مسئولان توجه بیشتری به نویسندگان و مخترعین داشته باشند
به گزارش خبرگزاری برنا، دنیای نویسندگی بدون شک عرصه ای نیست که هرکسی بتواند وارد آن شود. بدون شک تحصیل،آموزش، مطالعه زیاد، تخصص، استعداد و... از لازمه های یک نویسنده است تا بتواند اندیشه و تفکر خویش را در قالب کتابی در اختیار دیگران قرار بدهد.
حالا تصور کنید یک آقای سرویس کار لوازم خانگی گرمایشی و برودتی و یک خانم خانه دار، چقدر باید مطالعه و تلاش کنند تا بتوانند نویسنده بیش از 20 جلد کتاب باشند!
کار بزرگی که علیرضا محمدیان سقین سرا و لیلا مددی سقین سرا انجام دادند.زوج هنرمندی که در کنار یک زندگی عاشقانه در کنار دخترشان ویدا و پسرشان نیما، به نویسندگی هم عشق می ورزند.
کار این زوج هنرمند می تواند الگویی باشد برای همه علاقه مندان به عرصه نویسندگی که می توانند با تلاش و مطالعه زیاد حرف هایی برای گفتن داشته باشند.
« راه نجات» ، «دیار سقینسرا در گذر تاریخ، فرهنگ و تمدن»،«گنجینه های طلایی زندگی»، «شفا و شفاعت از دیگاه عقل و منطق» و ... از جمله آثار این زوج هنرمند می باشد.
گفتگوی صمیمانه ای با این زوج خوب و مهربان داشته ایم که از نظرتان می گذرد:
*لطفا مختصری از خودتان بگویید.
محمدیان: بنده علیرضا محمدیان سقین سرا متولد سال 1351 ساکن تبریز دارای یک خانواده 4 نفره خوشبخت هستم.
مددی: به نام خداوند لوح و قلم، حقیقت نگار وجود و عدم، خدایی که داننده رازهاست، نخستین سر آغاز آغازهاست. بنده لیلا مددی سقین سرا متولد سال 1355 ساکن تبریز هستم و در کنار همسر باوفا، دختر نازنین و پسر گلم زندگی سرشار از مهر و محبت را در خانه ای باصفا میگذرانیم.
*شغل اصلی شما چیست؟
محمدیان: شغل اصلی بنده سرویس کاری لوازم خانگی گرمایشی و برودتی است که حدود 27 سال به این حرفه مشغول هستم و در طی این مدت شاگردان مختلفی در این زمینه داشته ام و اکنون نیز بیش از 10 نفر در کارگاه ما مشغول به کار هستند و باهم همکاری می کنیم.
مددی: خانه دار هستم ولی در کنار این کار، به نویسندگی نیز مشغول هستم.
* گرایش به مطالعه و نوشتن از چه زمانی در شما شکل گرفت؟
محمدیان: انسان وقتی به این نتیجه و درک میرسد که نادانی در جامعه، اطرافیانش و یا حتی خودش موج میزند و محیط را به سوی جهل و جهالت سوق میدهد مجبور میشود تا دست بکار شود تا این نادانی را ریشه کن نماید. خود بنده از سال 72 شروع به نویسندگی کرده ام و تا به امروز خوشبختانه آگاهانه زندگی کرده ام چون اعتقاد و باور قلبی بنده این است که زندگی که مطالعه نشده باشد حتی یک ثانیه ارزش زیستن ندارد.
مددی: از همان سالی که ازدواج کرده ام، همسرم به مطالعه کتاب خیلی علاقه مند بوده اند و همیشه اوقات فراغتشان را با خواندن کتاب های گوناگون سپری میکردند بنابراین اثر همنشینی با ایشان بر من هم تأثیر مثبتی گذاشت که باعث شد من هم به این امر علاقه مند شوم و نویسندگی کنم.
*انگیزه اصلی شما چه چیزی بود و چه عاملی باعث شد شما به چاپ کتاب فکر کنید؟
محمدیان: اگر اندکی به این مسئله فکر کنیم درمی یابیم که بایستی انسان در طول زندگی خود سعی کند اثری جاودان و ماندگار برجای بگذارد تا نسل های حال و آینده نیز بتوانند از آن بهره مند شوند.
مددی: بنظر بنده همیشه بهبود یافتن از ذهن شروع میشود نه از جسم. بنابراین اگر انسان بخواهد زندگانی کند (نه زنده مانی)، باید ذهنش را تقویت کند که این امر هم تنها با مطالعه میسر میشود.
*سمت و سوی مطالعه شما در چه زمینه ای بود؟ چرا این زمینه را انتخاب نمودید؟
محمدیان: انتخاب بنده در نگارش کتاب در چهار زمینه بوده است که عبارتند از: روانشناسی، دین، جامعه و قوانین. چون هرچه فکر کردم به این نتیجه رسیدم که دست و پاگیرترین مسئله در زندگی تمامی انسان ها نیز همین مسائل است. جای بحث نیست که علم روانشناسی نیز در رأس همه علم ها قرار دارد لذا بزرگ ترین هدف آن انسان شناسی است.
مددی: اکثرا من کتاب هایی را مطالعه میکنم که در زندگی ام نیز موثر باشند و بتوانم آنها را پیاده کنم. کتاب هایی مانند تربیت فرزندان، مشاوره و روانشناسی، خانواده سالم و ... . اعتقاده بنده بر این است که اگر بخواهیم جامعه سالم داشته باشیم، بایستی ابتدا به فکر زندگی و خانواده سالم باشیم.
*فکر می کنید جایگاه کتاب و مطالعه در جامعه ما چگونه است؟
محمدیان: متاسفانه با حضور دنیای مجازی که بر بلندای قله دنیای واقعی سایه شومی افکنده، سرانه مطالعه در کشور ما بیش از پیش کاهش یافته است. بنده هیچوقت مخالف علم و تکنولوژی نبوده ام ولی از کاربرانی که زمان خود را بیش از اندازه به دنیای مجازی اختصاص دادهاند، گلایه دارم. لذا این امر باعث شده است که کتاب و مطالعه از خانواده ها فاصله بگیرد. از طرفی دیگر نیز چون این موضوع تبدیل به یک فرهنگ و پدیده می شود، نگرش نسل های نسل کنونی را عوض کرده و تصور غلطی را در آنان بوجود می آورد که باعث می شود از موضوع اصلی و کتاب و مطالعه فاصله بگیرند در حالی که این یک اصل است و باید در جامعه تقویت شود.
مددی: متاسفانه سطح فرهنگ مطالعه در جامعه ما خیلی پایین است، از یک طرفی مسئولین بیشتر باید پای کار باشند، و از طرفی بعلت وضعیت اقتصادی کشور، خود مردم آنچنان انگیزه مطالعه ندارند.
*چند جلد کتاب چاپ کردید؟ با چه عنوانی؟
محمدیان: تاکنون با همیاری و کمک همسرم که خوشبختانه خودشان نیز نویسنده چند جلد کتاب هستند، توانستهام حدود 15 جلد کتاب را به رشته تحریر دربیاورم که در حال حاضر 4 جلد آن با عناوینی مختلف در کتابفروشی های شهر اولین ها موجود می باشد اعم از دینی و مذهبی، روانشناسی و قانون.
مددی: فعلا یک جلد از کتابهایم به چاپ رسیده است که نام آن "گنجینه های طلایی زندگی" است.
*چه کتاب هایی را آماده چاپ دارید؟
محمدیان: 8 جلد کتاب در دست دارم که آماده چاپ هستند ولی متاسفانه به دلیل عدم حمایت از سازمان های مربوطه و مشکلات مالی توانایی چاپ آن ها را ندارم و در کتاب خانه شخصی ام خاک می خورند!
مددی: جلد 2 کتاب "گنجینه های طلایی زندگانی" که در آینده نه چندان دور به چاپ خواهد رسید.
*مخاطبان آثارتان از مطالعه کتاب هایتان راضی بوده اند؟
محمدیان: خوشبختانه مخاطبان مرا تشویق به چاپ های بعدی نموده اند. البته در این میان منتقدانی هم داشته ام که از حضور تک تک آنان تشکر می کنم که باعث شدند من در کارهایم پیشرفت نمایم.
مددی: من در مورد این نظری ندارم چون باید به این سوال که خود خوانندگان کتاب باید نظر دهند.
* ایده آل شما در زندگی چیست؟
محمدیان: ایده آل بنده این است که در طی این چندسال زندگانی با وجدانی آگاه و بیدار زندگی کنم و آرامش خاطر داشته باشم چرا که یک سال آگاهانه زیستن به هزارسال زندگی بدون آگاهی می ارزد.
مددی: من همیشه سعی میکنم در دنیای واقعی و حقیقی زندگی کنم نه در دنیای مجازی که امروزه متاسفانه این مورد گریبانگیر اکثر خانواده ها شده است. این امر هم با آگاهی دادن به فرزندان و اطرافیانم و تشویق آنان به مطالعه و خواندن کتاب میسر میشود تا نظاره گر افق های روشن زندگی باشیم و سخن آخرم اینکه؛ زندگی مطالعه نشده ارزش زیستن ندارد. در نهایت من و همسرم از محبت شما عزیزان و همچنین از مجله خوبتان کمال تشکر و قدردانی را داریم، در پرتوی مهر یزدان.
محمدیان: بله، بنده خوشبختانه علاوه بر کار نویسندگی، مخترع هم هستم که تاکنون 35 طرح و ایده را در زمینه های مختلف ارائه داده ام که نزدیک 5 تعداد از آن ها به مرحله ثبت اختراع رسیده و در حال حاضر در سایه همین طرح ها با دانشگاه علوم پزشکی تبریز و اداره راهور ترافیک استان همکاری میکنم. ا
* برخورد مسئولین با نویسندگان و مخترعین چگونه است؟
محمدیان: مسئولان باید به جامعه نویسندگی و مخترعین نگاه بیشری داشته باشند
* شما به عنوان یک مخترع و یا نویسنده چه انتظاری از مسئولین دارید؟
محمدیان: حمایت، حمایت، حمایت.
مددی: با نظر همسرم موافقم.