال می کنند. مراقب نظم و نظافت و این مسایل هستند. تعداد اندکی هم خادم داریم. البته در مجموع به همه خادم می گویند اما این افراد عنوان سازمانی‌شان هم خادم است که دور ضریح مطهر می ایستند. فراش‌ها هم مسوولیت تطهیر ضریح مطهر را بر عهده دارند. این آیین‌های کهن حدود 700 سال است که اجرا می شود.

وی در ادامه می گوید: همیشه از کودکی دوست داشتم دربان حرم امام رضا(ع) باشم. چون از کودکی کلاه و عصای دربان‌های حرم امام رضا(ع) را دوست داشتم،عاشق عصای نقره‌ای و کلاه قشنگ‌شان بودم که زائران در بدو ورود چشم‌شان به آنها می افتاد.

خادم حرم رضوی(ع) در ادامه در توصیف یک کلمه‌ای امام رضا(ع) گفت: بگذارید برای این توصیف سراغ دلم بروم. همه عشق مساوی است با حضرت رضا(ع).

وی بیان کرد: هر چه خواسته ام از امام رضا(ع) گرفته‌ام. اینقدر گرفته ام که دیگر کُپُنَم پر شده است. خادم امام رضا(ع) بودن باعث شده است به خودم بیایم، دنیا را زیباتر ببینم و به این فکر کنم که وقتی شخصی نوکر خانه آدم خوبی است باید سعی کند او هم خوب باشد. سعی می کنم خوب باشم و شایسته نوکری امام رضا(ع)‌باشم.