جرعههای جانبخش...
تکرار گناه موجب میشود دستورات الهی را تراوشات ذهنی روحانیون بخوانند
عاقبت عادت به گناه این است که گناهکار پس از مدتی آیات الهی را تکذیب میکند. اگر کسی به گناهان تکراری و مستمر مبتلا شد، زمانی نمیگذرد که منبر و محراب را خرافه میداند.
به گزارش سرویس قاب نقره برنا، از چیزهائی كه موجب میشود عنایت خداوند از خانه و افراد آن برداشته شود، گناه در خانه است. گاهی یك گناه از انسان سر میزند؛ نظیر این كه العیاذبالله دروغی میگوید. این كار بدی است و باید توبه كند. ولی گاهی گناه او مداوم است. یعنی هر روز دروغ میگوید، هر روز غیبت میكند، هر روز شایعه پراكنی میكند و هر روز ظلم میكند.
گناه مداوم و مستمر و به بیان دیگر تکرار گناه، خطرات فراوانی دارد. قرآن کریم میفرماید: «ثم كان عاقبة الذین اساؤا السؤی ان كذبوا بایات الله و كانوا بها یستهزؤن»
آیت الله مظاهری در ادامه شرح این حدیث در درس اخلاق خود میفرماید: عاقبت عادت به گناه این است که گناهکار پس از مدتی آیات الهی را تکذیب میکند. اگر کسی به گناهان تکراری و مستمر مبتلا شد، زمانی نمیگذرد که منبر و محراب و روحانیت را خرافه میداند، آیات روشن قرآن کریم در خصوص صداقت، امانتداری، توجه به قیامت، حجاب و عفاف، خمس و زکات و نظایر آن را تکذیب میکند و دستورات الهی را تراوشات ذهنی روحانیون میخواند و به آن دستورات عمل نمیکند.
امام صادق(ع) میفرمایند: كه اگر كسی گناه كرد، یك نقطه سیاه در دلش پدیدار میشود که میتواند با توبه، آن نقطه را پاک کند. اما اگر توبه نكرد و گناه او تکرار شد و دچار گناهِ روی گناه شد، آن نقطه سیاه گسترش مییابد و سیاهی گناه مداوم، كم كم همه دلش را فرا میگیرد و دیگر رستگار نمیشود.
گناه مداوم و مستمر و به بیان دیگر تکرار گناه، خطرات فراوانی دارد. قرآن کریم میفرماید: «ثم كان عاقبة الذین اساؤا السؤی ان كذبوا بایات الله و كانوا بها یستهزؤن»
آیت الله مظاهری در ادامه شرح این حدیث در درس اخلاق خود میفرماید: عاقبت عادت به گناه این است که گناهکار پس از مدتی آیات الهی را تکذیب میکند. اگر کسی به گناهان تکراری و مستمر مبتلا شد، زمانی نمیگذرد که منبر و محراب و روحانیت را خرافه میداند، آیات روشن قرآن کریم در خصوص صداقت، امانتداری، توجه به قیامت، حجاب و عفاف، خمس و زکات و نظایر آن را تکذیب میکند و دستورات الهی را تراوشات ذهنی روحانیون میخواند و به آن دستورات عمل نمیکند.
امام صادق(ع) میفرمایند: كه اگر كسی گناه كرد، یك نقطه سیاه در دلش پدیدار میشود که میتواند با توبه، آن نقطه را پاک کند. اما اگر توبه نكرد و گناه او تکرار شد و دچار گناهِ روی گناه شد، آن نقطه سیاه گسترش مییابد و سیاهی گناه مداوم، كم كم همه دلش را فرا میگیرد و دیگر رستگار نمیشود.
نظر شما