بررسی اخلاق دانشجویی
قدمی هم برای کوبیدن خواسته های نفسانی بردارید
از اساس اسلام دفاع كنید، لازم است پایه فقاهت را تحكیم كرده و صاحبنظر باشید؛ اگر خداى نخواسته درس نخوانید، حرام است در مدرسه بمانید.
به گزارش سرویس قاب نقره برنا، امام خمینی(ره) بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران در طول عمر پر برکت خود بیانات بسیار گهرباری از خود به یادگار گذاشته است که این سخنان امروزه میتواند راهنمای مناسبی برای جوانان و مردمان جامعه اسلامی باشد. ایشان در سخنانی به چگونگی توصیف اخلاق یک دانشجو در جامعه پرداخته و اندیشه خود را در مورد چگونگی رفتار دانشجویان در جامعه بیان کرده و در کتاب " كتاب جهاد اكبر" میفرمایند:
علم توحید هم اگر براى غیر خدا باشد، از حجب ظلمانى است؛ چون اشتغال به ماسوى الله است. اگر كسى قرآن كریم را با چهارده قرائت لما سوى الله حفظ باشد و بخواند، جز حجاب و دورى از حق تعالى چیزى عاید او نمىشود. اگر شما درس بخوانید، زحمت بكشید، ممكن است عالم شوید، ولى باید بدانید كه میان «عالم» و «مهذب» خیلى فاصله است. مرحوم شیخ، استاد ما، رضوان الله تعالى علیه، مىفرمود اینكه مىگویند: «ملا شدن چه آسان، آدم شدن چه مشكل» صحیح نیست. باید گفت: «ملا شدن چه مشكل، آدم شدن محال است!»
كسب فضایل و مكارم انسانى و موازین آدمیت از تكالیف بسیار مشكل و بزرگى است كه بر دوش شماست. گمان نكنید اكنون كه مشغول تحصیل علوم شرعیه مىباشید و فقه كه اشرف علوم است مىآموزید، دیگر راحتید و به وظایف و تكالیف خود عمل كردهاید. اگر اخلاص و قصد قربت نباشد، این علوم هیچ فایدهاى ندارد. اگر تحصیلات شما، العیاذبالله، براى خدا نباشد و براى هواهاى نفسانیه، كسب مقام و مسند، عنوان و شخصیت در این راه قدم گذاشته باشید، براى خود وزر و وبال اندوختهاید.
این اصطلاحات اگر براى غیر خدا باشد، وزر و وبال است. این اصطلاحات هر چه زیادتر شود، اگر با تهذیب و تقوى همراه نباشد، به ضرر دنیا و آخرت جامعه مسلمین تمام مىشود. تنها دانستن این اصطلاحات اثرى ندارد. علم توحید هم اگر با صفاى نفس توام نباشد، وبال خواهد بود. چه بسا افرادى كه عالم به علم توحید بودند و طوایفى را منحرف كردند. چه بسا افرادى كه همین اطلاعات شما را به نحو بهترى دارا بودند، لیكن چون انحراف داشتند و اصلاح نشده بودند، وقتى وارد جامعه گردیدند، بسیارى را گمراه و منحرف ساختند.
این اصطلاحات خشك اگر بدون تقوى و تهذیب نفس باشد، هر چه بیشتر در ذهن انباشته گردد، كبر و نخوت در دایره نفس بیشتر توسعه مىیابد و عالم تیره بختى كه باد نخوت بر او چیره شده، نمىتواند خود و جامعه را اصلاح نماید و جز زیان براى اسلام و مسلمین نتیجهاى به بار نمىآورد و پس از سالها تحصیل علوم و صرف وجوه شرعى، برخوردارى از حقوق و مزایاى اسلامى، سد راه پیشرفت اسلام و مسلمین مىگردد و ملتها را گمراه و منحرف مىسازد و ثمره این درسها و بحثها و بودن در حوزهها این مىشود كه نگذارد اسلام معرفى گردد، حقیقت قرآن به دنیا عرضه شود، بلكه وجود او ممكن است مانع معرفت جامعه نسبت به اسلام و روحانیت گردد.
من نمىگویم درس نخوانید، تحصیل نكنید، باید توجه داشته باشید كه اگر بخواهید عضو مفید و مؤثرى براى اسلام و جامعه باشید، ملتى را رهبرى كرده به اسلام متوجه سازید، از اساس اسلام دفاع كنید، لازم است پایه فقاهت را تحكیم كرده صاحبنظر باشید؛ اگر خداى نخواسته درس نخوانید، حرام است در مدرسه بمانید؛ نمىتوانید از حقوق شرعى محصلین علوم اسلامى استفاده كنید. البته تحصیل علم لازم است، منتها همانطور كه در مسائل فقهى و اصولى زحمت مىكشید، در راه اصلاح خود نیز كوشش كنید.
هر قدمى كه براى تحصیل علم بر مىدارید، قدمى هم براى كوبیدن خواستههاى نفسانى، تقویت قواى روحانى، كسب مكارم اخلاق، تحصیل معنویات و تقوى بردارید.
علم توحید هم اگر براى غیر خدا باشد، از حجب ظلمانى است؛ چون اشتغال به ماسوى الله است. اگر كسى قرآن كریم را با چهارده قرائت لما سوى الله حفظ باشد و بخواند، جز حجاب و دورى از حق تعالى چیزى عاید او نمىشود. اگر شما درس بخوانید، زحمت بكشید، ممكن است عالم شوید، ولى باید بدانید كه میان «عالم» و «مهذب» خیلى فاصله است. مرحوم شیخ، استاد ما، رضوان الله تعالى علیه، مىفرمود اینكه مىگویند: «ملا شدن چه آسان، آدم شدن چه مشكل» صحیح نیست. باید گفت: «ملا شدن چه مشكل، آدم شدن محال است!»
كسب فضایل و مكارم انسانى و موازین آدمیت از تكالیف بسیار مشكل و بزرگى است كه بر دوش شماست. گمان نكنید اكنون كه مشغول تحصیل علوم شرعیه مىباشید و فقه كه اشرف علوم است مىآموزید، دیگر راحتید و به وظایف و تكالیف خود عمل كردهاید. اگر اخلاص و قصد قربت نباشد، این علوم هیچ فایدهاى ندارد. اگر تحصیلات شما، العیاذبالله، براى خدا نباشد و براى هواهاى نفسانیه، كسب مقام و مسند، عنوان و شخصیت در این راه قدم گذاشته باشید، براى خود وزر و وبال اندوختهاید.
این اصطلاحات اگر براى غیر خدا باشد، وزر و وبال است. این اصطلاحات هر چه زیادتر شود، اگر با تهذیب و تقوى همراه نباشد، به ضرر دنیا و آخرت جامعه مسلمین تمام مىشود. تنها دانستن این اصطلاحات اثرى ندارد. علم توحید هم اگر با صفاى نفس توام نباشد، وبال خواهد بود. چه بسا افرادى كه عالم به علم توحید بودند و طوایفى را منحرف كردند. چه بسا افرادى كه همین اطلاعات شما را به نحو بهترى دارا بودند، لیكن چون انحراف داشتند و اصلاح نشده بودند، وقتى وارد جامعه گردیدند، بسیارى را گمراه و منحرف ساختند.
این اصطلاحات خشك اگر بدون تقوى و تهذیب نفس باشد، هر چه بیشتر در ذهن انباشته گردد، كبر و نخوت در دایره نفس بیشتر توسعه مىیابد و عالم تیره بختى كه باد نخوت بر او چیره شده، نمىتواند خود و جامعه را اصلاح نماید و جز زیان براى اسلام و مسلمین نتیجهاى به بار نمىآورد و پس از سالها تحصیل علوم و صرف وجوه شرعى، برخوردارى از حقوق و مزایاى اسلامى، سد راه پیشرفت اسلام و مسلمین مىگردد و ملتها را گمراه و منحرف مىسازد و ثمره این درسها و بحثها و بودن در حوزهها این مىشود كه نگذارد اسلام معرفى گردد، حقیقت قرآن به دنیا عرضه شود، بلكه وجود او ممكن است مانع معرفت جامعه نسبت به اسلام و روحانیت گردد.
من نمىگویم درس نخوانید، تحصیل نكنید، باید توجه داشته باشید كه اگر بخواهید عضو مفید و مؤثرى براى اسلام و جامعه باشید، ملتى را رهبرى كرده به اسلام متوجه سازید، از اساس اسلام دفاع كنید، لازم است پایه فقاهت را تحكیم كرده صاحبنظر باشید؛ اگر خداى نخواسته درس نخوانید، حرام است در مدرسه بمانید؛ نمىتوانید از حقوق شرعى محصلین علوم اسلامى استفاده كنید. البته تحصیل علم لازم است، منتها همانطور كه در مسائل فقهى و اصولى زحمت مىكشید، در راه اصلاح خود نیز كوشش كنید.
هر قدمى كه براى تحصیل علم بر مىدارید، قدمى هم براى كوبیدن خواستههاى نفسانى، تقویت قواى روحانى، كسب مكارم اخلاق، تحصیل معنویات و تقوى بردارید.
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
