پول بهتر است یا اخلاق؟!
به گزارش سرویس ورزشی برنا، آشفته بازار نقل و انتقالات دوباره به راه افتاده است؛ بازار مکارهای که هر فصل آشفتگی و بیاخلاقی در آن بیشتر و بیشتر میشود؛ همانند اتومبیل ترمزبریدهای که در سراشیبی سقوط حرکت میکند و هر لحظه بر سرعتش افزوده میشود.
در این بازار مکاره دلالان سوداگران اصلی هستند؛ آنها که تنها کعبه آمالشان، پول است و این هدف را به هر قیمتی توجیه میکنند؛ حتی به قیمت بیاخلاقی. تا چند سال گذشته مذاکره بازیکنان با چند باشگاه برای بازارگرمی و دریافت پیشنهاد بهتر، مُد بود. بازیکنانی که چند هفتهای را با چند تیم سر میکردند و دست آخر پس از سبک و سنگین کردن همه جوانب، به چربترین و بهترین پیشنهاد پاسخ مثبت میدادند. اما این رفتار غلط و غیرحرفهای، اکنون جای خود را به بیاخلاقی داده است.
بازیکنانی که تحتتأثیر مدیر برنامهها، در این آشفته بازار جولان میدهند، قیمتها را بالا و پایین میکنند و قول و قرار میگذارند و حتی پای برگه قرارداد داخلی را امضا میزنند؛ اما با رسیدن یک پیشنهاد نان و آبدارتر، در ثانیهای به همه توافقات و قول و قرارها یک پشت پای اساسی میزنند و قراردادی را امضا میکنند که شاید چند میلیونی بیشتر گیرشان بیاید. برای آنها حرف و قول که هیچ، حتی امضا و اثر انگشت نیز اعتباری ندارد و تنها ملاک اعتبار، تنها و تنها پول است و طعنهآمیز اینکه این ماجرا نهتنها ازسوی یک بازیکن و نه برای یک بار، بلکه ازسوی اغلب بازیکنان و حتی برخی مربیان در چندین نوبت تکرار میشود! یک بیاخلاقی محض و البته مدرن به قیمت چند میلیون بیشتر.
آنچه قاسم دهنوی، هافبک فصل پیش تراکتور، در این چند روز انجام داده، دقیقاً مصداق همین رفتار ناپسند و مذموم است. هافبکی که دوشنبه شب تا نیمههای بامداد با پرسپولیس مذاکره کرد، اما صبح سهشنبه یک تماس از سپاهان کافی بود تا او بهدلیل چندمیلیون بیشتر، به باشگاه اصفهانی برود و با آنها قرار داد ببندد! بیتردید قاسم دهنوی آخرین بازیکنی دراین فصل نیست که با غلتیدن به ورطه این بیاخلاقی، چنین رفتاری بروز میدهد. اپیدمی بیاخلاقی مدتهاست فوتبال را آلوده کرده. باید تا دیر نشده این فوتبال را از شر این اپیدمی واگیردار و خانمانسوز نجات داد.
