دیواری به طول چهار هزار کیلومتر که نتوانست به سازندگانش پناه دهد

به گزارش سرویس قاب نقره برنا، به راستى گاهى كه انسان تاریخ را ورق مى‌زند، با ملاحظه بعضى از فرازها در شگفتى فرو مى‌رود، براى اینكه شاهدى در این مورد ارائه دهیم، موضوع دیوار چین را از تاریخ بیرون مى‌آوریم و در این باره مى‌اندیشیم: بلندى این دیوار از 9 تا 12متر است . عرض پایه آن 10 متر است .
طول دیوار به عقیده چینى ها، چهار هزار كیلومتر (670 فرسخ) است!
در فاصله هر چند متر، برجى بر روى دیوار به منظور دفع دشمن و حفظ تسلط كامل بر كشور پهناور چین بنا گردیده است.

این دیوار از "آن تونك" واقع در قسمت علیاى خلیج "لیاتوتونك" شروع شده و مانند حصار دایره‌اى، گردش كرده و در نزدیكى بندر فعلى "یونك ینك" به دریا متصل شده و باز از آنجا شروع شده و از شمال پكن به دو قوس تقسیم شده و كشورى را در درون خود قرار داده است، و در نزدیكى رود زرد دو قوس یكدیگر را قطع كرده و در یك رشته به ساحل رود زرد در مغرب چین، پایان یافته است.

این دیوار در راه عبور خود از كوههائى كه 3 هزار متر ارتفاع دارد و از دره هاى عمیق و دارای فراز و نشیب می‌گذرد.

دیوار مذكور داراى دو دروازه است، یكى از آنها طرف چین فعلى كه اختیارش بدست چینى ها است؛ قرار گرفته و دیگرى سمت "تون كن" كه در اختیار تون كنى ها است مى‌باشد.

عجیب اینكه؛ در مدت ساختمان این دیوار، چهارصد هزار كارگر تلف شده اند و تنها پانصد هزار نفر مأمور ساختمان سنگرهاى آن در مدت ده سال بوده اند. براى حفظ آن دیوار، تا چندى قبل یك میلیون نفر سرباز، دست به كار حفاظت و حراست بودند.

و در تقویمهاى چینى، فرمانى كه در آن زمان بوده، ترسیم شده و متن فرمان این است: اگر میخى لاى درز سنگى، قابل كوبیدن باشد گردن سازنده آن قسمت باید قطع شود.

آیت الله نوری همدانی با بیان این مشخصات از دیوار چین در کتاب خود با عنوان "داستان باستان" می‌گوید: آنانكه با ساختن چنین دیوارى - گرچه توأم با تلف شدن هزاران بینوا باشد احساس آرامش و پناه مى‌كردند، اینك آیا مى‌توانند جلو حشره كوچكى را كه از سوراخ بینیشان بالا مى‌رود بگیرند؟ آرى حتى یك حشره كوچك فرمان آنها را نمى‌برد، این است وضع دنیا، روزگار قدرتها چقدر زود سپرى مى شود؟