ارتباط شگفت‌انگیز در میان مجموعه عظیم موجودات را دقیق‌تر نگاه کنیم

به گزارش سرویس قاب نقره برنا، بامدادان بنگرید كه خورشید چگونه از پشت كوه‌ها آرام آرام طلوع می‌كند و چه زیبا و دیدنی بر دشت و مزرعه نور می‌پاشد. راستی طلوع این كره نورانی چه زیبایی و چه صفایی به كوه و دشت می‌بخشد، بیندیشید كه اگر خورشید طلوع نمی‎كرد و همیشه شب و تاریك بود، ما چه می‌كردیم؟ هیچ اندیشیده‌اید كه خورشید این همه نور و حرارت را چگونه پدید می‌آورد؟ آیا می‌دانید حجم خورشید چه اندازه است؟‌

حجم خورشید تقریباً یك میلیون برابر زمین است؛ یعنی اگر خورشید یك كره تو خالی بود، می‌توانست نزدیك به یك میلیون كره ـ مانند زمین را ـ در خود جای دهد، سطح این كره بزرگ و آتشین 6000 درجه سانتی گراد حرارت دارد. می‌دانید با این همه حرارت و گرمی چرا كره زمین و هر چه بر آن است را نمی‌سوزاند؟ چون در فاصله مناسب و معینی قرار گرفته (فاصله تقریبی 150 میلیون كیلومتری) كه فقط به اندازه لازم به كره زمین نور و انرژی می‌رساند.

سرد و تاریک یا سوزان
هیچ می‌دانید كه اگر فاصله خورشید تا زمین بر این اندازه و حساب نبود، چه پیش می‌آمد؟ اگر فاصله خورشید با زمین كمتر از این مقدار بود، مثلا اگر نصف مقدار كنونی بود، چه می‌شد؟ مسلماً هیچ موجود جانداری نمی‌توانست بر روی زمین زندگی كند، حرارت خورشید همه گیاهان و حیوانات و انسان ها را می‌سوزانید. اگر فاصله خورشید با زمین ما بیشتر از این مقدار بود، مثلا اگر دو برابر مقدار كنونی بود، چه می‌شد؟ در این صورت نور و حرارت به مقدار كافی به زمین نمی‌رسید و همه چیز سرد و خاموش می‌شد. همه آب ها یخ می‌بست، دیگر زندگی میسر نبود. پیداست كه این فاصله و این ارتباط با آگاهی و حساب دقیق و مشخصی پیش بینی و تقدیر شده است.

خوشه‌های زیبای گندم
به واسطه نور و حرارت خورشید است كه خوشه‌های زیبای گندم این چنین رشد نموده است، به علت تابش پرتوهای گرم خورشید است كه همه گیاهان و درختان رشد می‌كنند و برای ما انسان ها میوه و غذا می‌سازند. انواع غذاهایی كه ما از آنها استفاده می‌كنیم به وسیله انرژی خورشید درست شده‌اند و در حقیقت انرژی خورشید است كه در گیاهان و سایر غذاها ذخیره شده و ما از آنها نیرو و انرژی می‌گیریم. حیوانات نیز از انرژی ذخیره شده گیاهان استفاده می‌كنند و آن را به صورت غذاهای حیوانی به ما تحویل می‌دهند؛ مثلا علف می‌خورند و به ما شیر می‌دهند و ما از گوشت و فرآورده‌های دیگری كه از شیر و گوشت به دست می‌آید، استفاده می‌كنیم.

شما با مشاهده و تفكر در شكوه و زیبایی خورشید، فاصله دقیق و حساب شده آن با زمین، بهره‌مندی گیاهان و حیوانات و انسان‌ها از گرمی و انرژی آن چه می‌فهمید؟ و با مشاهده و تفكر در پیوستگی و ارتباط شگفت‌انگیز همه اجزای جهان چه دریافت می‌كنید؟ چه می‌بینید؟ آیا یك مجموعه نامنظم و ناهماهنگ می‌بینید یا یك مجموعه كاملا مرتبط و هم آهنگ؟ حتماً پاسخ می‌دهید كه یك مجموعه بزرگ و كاملا هماهنگ را مشاهده می‌كنم كه خود نیز جزئی از آن می‌باشم. از ارتباط و نظم و هماهنگی دقیق این مجموعه بزرگ چه دریافت می‌كنید؟

حضرت آیت الله ابراهیم امینی در کتاب خود با عنوان "خداشناسی" در ادامه می‌نویسد: نظم و حسابی كه بر تمام اجزای این جهان گسترده است، نشان چیست؟ آیا می‌توان نابخردانه به این سؤال پاسخ داد و گفت كه خالق این مجموعه عظیم موجودی ناآگاه و نادان و ناتوان است؟ چنین پاسخی را وجدان بیدار و عقل هوشیار ما هرگز نمی‌پسندد بلكه می‌گوید: نظم دقیق و ارتباط و پیوستگی و هم آهنگی این مجموعه عظیم نشان عظمت و قدرت و آگاهی برتر خالق آن است كه توانسته موجودات جهان را این چنین بیافریند و اداره نماید و نیازمندی‌های هر یك از آفریده‌ها را با آگاهی و بصیرت كافی پیش‌بینی نماید و در اختیارشان گذارد و برای هر یك راهی و هدفی معین نماید. آن خالق قدیر و علیم كیست؟

بالاترین و زیباترین حالات
آن خالق آگاه و توانا، علیم و قدیر، خداست كه این همه نعمت را برای ما آفریده و در اختیارمان نهاده است، خورشید و ماه و زمین را مسخّر ما فرموده است تا با تلاش و كوشش و تعاون و همكاری، زمین را آباد سازیم و با تحصیل علم و دانش، از اسرار و شگفتی‌های جهان پرده برداریم و به آیاتِ عظمتِ خالق و پروردگارمان بنگریم و به مناجات و راز و نیاز با او بپردازیم كه: «بالاترین و زیباترین حالات یك انسان، هنگامی است كه با معبود خویش به دعا و راز و نیاز می‌پردازد و اگر دعا و مناجات انسان با پروردگارش نبود، زندگی چه ارزشی داشت؟ انسان چه بی مقدار بود.»

در پیدایش شب و روز بیندیشید و هر صبح و شام با پدید آورنده شب و روز مناجات كنید. می‌دانید كه شب و روز در اثر حركت وضعی زمین پدید می‌آیند، زمین در هر شبانه روز، یك دور به دور خود می‌چرخد، نیمی از زمین كه در برابر خورشید قرار می‌گیرد، روشن و روز است و نیمی دیگر تاریك و شب. با چرخش زمین، گویی شب در روز و روز در شب فرو می‌رود و شب و روز به طور منظم در پی یكدیگر فرا می‌رسند. در روز گیاهان و درختان در پرتو گرمی و حرارت خورشید رشد می‌كنند، انسان‌ها به تكاپو و كار و كوشش و خدمت مشغول می‌شوند و در آرامش شب استراحت نموده، تجدید نیرو می‌كنند و به مناجات می‌پردازند و برای كار و خدمت و عبادت فردا آماده‌تر می‌شوند.

هیچ اندیشیده‌اید كه اگر حركت وضعی زمین با این نظم و حساب، مقدّر نشده بود، چه می‌شد؟ در بعضی از نقاط زمین همیشه شب بود و همیشه تاریك و سرد و یخ بندان و در بعضی نقاط زمین همیشه روز بود و همیشه روشن و داغ و سوزان. پیدایش شب و روز نیز از آیات روشن و نشانه‌های قدرت و عظمت و آگاهی جهان آفرین دانا و تواناست.