پیروز مجتهدزاده: دولتهای آینده ایران تأثیری بر روند مذاکرات هستهای نخواهند داشت
به گزارش خبرنگار بینالملل برنا، پروفسور پیروز مجتهدزاده گفت: ما در گذشته درمورد پرونده هستهای در ایران دارای اجماع نظر نبودیم؛ اما در حال حاضر، در این خصوص اجماع داریم و این اجماع پدیده خوبی برای پیگیری بحث هستهای در آینده است.
این استاد دانشگاه و کارشناس مسائل سیاسی تأکید کرد: من یکی از تأثیرگذاران در ایجاد این اجماع بودم؛ زیرا در طول دو سال گذشته هر کس در این زمینه از من سؤال میکرد، میگفتم اجماع باید وجود داشته باشد و این اجماع باید زیر نظر رهبری باشد؛ زیرا طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، رهبری تصمیمگیرنده نهایی در روابط خارجی است. روابط خارجی مستقیماً به منابع ملی کشور مربوط میشود، نه به منافع حزبی. لاجرم برای حفظ منافع ملی باید احزاب را با هم متحد کرد تا اجماع حاصل شود که اینطور هم شد.
مجتهدزاده ادامه داد: اجماع ما را به سرمنزل بحث منطقی رساند. دولتهایی که ممکن است در آینده در ایران به روی کار آیند تأثیر زیادی بر روند پیگیری پرونده هستهای نخواهند داشت؛ زیرا اجماع وجود دارد. نزدیک به دو سال است که از ایجاد تشتت در این بخش جلوگیری شده است. بنابراین به نظر من مذاکرات، خوب و در جهت مثبت پیش میرود. ایرادی که من میبینم این است که اخیراً در صحبتهای آقای سعید جلیلی میشنوم که ایشان قصد دارند بحثهای حاشیهای مانند بحرین و سوریه را وارد مذاکرات هستهای کنند که این اشتباه است.
مجتهدزاده خاطرنشان کرد: روشن است که ما با آمریکا هرگز در مورد بحرین یا سوریه به توافق نخواهیم رسید. زمانی که در پرونده هستهای در آستانه توافق هستیم، اگر موارد حاشیهای فوق وارد شوند، همه چیز به هم میریزد. این است که بار دیگر توصیه میکنم از وارد کردن بحثهای حاشیهای به متن مذاکرات هستهای اکیداً خودداری شود. خوشبختانه طرف مقابل پیشنهاد ورود به بحثهای حاشیهای را رد کرده است.
پروفسور مجتهدزاده اظهار کرد: در مذاکرات هستهای باید به مرکز پرداخت. اگر خواهان غنیسازی 20 درصدی هستیم، باید بر روی این موضوع تمرکز کنیم. هیچ مذاکرهای در تاریخ وجود ندارد که با وارد کردن بحثهای حاشیهای به نتیجه رسیده باشد.
وی درمورد پیشبینیاش از آینده پرونده هستهای گفت: برای آیندهنگری در پرونده هستهای باید به گذشته این پرونده نگاه کنیم. در گذشته ما غنیسازی را تعلیق کردیم و این اقدام، علیرغم توصیههای شدید من، صورت گرفت. حتی من فریاد میکشیدم و پرخاشگری میکردم که این اتفاق صورت نگیرد؛ اما دو سال غنیسازی را تعلیق کردیم. نتیجه آن هم این شد که ما را کشاندند به سازمان ملل متحد با این همه تحریم!
این کارشناس مسائل سیاسی خاطر نشان کرد: در آن زمان من تأکید میکردم که کشورهای غربی در داخل، دموکراتیک هستند اما در خارج، همچنان استعمارگرند و درمقابل استعمارگر اگر یک اینچ عقبنشینی کنید، از ریشه شما را میزنند. مذاکرات خارجی باید بر اساس ایجاد توازن برگزار شود و دو طرف قدم به قدم پیش روند. در آن زمان به سخنان من گوش نکردند؛ زیرا سیاست ایران علمی نیست، بلکه دیمی است.
