امسال شاهد پیشرفت چشمگیری در فیلم کوتاه هستیم

‌به گزارش سرویس فرهنگی برنا به نقل از ستاد خبری بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، نخستین نشست نقد و بررسی فیلم‌های بخش مسابقه ملی ایران  با حضور طهماسب صلح‌جو منتقد و کارشناس سینما، سجاد ایمانی کارگردان فیلم دوما و امیر محمدزاده کارگردان فیلم بهشت در سالن شهر قصه برگزار شد.
طهماسب صلح‌جو در ابتدای این نشست در خصوص برگزاری این نوع نشست‌ها گفت: معتقد هستم این جلسات باید به جای نقد، جلسات گفت‌وگو عنوان شود. متاسفانه در شرایط فعلی تعریف مناسبی از نقد ارائه نمی‌شود و تنها نیمه خالی لیوان را شاهد هستیم که در روند فیلمسازی تاثیر مثبتی ندارد.
وی ادامه داد: زمانی نقد راهگشاست که نکات مثبت فیلم را نیز قید کنیم و زمانی که این جلسات با خرد جمعی همراه شود اثر بخشی آن نیز بیشتر می‌شود.
این منتقد با اشاره به اینکه نمی‌توان در یک روز همه فیلم‌های بخش مسابقه ملی را ارزیابی کرد، یادآور شد: نمی‌توان هر روز 41 فیلم بخش مسابقه ملی را کارشناسی کرد اما نکته‌ حائز اهمیت این است که امسال شاهد پیشرفت چشمگیری در عرصه فیلم کوتاه هستیم.
صلح‌جو تصریح کرد: علاوه بر رشد کمی فیلم‌ها به رشد کیفی آنها نیز توجه شده است به ویژه وجه مهم فیلم‌های کوتاه، جنبه جستجوگری آن توجه خاصی شده است.برای بیان مضامین مختلف باید به سراغ ساختارهای متفاوت رفت. ساختار در سینما از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. من معتقد هستم درست حرف زدن مهمتر از حرف درست زدن است و فیلمسازان باید تلاش کنند فکر و اندیشه خود را در حد امکان به صورت رسا بیان کنند.
در ادامه این نشست، امیر محمدزاده کارگردان فیلم داستانی بهشت درباره ساختار روایی فیلم خود گفت: بیشتر کارهای من به دلیل علاقه شخصی به انیمیشن فضای فانتزی دارد و اتفاقاتی را روایت می‌کند که جنبه واقعی ندارد. در این فیلم تلاش کردم حس خودمان را نسبت به بهشت به صورت ملموس بیان کنم.
وی خاطرنشان کرد: در فیلم از تکنیک دیجیتال و کروماکی برای بیان اندیشه‌های خود بسیار استفاده کردم و نکته بارز فیلم نیز استفاده از ابزار دیجیتال در اثر است.
در بخش پایانی این نشست سجاد ایمانی کارگردان فیلم دوما درباره نگاه مستند گونه فیلمش گفت: من تجربه فیلمسازی را با سینمای مستند آغاز کردم. این فیلم نیز فیلمی داستانی است که با ساختارهای سینمای مستند روایت شده است.
وی در خاتمه گفت: دوما یک فیلم صد درصد داستانی است که تمام صحنه‌ها و آئین‌ها در آن بازسازی شده است و دلیل شکل‌گیری این ارتباط خوب با مردم روستا به دلیل ارتباط شش ماهه من مردم آنجا بود.از این طریق توانستیم تمام صحنه‌های فیلم را بازسازی کنیم.