تمام هزینه اختراعم را استادم داد/ تنها دغدغهام سربازی است
عبدالحمید سادات نژاد دانشجوی کارشناسی ارشد شیمی دانشگاه امیرکبیر و مخترع جوان در گفتوگو با خبرنگار برنا در خصوص اختراعش میگوید: در این اختراع از نانونقرهها به عنوان آنتیباکتریال و پوشش مناسب در بسته بندی مواد غذایی استفاده کنم.
وی افزود: اگر بخواهم به صورت ساده اختراع خود را شرح دهم به این صورت است که وقتی شما یک پاکت شیر میخرید؛این پاکت شیر از چند لایه متفاوت تشکیل شده تا بتواند از ماده غذایی محافظت کند. اختراع من به عنوان چیزی که آنتی باکتریال است میتواند به عنوان لایه مجاور ماده غذایی استفاده شده و از آن محافظت کند. مواد غذایی معمولا با حرارت دهی بالا استریلیزه میشود که با توجه به استفاده از این نانونقره در لایه مجاور مواد غذایی میتوان با کم کردن حرارت دهی مدت ماندگاری ماده غذایی را افزایش داد و مانع رشد باکتریها شد.
وی در خصوص این که آیا اختراعش نسخه خارجی دارد یا خیر، میگوید: در جستجوها و بررسیهایی که توسط خودم و دانشگاه انجام شده، هنوز هیچ نسخه خارجی و یا داخلی مشابه این اختراع پیدا نکردم و با توجه به روند بررسیها به زودی اختراع خود را به ثبت خواهم رساند.
این مخترع جوان در خصوص حمایتهای لازم برای به ثمر نشستن اختراعش میگوید: تمام کارهای اختراعم را خودم انجام دادم و هزینه ساخت این دستگاه که حدود پنج و نیم میلیون شد، استادم تقبل کرد و شاید هم خیلی خوب نباشد بگویم؛اما دانشگاه هیچ حمایتی از من نداشت.
وی در خصوص بزرگترین مشکلش میگوید: فعلا تمام مشکلی که دارم مساله سربازیام است که اگر بتوانم آن را برطرف کنم تصمیم به ادامه تحصیل در رشته شیمی دارم.
این مخترع جوان در خصوص مشکلات مخترعان گفت: بزرگترین مشکل این است که آزمایشگاه مجهز نداریم. برای ساخت این دستگاه فقط چند تکه کوچک نیاز بود که همین هم به سختی برایمان میسر شد.به عنوان مثال بلبرینگی که در این دستگاه از آن استفاده شده، حتی در خیابان ناظم الاطبا که مرکز بلبرینگ ایران است پیدا نمی شود، در حالیکه چنین محصولی در تمام دنیا به راحتی پیدا میشود.
وی افزود: اما ما باید آن را سفارش بدهیم و بعد از مدتی طولانی به هزینه گزاف به دستمان برسد. به طور کلی ساخت دستگاه در ایران بسیار سخت است و همه آن برعهده خود مخترع است. حتی جوش کاری و فراهم کردن پایه اصلی که دستگاه روی آن قرار می گیرد، برعهده دانشجوست که به نظر می رسد باید موسساتی شکل بگیرند که حداقل ساخت دستگاه آسانتر شود و دانشجو بتواند بیشتر وقتش را صرف تحقیقات کند نه جوشکاری!
سادات نژاد گفت:مشکل دیگری که داریم این است که مرکز مشخصی برای تست و آزمایش نداریم به این صورت که اگر بخواهیم نانونقره را از لحاظ باکتری بررسی کنیم، باید آن را در ظرف مخصوصی قرار دهیم و به پژوهشگاه بفرستیم و چند روز منتظر بمانیم تا جواب نمونه به دستمان برسد؛ با توجه به وقت زیادی که این کار میخواهد چندان در روند تحقیقات مفید نیست.
این مخترع جوان خاطر نشان کرد: در نمایشگاه نانو 30 شرکت و کارخانه پیشنهاد خرید اختراع را دادند و خواهان این بودند که از این اختراع در بسته بندی مواد غذایی خود استفاده کنند. اما با توجه به اینکه ستاد نانو خودش این اختراع و روند بررسی آن را به دست گرفته است،هنوز هیچ چیزی در مورد قرارداد و قیمت تمام شده این دستگاه نمیدانم.
